എന്റെ പ്രണയകഥകള്‍

ഇനിയും വിരിയാത്ത പൂക്കൾ

2012-01-04T21:49:00.010+05:30

വെറുതെ വായ് നോക്കിയിരിക്കുക എന്നിട്ട് ഇഷ്ടം തോന്നുക.ഇതിപ്പോ എത്രയായി.ഏഴ്,എട്ട് പതിനഞ്ച്,അറുപത്തെട്ട്
എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത പ്രണയങ്ങൾ ആ യാത്രയിലെ ഒരു പുതിയ കണ്ണിയാണോ അനു ആനി.പല
പ്പോഴും ചോദിച്ചിട്ട് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ഒരു ചോദ്യം പോലെ അനു ആനി ഹൃദയത്തിൽ ഒരു പുതി
യ ചിത്രം പതിക്കുകയാ
ണോ.ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ ഒരു കുറിപ്പോലും തമാശയ്ക്കായി

ട്ട് പോലും തൊട്ട് നോ

ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത പച്ചയായ ഒരു നസ്രാണി കുട്ടി. പള്ളിയും കുറുബാനയും നോവേനയും ധ്യാനവും

എല്ലാം കൂടി നടന്ന് ഒരു നസ്രാണി ചെക്കനെ കല്ല്യാണം കഴിച്ച് ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കുട്ടനാട്ടിലെ ഒരു പാവം പെൺകുട്ടി. ഒരിയ്ക്കൽ കൊറിയായെന്ന അഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ സുന്ദരി

വീട്ടമ്മ അവളുടെ കൂടെ പലപ്പോഴായി വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞൂ.ആ വെള്ളാരം കണ്ണൂകളുള്ള ആ സുന്ദരി കുട്ടിയെ എനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.ഞാൻ അവ

ളെ വിവാഹം കഴിയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.പെട്ടെന്ന്

ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയാണ് അവിടെ മുഴങ്ങിയത്. ഞാൻ ഇതെത്ര തവണ കേട്ടിരിക്കുന്നു നിന്റെ പ്രണയം. എന്റെഇച്ചായൻ പറഞ്ഞൂ കേട്ടിട്ടുണ്ട് നിന്റെ ദേവിയെകുറിച്ച് (സോറി ഈ ഈച്ചായൻ ഒരു ബ്ലോഗറാണ് പേര് വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല). നിന്റെ ദേവിയെകുറിച്ച്,ബാ

ല്യകാലത്തെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ച്.അവസാനം വാവയെകുറിച്ച്.

?. “ ഒക്കെ ശരിയാണ് കൊറിയ പക്ഷെ ഈ ഒരു ദേവി ഒഴിച്ച് എന്നെ അന്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടിയുണ്ടായിട്ടുണ്ടോ ഈ പറഞ്ഞ കഥകളിലെന്നേലും.കുറെ കളിയാക്കലുകൾ കുറ്റ

പ്പെടുത്തലുകൾ അവസാനം ഒരു വലിയ ശുന്യത സമ്മാനിച്ച് അവളും അങ്ങു പോകും.ആ ദു:ഖം തീർക്കാൻ രണ്ട് പെ

ഗ്ഗ്. ഇതെത്ര തവണ.മടുത്തടോ.ഇത് കണ്ടോ ഈ മുടി അങ്ങിങ്ങായി നരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.ഇവിടുത്തെ ചെക്കന്മാർക്ക് കളിയാക്കാൻ അതുമതി ഒരോ കാരണങ്ങൾ. ഇന്നാള് കൌണ്ടറിൽ വന്ന എന്നേക്കാൾ പ്രായമുള്ള ഒരുത്തൻ അങ്കിളേന്ന് വിളിച്ച് എന്നെ കളിയാക്കി. അന്നവന്റെ ചെകിട് നോക്കി ഒന്ന് പൊട്ടിക്കണ്ടതാ. ഇതിപ്പോ?.

തനിയ്ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല ഒന്നും.” “ എന്താ നിന്റെ പ്രശ്നം ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടുക. അത്രയല്ലേ ഉള്ളൂ. നിനക്ക് നിന്റെ വീട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു കൂടെ?” “അങ്ങനെ ഏതേലും ഒരു പെണ്ണിനെ കെട്ടാൻ ഞാനില്ല.പണം സ്ത്രിധനം, ആചാരങ്ങൾ ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഒരുത്തിയെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തി വീട്ടുക്കാർ തരും ഇതാണ് മോനെ നിന്റെ പെണ്ണ്. ഇത് നമ്മുക്ക് അലോചിക്കാം നല്ല കുടുംബാം. അവസാനം തട്ടിയതിന് കുറ്റം മുട്ടിയതിന് കുറ്റം.ഏല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അവളങ്ങ് പോകും. നമ്മൂക്ക് ഒരുത്തരത്തിലും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കുട്ടി. “നിനക്ക് ഭ്രാന്താ.” എടാ എത്രയോ നല്ല കുട്ടികളുണ്ട് നമ്മുടെ ചുറ്റിലും വിചാരിച്ചാൽ നിനക്ക് ഒരു നല്ല കുട്ടിയെ കിട്ടാതെയിരിക്കില്ല.? “അല്ല കൊറിയ ഞാൻ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അലോചിക്കാത്തകൊണ്ടൊന്നുമല്ല.മനോരമയിൽ കൊടുത്തു.മാതൃഭൂമിയിൽ കൊടുത്തു മാട്രിമോണിയൽ.33വയസ്സായ ശുദ്ദജാതകകാരന് ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും നോക്കി എവിടെ കിട്ടാൻ.ജീവിതത്തിന്റെ പരക്കം പാച്ചിലിനിടയിൽ വൈകിപ്പോയി.ഏതേലും ഒരു ബ്യൂ‍റോയിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാമെന്നു വച്ചാൽ ചെന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഏല്ലാം 23വും 24ഉം വയസ്സുള്ള കുട്ടികൾ.അതിലേതേലും ഒരു ശുദ്ധജാതകം കണ്ടെത്തി ഉറപ്പിയ്ക്കാമെന്നു വച്ചാല് ഇത്രേയും വയസ്സിന്റെ ഡിഫ്രൻസ്.പണ്ടത്തെ പോലെ എട്ടും പത്തും വയസ്സൊന്നും ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ ഇഷ്ടപെടില്ല. പിന്നെ ഉള്ളതൊക്കെ

ആമേരിക്കാകാരും വലിയ ഉദ്യോഗം ഉള്ളവരും ഒക്കെയാ. നമ്മളെ പോലെ ഒരു പ്രാരാബ്ധകാരന് അതൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ സാധിക്കുമോ. പിന്നെ ഈ വെള്ളമടിയും കത്തി

വയ്പ്പൊക്കെ പൊറാട്ടു നാടകമാ.ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണയെ കഴിച്ചിട്ടൂള്ളൂ.അത് ദേവിയെ നഷ്ടപെട്ട ആ ദിവസം.പിന്നെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അന്ന് അവളെ കണ്ട് മുട്ടിയപ്പോൾ.ശരിക്കും നിരാശ തോന്നിയിട്ടാ.പിന്നെ ചിലപ്പോഴോക്കെ ചെറുതായിട്ട് ബിയറ് കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.അത് പെണ്ണൂങ്ങളുപ്പോലും കഴിക്കുന്ന സാധനമല്ലെ?. നീ കഴിക്കാറുണ്ടെന്ന് ഇച്ചായൻ പറയാറുണ്ടല്ലോ?. “ഉവ്വ അച്ചായൻ പലതും പറയും അയ്യാൾക്ക് വട്ടാ.പിന്നെ നിനക്ക് ഈ നായര് പെണ്ണ് തന്നെ വേണമെന്നില്ലാല്ലോ.ഹിന്ദുവായാൽ പോരെ. “ഞാൻ കുറെ നോക്കിയതാ.പക്ഷേ വീട്ടുകാർ സമ്മതിക്കേണ്ടേ?.”ഇപ്പോ അമ്മെ പറഞ്ഞ് ഒരുവിധം സമ്മതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.അവളുടെ കാര്യങ്ങള് കുറേയൊക്കെ എനിയ്ക്കും അറിയാം പാവമാ.ഇരുപത്തേഴ് വയസ്സുണ്ട് അതിന്. വീട്ടിലെ സ്ഥിതിയും കുറെ കഷ്ടമാ.ആ കുട്ടി ജോലി ചെയ്ത് സമ്പാദിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വേണം അതിന്റെ കല്ല്യാണം നടത്താൻ. “പക്ഷേ അവളു സമ്മതിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അവൾക്ക് അവളുടെ സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഒരാളെ മതിന്നാ പറയുന്നെ?” “എന്നാലും കൊറിയ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നു ഹെൽപ്പ് ചെയ്യ് പ്ലീസ്.” “വേണ്ട മോനെ വെറുതെ നോക്കണ്ട അതു നടക്കില്ല”. “കൊറിയ അവള് വേറെ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരാളെ വിവാഹം കഴിക്കുകയാണെങ്കിൽ.എനിയ്ക്ക് അറിയില്ല കൊറിയ എന്താകുംചിലപ്പോ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുകയെന്ന് എല്ലാം മറക്കാൻ എനിയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കാം.ചിലപ്പോ ഇനി ഒരു വിവാഹം പോലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല. അതല്ല ആരുടേലും നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അവർക്ക് വേണ്ടി ഒരു രണ്ടാം കെട്ടിന് ഞാൻ തയ്യാറായെന്ന് ഇരിയ്ക്കാം. കൊറിയ ആ കുട്ടിയെ എനിയ്ക്ക് ഒരുപ്പാട് ഇഷ്ടമാണ്.ഇത് വെറുതെ വായ് നോക്കിയിരുന്ന് തോന്നിയ ഇഷ്ടമല്ല ഇതെന്റെ ജീവിതമാണ് .പിന്നെ കൊറിയ ഇതു ചുമ്മാ വായ് നോക്കിയിരുന്ന് തോന്നിയ പ്രണയമല്ല.ശരിക്കും ഇഷ്ടമാ.അവളെകുറിച്ച് കുറെ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അതാണ് എന്റെ കുട്ടിന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.മനസ്സ് അങ്ങനെ പറയുന്നു.” “നിനക്ക് അത്ര വിശ്വാസമാണെങ്കിൽ ദൈവത്തെ മുറുകെ പിടിച്ചോളു നടക്കും.പിന്നെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടേ.കലൂര് പള്ളിയിൽ പോയി ഏല്ലാം ചൊവ്വാഴ്ച്ചയും നോവേന കൂടാമോ നടക്കും.പുണ്യാളൻ കൈവെടിയില്ല. ഇത്ര ദിവസം മുടങ്ങാതെ വന്ന് കൊള്ളാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പൊയ്ക്കോ വിശ്വാസം വേണം എങ്കിൽ നടക്കൂം. (ഇത് പറഞ്ഞത് കൊറിയില്ല വേറെ ഒരാൾ)“ “ഞാൻ തമാശയായിട്ടാണ് പള്ളില് പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ എനിയ്ക്ക് വരാൻ പറ്റുന്നിടത്തോളം ഞാൻ വന്നോളാം എന്ന് നേരുകയും ചെയ്തു. എന്തായാലും അത്രേം ദിവസം എന്നോട് സംസാരിക്കാതെ മാറി നടന്ന ആ കുട്ടി എന്റെ അടുത്തു വന്നു. “എന്താ അനൂപേട്ടാ വിശേഷം.?.” “ഏയ് ഒന്നുമില്ല. “എന്നാ വീട്ടിൽ പോകുന്നേ?.” “ഇപ്പോ വീട്ടീൽ പോകുന്നില്ല അടുത്തമാസം കുറച്ച് ലീവ് വേ

ണം?.” “അതെന്താ.?” “ഒരു കല്ല്യാണമൊക്കെ ചെറുതായിട്ട് ഒത്തൂ വന്നിട്ടുണ്ട്.അതു ചിലപ്പോ ഉറപ്പിയ്ക്കും അതിന് കുറച്ചു ലിവ് വേണം.” മനസ്സിൽ ഒരു ഇടിവെട്ടിയതുപോലെയായി ഞാൻ കുറച്ചു നേരത്തെയ്ക്ക്. “എന്താ ചെറുക്കന് ജോലി?.കുട്ടിയ്ക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടോ?” “ഞാൻ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടെയുള്ളു തിരുവന്തപുരത്താ.” “ങാ നന്നായി മനസ്സ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞൂ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൊറിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞൂ. “ഇനി പോകണ്ടല്ലോ പള്ളീല് അതിന്റെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു.” “വേണ്ട.എന്തായാലും നീ അന്തോണിസിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അത്രയും നാളും മിണ്ടാതെയിരുന്ന അവൾ നിന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ.” എന്തായാലും നീ സ്നേഹിച്ച കുട്ടിയല്ലെ അവൾക്ക് നല്ലത വരാൻ ആഗ്രഹിക്ക്.നീ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട.നിനക്കും കിട്ടും നല്ലൊരു ജീവിതം. അന്നേരം എനിയ്ക്ക് കൊറിയയോട് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല വല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ . അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വന്നില്ല. മനസ്സു നിറയെ അവളായിരുന്നു.പിറ്റേന്ന് പള്ളിയിൽ പോകണ്ടാന്ന് വിചാരിച്ചാ കിടന്നതെങ്കിലും രാവിലേ

പള്ളിയിൽ പോയി പക്ഷെ അവിടെ നോവേന കൂടിയപ്പോൾ മനസ്സിൽ പ്രാർഥിച്ചത് അവളെന്റെതാകണേ അന്തോണിസെ.അവളെന്നും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വെളിച്ചമായി ഉണ്ടാകണമെയെന്നാണ്. ഇപ്പോ പലപ്പോഴും പോകാറുണ്ട്.അവൾ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കടന്ന് വരണമെന്ന് ഒരുപ്പാട് അഗ്രഹിക്കുന്നു.ഇപ്പോ അവൾ എന്നോട് ഇടയ്ക്ക് സംസാരിക്കാറുണ്ട്.ഞാൻ ക്രിസ്തുമസ്സ് രാത്രിയിൽ കപ്പലുപള്ളിയിൽ പോയി ഉണ്ണീശോയുടെ തിരുപിറവി കണ്ടു.അന്നും അതാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്.പിന്നെ അമ്പലങ്ങളിൽ എല്ലാം പോകാറുണ്ട്.കാത്തിരിക്കുകയാണ്.ഇതെങ്കിലും ജീവിതമായി മാറാൻ വേണ്ടിട്ട്.ചിലപ്പോ ഇതും കാലത്തിന്റെ ഒരു തമാശയായി അവസാനിയ്ക്കാം.എന്തായാലും ഇനി ഞാനൊരു പ്രണയത്തിനില്ല. ഇതായിരിക്കൂം എന്റെ ഏക്കാലത്തെയും അവസാന പ്രണയം. ഇനി കൊറിയ പറഞ്ഞപ്പോലെ ഒരു നല്ല കുട്ടി വന്നേയ്ക്കാം എങ്കിൽ അന്നേരം നോക്കാം.അല്ലേ?.

ദേ വാവേടെ ഡാഡി വിളിക്കുന്നു.

2011-11-05T12:17:00.004+05:30

ഏതാണ്ട് രണ്ട് മാസം മുമ്പാണ്.നല്ല മഴയുള്ള ഒരു ദിവസം ഒറ്റപ്പാലത്ത് നിന്നും അവൾ ആ ഷോപ്പിങ്ങ് മാളിൽ ജോലിയ്ക്ക് വന്നത്. ഹരിത അതായിർന്നു അവളുടെ പേര്.സാധാരണ ഏതു കുട്ടി വന്നാലും വായ് നോക്കിയിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം പണ്ടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവിടെയും ആ പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല.ഹരിതയെയും നല്ല വണ്ണം നോക്കി ചിരിച്ച് തൊണ്ണൂറുകളിലെ ഒരു കോളേജ് കുമാരനെപ്പോലെ അങ്ങനെ നിന്നു.ഹരിതയും ഇടയ്ക്ക് നോക്കി നില്ക്കും.കണ്ണൂകൾ തമ്മിൽ ഇമവെട്ടാതെയുള്ള നോട്ടം.അവൾ പുരികം ഉയർത്തി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒന്നുമില്ലെന്ന് ചുമൽ കുലുക്കി ഞാൻ നോട്ടം പിൻ വലിക്കും.അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരിയ്ക്കൽ അവളെന്നോട് പറഞ്ഞൂ.ഞാനൊരു പാവമല്ലേ.പിന്നെ പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ ആ വാക്കുകൾ ആവർത്തിച്ചൂ.ഞാനൊരു പാവമല്ലേ?.അതെ കുട്ടി പാവമാണ് അതെനിയ്ക്കറിയാം.ഗ്രാമത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കത,ലാളിത്യം.തനി നാട്ടുപ്പുറത്തുകാരിയുടെ സംസാരം.നെറ്റിയിൽ കുറിതൊട്ട് വരുന്ന ആ കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പൊഴൊക്കെ മനസ്സിൽ തോന്നിയത് ഞാൻ കാത്തിരുന്ന മറ്റൊരു ദേവിയായിരുന്നോ ഹരിത എന്നാണ്. ആയിരുന്നു അല്ല്യേൽ പിന്നെ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും അവൾ കടന്നെത്തുമായിരുന്നില്ല. അഹങ്കാരത്തിനും കൈയ്യും കാലും പിടിപ്പിച്ച ചില പെണ്ണൂങ്ങളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.എന്താ ജാഡ.ഇവളുടെയൊക്കെ വിചാരം ഐശ്വര്യാ റായിയാണെന്നാ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ജോജി പറയും.ഹരിത ആ ടൈപ്പല്ല എന്നതിൽ എനിയ്ക്ക് സമാധാനമുണ്ട്. പ്ലസ്ടു വരെയെ അവൾ പഠിച്ചിട്ടുള്ളൂ.ഇരുപത്തിമൂന്നു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞൂ.വീട്ടിൽ മൂന്നാളാണ് അവര്.മൂന്നു പെൺകുട്ടികൾ എന്റെ അതെ ജാതി.ഇതൊക്കെ അന്വേഷിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ വളരെ സന്തോഷം തോന്നി.കാര്യങ്ങൾ എന്റെ വഴിക്കാണല്ലോ എന്നൊരു ചിന്ത എന്നിൽ നിറഞ്ഞൂ.അതിനിടയ്ക്കാണ് അവിടെ തന്നെ ജോലി ചെയ്യുന്ന രേവതി എന്ന കുട്ടി എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിയ്ക്ക് മനസ്സിലായത്.രേവതി എന്നെ നോക്കി എന്തേലും ഗോഷ്ടി കാട്ടിയിരിക്കും.ആ കുട്ടിയ്ക്ക് എന്നോട് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.ആയിടയ്ക്ക് മാതൃഭൂമി പത്രത്തിൽ വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം ഒരു വിവാഹ പരസ്യം കൊടുത്തു. നായർ യുവാവ് 32വയസ്സ് ഇരുനിറം 168,ബികോം,ഇടത്തരം കുടുംബം.സ്വാകാര്യസ്ഥാപനത്തിൽ ക്യാഷർ.പത്ര പരസ്യം ഏതാണ്ട് അങ്ങനെയായിരുന്നു.പണ്ട് ദുബായിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ നാട്ടിൽ വന്ന് പതിനാല് പെണ്ണൂ കണ്ടു.പക്ഷെ ഒന്നും ഒത്തു വന്നില്ല.പലപല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അതൊക്കെ മുടങ്ങി പോയി.സമപ്രായകാരായ കൂട്ടുകാരുടെയെല്ലാം കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞൂ അവർ കുടുംബമായി ജിവിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ നമ്മൾക്കു പ്രായമായി എന്നൊരു ചിന്ത മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടിയിരുന്നു.മനസ്സിൽ അസ്വസ്ഥത പടർന്നു പിടിയ്ക്കുമ്പോൾ ടൌണിലെ തിരക്കിൽ നിന്നു ദുരേയ്ക്ക് ഏങ്ങോടേലും പോകാൻ തോന്നും.ആരും തിരിച്ചറിയാത്ത ഏതേലും ഒരു കോണിൽ പോയി കുറെ നാൾ തനിച്ച് താമസിക്കാൻ തോന്നും.ചിന്തകൾ കാടുകയറുമ്പോൾ ഇതുപ്പൊലെ ഏതേലും പ്രണയകുരുക്കിൽ ചെന്നു വീഴും.എത്ര അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും ഇവൻ പഠിക്കില്ല്യാന്ന് ചില കൂട്ടൂകാർ പറയും. ഒരർത്ഥത്തിൽ അതു ശരിയാണ് ഇതു വരെ എത്ര പ്രണയാനുഭവങ്ങൾ . പരാജയങ്ങളുടെ കയ്പ്പ് അറിഞ്ഞിട്ടും എന്നേലും കല്ല്യാണം കഴിക്കുകയാണേങ്കിൽ പ്രണയിച്ച് തന്നെ കല്ല്യാണം കഴിയ്ക്കണം എന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന മനസ്സ്.എങ്കിൽ നിനക്ക് മതം നോക്കണമെന്നുണ്ടോ നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ സ്നേഹിച്ചാൽ പോരെ?.കൂട്ടുകാരന്റെ വാചകം.അതിന് മുമ്പത്തെ പോലെ യല്ല ഇപ്പോ പ്രായം ഇതല്ലെ.പതിനെട്ട് പത്തൊമ്പതുമുള്ള കുട്ടികളോട് ചെന്ന് ‘കുട്ടി ഇയ്യാളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറയാൻ പറ്റ്വ്വോ ?. ശരിയാ അമ്മാവാ എന്നാകും പ്രതികരണം.വെറുതെ എന്നാത്തിനാ അതു കേൾക്കണേ?.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഹരിത മനസ്സിൽ മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നായി മാ‍റി തുടങ്ങിയത്.അയ്യാളെ കാണാതെയിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.ഒന്നുമിണ്ടാതെയിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.അയ്യാൾ ഒരു ദിവസം എന്നോടൊന്ന് മിണ്ടിയില്ല്യേല് അന്നത്തെ ദിവസം മനസ്സിൽ കാർമേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറയും. ഒരു ദിവസം എല്ലാവരും കൂടി നിന്നപ്പോൾ ഹരിതയ്ക്ക് ഞാനൊരു പേരിട്ടു വാവ .അതായിരുന്നു അവളുടെ പേര്.അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ അതിൽ പരം നല്ലൊരു പേരില്ല.അങ്ങനെ അവളെ വിളിയ്ക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലെ സ്നേഹം മുഴുവൻ അതിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഈ കുട്ടി പാവമാണ്.കുഞ്ഞിപിള്ളേരുടേ സ്വഭാവമാണ്.അതുകൊണ്ട് ഞാനിവൾക്ക് വാവ എന്ന് പേരിടുന്നു.മറ്റ് കുട്ടികളും അവളെ അങ്ങനെ വിളിച്ചു.വാവ അതങ്ങനെ ഹിറ്റായി.അവളെ ഒരുപ്പാട് ഒരു സീനിയർ ചേച്ചി ഉണ്ട് അവിടെ മായ.അവർ ലീവായിരുന്ന ഒരു ദിവസം ഞാനും ലീവെടുത്തു.അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് അവൾ ആ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു ‘ഇന്നലെ ഡാഡിയും മമ്മിയും എവിടെ പോയതാ.അതു പറഞ്ഞ് മായേച്ചി കുറെ കളിയാക്കി.പിന്നെ ചില കുട്ടികൾ അതേറ്റ് പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.’ദേ വാവേടെ ഡാഡി വിളിക്കുന്നു. പിന്നെ വാവയോട് പറഞ്ഞു വാവ എന്തു വിളിച്ചാലും എനിയ്ക്ക് സങ്കടമില്ല വാവ എന്നോട് മിണ്ടാതെയിരിക്കരുത്.വാവ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ വലിയ വിഷമമാണ്. അതിനിടയ്ക്ക് രേവതി എന്റെ നമ്പർ അരുടെയോ കൈയ്യിൽ നിന്നും സംഘടിപ്പിച്ച് എന്നെ വിളിച്ചു.’ങും എന്താ ഉദേശ്യം’ ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല്യ.” അതു വേണ്ട അനുവേട്ടാ അതു നടക്കില്ല.ആ കുട്ടി പാവമൊക്കെയാ.പക്ഷെ അതു നടക്കില്ല.എന്താ രേവതി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ?. അതൊക്കെ അനുവേട്ടന് പിന്നീട് മനസ്സിലാവും.എന്താണെന്ന് എനിയ്ക്ക് മനസ്സിലായില്ല.എന്തായാലും ആ കുട്ടിയെ എനിയ്ക്ക് ഒരുപ്പാട് ഇഷ്ടമാ.ഇനിയിപ്പോ നടന്നില്ല്യേല് പോലും അതിനെ മറക്കാനൊന്നും എനിയ്ക്ക് കഴിയില്ല.അതിങ്ങനെ മനസ്സിൽ കിടന്നോട്ടോ ഒരു വേദനയായി.ഒക്കെ അനൂവേട്ടന്റെ ഇഷ്ടം.ആ കുട്ടിയോട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് ഇന്നും തുറന്ന് പറയാൻ എനിയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.രേവതി പറഞ്ഞപ്പോലെ ചിലപ്പോ നടന്നില്ല്യേല് വെറുതെ എന്തിനാ.എന്നാലും വാവേന്ന് വിളിച്ച് കളിയാക്കും കുറെ വർത്തമാനം പറയും വഴക്കടിയ്ക്കും.അവളോട് പറയാനുള്ളതെല്ലാം നല്ല പ്രണയകുറിപ്പുകളായി രേവതിയ്ക്ക് അയ്ച്ച് കൊടുക്കും.രേവതി അതൊരിയ്ക്കലും അവൾക്ക് കൊടുക്കില്ല്യാന്ന് അറിയാം എന്നിട്ട് ഞാൻ അവളെ ഒരു പ്പാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എന്നേലും ഒരിക്കൽ അവളറിയട്ടേ.അപ്പോ ചിലപ്പോ എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.എങ്കിലും ഡാഡി വാവയെ ഒരുപ്പാട് ഒരുപ്പാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നൂന്ന് ഏപ്പോഴേലും അറിയട്ടേ?.

അവൾ സുപ്രിയ

2011-08-26T23:31:00.002+05:30

പ്രണയിച്ചു കല്ല്യാണം കഴിക്കുക എന്നത് ഒരു ശപഥം പോലെ എടുത്തതു കൊണ്ടാകാം 32വയസ്സായിട്ടും കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റാത്തത്। ഈയിടെയായിട്ട് ഇടത്തെ ചെവിയ്ക്ക് മുകളിലായി ഒരു ചെറിയ വെള്ളികീറിയിട്ടുണ്ട്।തന്നെയുമല്ല അങ്ങിങ്ങായി ചെറിയ ചെറിയ നരകൾ।എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പെണ്ണൂകെട്ടിയത് ഇരുപതാ വയസ്സിലാ।ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൂടെ പഠിച്ച പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ച് അവൻ കെട്ടി।അവന് ടൌണില് ലക്ഷം രൂപ വിറ്റുവരവുള്ള ഷോപ്പും പിന്നെ റബ്ബറ് എസ്റ്റേറ്റുമുണ്ട് നമ്മുടെ കാര്യമതല്ലല്ലോ?ഗൾഫീന്ന് പോന്നതിൽ പിന്നെ നാട്ടിൽ പല ജോലികളും ചെയ്തു। അതിന്റെ ഇടയില് ആ വലിയ തുണികടേല് ചെന്ന് ജോലിക്ക് കയറുന്നത്।അവിടെ വച്ച് അവളെ കാണുന്നത് ആ കഥയുടെ ബാക്കി ഇതാ

സുപ്രിയ അവൾ സാക്ഷി

2011-06-10T18:03:00.004+05:30

പ്രണയിച്ചു കല്ല്യാണം കഴിക്കുക എന്നത് ഒരു ശപഥം പോലെ എടുത്തതു കൊണ്ടാകാം 32വയസ്സായിട്ടും കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റാത്തത്. ഈയിടെയായിട്ട് ഇടത്തെ ചെവിയ്ക്ക് മുകളിലായി ഒരു ചെറിയ വെള്ളികീറിയിട്ടുണ്ട്.തന്നെയുമല്ല അങ്ങിങ്ങായി ചെറിയ ചെറിയ നരകൾ.എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പെണ്ണൂകെട്ടിയത് ഇരുപതാ വയസ്സിലാ.ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൂടെ പഠിച്ച പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ച് അവൻ കെട്ടി.അവന് ടൌണില് ലക്ഷം രൂപ വിറ്റുവരവുള്ള ഷോപ്പും പിന്നെ റബ്ബറ് എസ്റ്റേറ്റുമുണ്ട് നമ്മുടെ കാര്യമതല്ലല്ലോ?ഗൾഫീന്ന് പോന്നതിൽ പിന്നെ നാട്ടിൽ പല ജോലികളും ചെയ്തു. അതിന്റെ ഇടയില് ആ വലിയ തുണികടേല് ചെന്ന് ജോലിക്ക് കയറുന്നത്.അവിടെ വച്ച് അവളെ കാണുന്നത്.

സെക്കന്റ് ഫ്ലോറിലെ സാരി സെക്ഷനിൽ ഫ്ലോർ സൂപ്പർ വൈസറായിട്ടായിരുന്നു ജോലി.കാസർകോഡ് മുതൽ തിരുവന്തപുരം വരെയുള്ള നീട്ടലും കുറുകലും നിറഞ്ഞ കിളിനാദം കൊണ്ട് സമ്പന്നമാണ് സെക്കന്റ് ഫ്ലോർ.

ഉള്ളത് പറയാല്ലോ കോളേജ് വിട്ട് പിരിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ഇത്രേം പഞ്ചാര അടിക്കുന്നത് ഇപ്പഴാ.

ലൌവ് അന്റ് അറേഞ്ചിഡ് മര്യേജിൽ താല്പര്യം കൂടുതല് തോന്നിയതു കൊണ്ടാകാം ഒരു പെൺ കൊച്ചിനെ കയറിയങ്ങ് പ്രേമിയ്ക്കാൻ തോന്നിയത്.

എന്താണ് അനൂപേട്ടന്റെ സങ്കല്പത്തിലെ പെൺകുട്ടി.

ചില പെൺപിള്ളേര് ഈയുള്ളവന്റെ മനസ്സറിയാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കും.

ഉള്ളതു പറയാല്ലോ നമ്മുടെ ഒട്ടുമിക്ക പയ്യൻസും പറയാറുള്ളതു പോലെ.തലയിൽ തുളസികതിർ ചൂടി.നെറ്റിയിൽ ചന്ദനകുറി തൊട്ട് ഗ്രാമത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയുള്ള ലാളിത്യമുള്ള നിതംബം വരെ മറഞ്ഞൂ കിടക്കുന്ന മുടിയുള്ള ചുണ്ടിൽ എപ്പോഴും ഒരു പുഞ്ചിരി കാത്തു സുക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി.

ഇല്ല കിട്ടില്ല എന്നാലും നമ്മുക്ക് പറയാല്ലോ അങ്ങനെയൊക്കെ.

അങ്ങനെ സങ്കല്പിച്ചു നടന്നു കല്ല്യാണം കഴിയ്ക്കാൻ പറ്റിയ പ്രായമൊന്നുമല്ല. ദേ കണ്ടില്ല്യേ ഇടത്തെ ചെവിയ്ക്കു മുകളിൽ നര. അങ്ങിങ്ങായി വേറെം ഉണ്ട്. പെൺപിള്ളേര് കണ്ട് കളിയാക്കും വല്ലോ ഡൈയ്യും വാങ്ങി തേയ്ക്കടോ?.

ഇതുങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇരുപത്താറാ. മ്മന്റെ പ്രായം. അല്ല പിന്നേ മുപ്പത്തിരണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞാൽ വല്ല പെൺപിള്ളേരും വിഴുമോ?.

അങ്ങനെ ഉള്ള ഫെയർ ആന്റ് ഹാൻ ഡസമും ഫെയർ അന്റ് ലൌവ് ലിയും ഒക്കെ വാരി തേച്ച് ഇല്ലാത്ത ഗ്ലാമറൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി നടക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആ പെൺ കൊച്ചിന്റെ കണ്ണീൽ ഈയുള്ളവന്റെ മനസ്സിൽ ഉടക്കിയത്.

കൊല്ലത്തുള്ള ഒരു സുപ്രിയ.സുന്ദിരി മധുരഭാഷിണി. ഹോ ആ ചിരി കണ്ടാല് ഒരടി മുന്നോട്ട് പോകാതെ നിന്നു പോകും. നല്ല സൌന്ദര്യ വതി.

അങ്ങനെ അവളെ കണ്ട് അങ്ങ് പ്രണയിച്ചു.പ്രണയം എന്നു പറഞ്ഞാൽ പഴയ കോളേജ് പ്രണയം മിഠായി വാങ്ങി കൊടുക്കുന്നു. ലെറ്റർ കൊടുക്കുന്നു. അങ്ങനെ പൂത്തൂപൂത്തൂ രാത്രി ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി ഹോസ്റ്റൽ മുറ്റത്തിരുന്ന് വട്ട് പറയുന്ന കാല്പനിക കാമുകൻ.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.അങ്ങനെയിരിക്കെ കോഴിക്കോട് നിന്നു നല്ലൊരു അലുവാ കഷണം പോലത്തെ ഒരുത്തൻ അവിടെ ജോയിൻ ചെയ്തു.

അവന് പ്രായം 22അവനെ കണ്ടതും സുപ്രിയയ്ക്ക് എന്നോടുള്ള സമീപനത്തിൽ മാറ്റം വന്നു.അവനുമായി എപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നു. ചിരിക്കുന്നു. തമാശകൾ പറയുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞൂ ഞാൻ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ അനൂനെ വിളിയ്ക്കാം ഞാൻ കാത്തിരുന്നു ആ വിളിയ്ക്കായി.

ആ രാത്രി അവൾ അവനെ വിളിച്ചു.തമാശകൾ പറഞ്ഞൂ. അവർ പൊട്ടി ചിരിച്ചു. അവന്റെ അതേ മുറിയിൽ ഞാൻ. അവൻ ഫോണിൽ സുപ്രിയയുമായി സല്ലപിക്കുന്നത് കേട്ട് കമഴ്ന്നു കിടന്നു.എന്റെ നെഞ്ച് പുകഞ്ഞൂ.ഞാൻ അടുത്ത ബാറിലേയ്ക്ക് നടന്നു. കറുത്ത ബോർഡിൽ തെളിഞ്ഞൂ നില്ക്കുന്ന വെളുത്ത അക്ഷരങ്ങൾ എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചില്ല അന്ന് കാരണം എന്നിൽ പ്രണയം എന്നേ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

2011-05-12T18:20:00.000+05:30

ആരും പറയാത്ത ഒരു സ്നേഹത്തിന്റെ വേദനയുടെ കഥ

2011-05-12T16:59:00.000+05:30

പ്രണയം ഒരു മരുഭൂമിയാണ്.അവിടെ ഞാനും അലയുകയാണ്.എവിടെയോ അവൾ എനിയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-9

2011-01-03T23:18:00.004+05:30

ഒരു ഓണസമ്മാനമായി ഷീബ എനിയ്ക്ക് അയ്ച്ച ആശംസ കാർഡ് ഞാൻ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി.

ഈ കൊല്ലം ഞങ്ങൾക്ക് ഓണമില്ല വല്യച്ചൻ മരിച്ചു.എങ്കിലും ഏട്ടന്റെ ഓണാഘോഷങ്ങളിൽ ഞാനും പങ്കു ചേരുന്നു.

എന്ന് അനിയത്തിക്കുട്ടി.

എന്തെഴുതണം തിരിച്ചവൾക്ക്.മനസ്സിൽ ഇപ്പോ പ്രണയമല്ല ഒരേട്ടന്റെ സ്ഥാനമാണ്.ഒരു അനിയത്തിക്കുട്ടിയോടുള്ള ഏട്ടന്റെ വാത്സല്യമാണ്.തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിനപ്പുറം മുറ്റത്ത് ചാണകം മെഴുകിയ ഓണത്തറയിൽ പൂവിട്ടത് പോകാതിരിയ്ക്കാൻ കുട നിവർത്തി വച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏട്ടന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടിയ്ക്ക്.

ഇവിടെ നിറയെ മഴയാണ്.മരങ്ങളും തൊടികളും ഒക്കെ നിറഞ്ഞൂ ഒഴുകുന്നു.രാവിലെ കുടചൂടി മഴയുടെ ചാറ്റലടിച്ച് സുകൂളിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന കുട്ടികൾ. അവിടെ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടോ കുട്ടി.ഇന്ന് അവിടെ സമരം ഉണ്ടാകുമോ? പ്രിഡിഗ്രിക്കു പഠിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം വരുമ്പോൾ നോക്കുന്നത് അതാണ് ഇന്ന് സമരമുണ്ടോ.പിന്നെ ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഗുരുവായൂരിൽ വന്നിരുന്നു തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി രാഗത്തിൽ കയറി ഒരു പടം കണ്ടു.പിന്നെ ഓണത്തിന് പുറത്തും വല്ലോം പോകുന്നുണ്ടോ?.പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നിനും ചേർന്നില്ല.ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു ബാറിൽ റിസ്പഷ്നിറ്റായി കയറിയാലോ എന്നാലോചിക്കുകയാണ്. പിന്നെ ഇപ്പോ ശരിക്കും കുട്ടിയെ നേരിൽ കാണാൻ തോന്നുന്നു. കൂടുതൽ എഴുതി കുട്ടിയെ ബോറടിപ്പിക്കുന്നില്ല.അമ്മയെ തിരക്കിയതായി പറയണം.കൂട്ടുകാരെ പ്രത്യേകം അന്വേഷണം അറിയിക്കണം.

ശേഷം അടുത്ത കത്തിൽ

നിറുത്തട്ടേ എന്ന്

ഏട്ടൻ

പിന്നെ കുറെ നാളത്തെയ്ക്ക് കത്തൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ ക്രിസ്തുമസ്സിന് അവൾക്ക് ഒരു ആശംസകാർഡ് അയ്ച്ചു.

പ്രിയ അനിയത്തിക്കുട്ടിയ്ക്ക്

ഞാൻ പലപ്പോഴായി എഴുതണമെന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ എന്തോ എഴുതി വച്ചതെല്ലാം എന്റെ മേശയുടെ ഡ്രോയിൽ നിനക്ക് അയ്ച്ചു തരാനാകാതെ അവശേഷിച്ചു. നിനക്ക് സുഖമല്ലെ കുട്ടി.നീയെന്താണ് ഏട്ടനെ മറന്നോ.എന്താ ഒരു ലെറ്റർ പോലും വിടാതെയിരുന്നത്. ഞാൻ എഴുതാൻ വൈകിയപ്പോൾ നിനക്ക് എഴുതാമായിരുന്നു.

പിന്നെ എന്തൊക്കെ ആശംസാ വാചകങ്ങൾ ആ എഴുത്ത് അവസാനിപ്പിച്ചു.

ആ കാർഡ് അയ്ച്ചിട്ടും മറുപ്പടി ഒന്നും വന്നില്ല. ക്രിസ്തുമസ്സ് കഴിഞ്ഞ് 29തീയ്യതിയോ മറ്റോ ആണ് ഒരു ന്യൂയ്യർ കാർഡ് കൂടി അയ്ച്ചത്.

എന്താണ് മോളെ നീയെനിക്ക് ഒരു മറുപ്പടി പോലും അയ്ക്കാത്തത്. നമ്മുക്കിടയിൽ അത്രേം ഒരു സൌഹൃദമെ ഉണ്ടായിരുന്നോള്ളോ?

മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലുകൾ വാക്കുകളായി എന്തൊക്കെയോ എഴുതി അവസാനിപ്പിച്ചു.

ആ കത്തിന് മറുപ്പടി കിട്ടിയത്. ഒരു പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയാണ്.ഞാൻ എട്ടന് ക്രിസ്തുമസ്സിനു മുമ്പേ കാർഡ് അയ്ച്ചിരുന്നു.എന്താ ഏട്ടന് കിട്ടിയില്ലെ.പിന്നെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടേ വരുന്ന തിങ്കളാഴ്ച്ച വടക്കുനാഥന്റെ അമ്പലത്തിൽ വരുമോ.നമ്മുക്ക് കാണാം.എന്റെ കൂടെ അമ്മയും ഉണ്ടാകും നമ്മുക്ക് കാണാം.

ഞാൻ ആ കാർഡ് മടക്കി വച്ചിട്ട് കുറെ ആലോചിച്ചിരുന്നു.പോണോ?.ഏറ്റുമാനൂരപ്പൻ കോളെജിൽ പഠിച്ച സുരയോട് ആണ് അഭിപ്രായം ആദ്യം ചോദിച്ചത്.പോണോടാ. പോടാ.ചിലപ്പോ ആ പെണ്ണിന് നിന്നോട് പ്രേമം വല്ലതും ആണെങ്കിൽ നീ പോ അണ്ണാ ധൈര്യമായി. അങ്ങനെ ഞാൻ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

തിങ്കളാഴ്ച്ച രാവിലെ ആറരയ്ക്ക് പെരിന്തമണ്ണ പോകുന്ന സൂപ്പർ ഫാസ്റ്റിനു ഏറ്റുമാനൂരിൽ നിന്നും തൃശൂർക്ക് അവിടെ പത്തുമണികഴിഞ്ഞപ്പോൾ എത്തി.

സ്റ്റാൻഡിൽ ആണ് ബസ്സിറങ്ങിയത്.അവിടെ നിന്നും അമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പല ചിന്തകളും കടന്നു കൂടി.

അവളെ നേരിൽ കാണുമ്പോൾ എന്താ പറയുക.അവളുടെ അമ്മയ്ക്ക് അവളെന്നെ എങ്ങനെയാകും പരിചയപ്പെടുത്തുക.

അറിയില്ല.

ഞാൻ അമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു.വീശാലമായ തേക്കിൻ കാട് മൈതാനിയിൽ വെയിലിന്റെ ചൂട് പരക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ നടന്നു.അമ്പലത്തിനു മുന്നിലെ ഒരു മരത്തണലിൽ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടെന്നോണം അവൾ കാത്തു നില്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വെളുത്ത കുട്ടി മുഖത്ത് മുഖകുരു വന്നപ്പാടുകൾ.

അനൂപേട്ടനല്ലെ.

അതെ ഷീബ.

ഞാൻ കരുതി തിരിച്ചറിയില്ല്യാന്ന്”

“കുട്ടി ഒറ്റയ്ക്കെ ഉള്ളോ അമ്മ വന്നില്ല്യേ.”

“ങാ അമ്മ.എനിയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം ഏട്ടനോട് പറയണമായിരുന്നു.”

“എന്താ കുട്ടി”

“എനിക്ക് ഒരാളെ ഇഷ്ടമാണ്. എന്റെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ അത് വലിയ പ്രശ്നമാകും.അവൻ വേറെ ജാതിയാ.ഞങ്ങള് ബസ്സിൽ വച്ച് കണ്ട് മുട്ടിയതാണ്. ഞാൻ ഇതൊന്നും ഇതുവരെ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവൻ ചെറിയ ക്വോട്ടേഷൻ ടീമിലൊക്കെ അംഗമായിരുന്നു.അവൻ എനിക്ക് വാക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട് നന്നാകുമെന്ന്.

കുട്ടി ഞാനിപ്പോ എന്താ പറയുക. (എന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.)

ശ്യാമും എന്റെ കൂടെ വന്നിട്ടുണ്ട്.ഇപ്പോ ബൈക്കുമായി പുറത്തേയ്ക്ക് പോയതാണ് ഇപ്പോ വരും. ഏട്ടൻ ഇരിയ്ക്ക്.

ഈശ്വരാ അറിയാതെ വടക്കുനാഥനെ നോക്കി പോയി.

ഞാൻ ആ തണൽ മരത്തിന്റെ താഴെ ഇരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ആയ്യാൾ ബൈക്കിൽ പാഞ്ഞെത്തി. ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത ഒരു വെളുത്ത പയ്യൻ.അവൻ നന്നായിട്ട് മുറുക്കിയിട്ടുണ്ട്.മുണ്ടാണ് വേഷം. ഞാൻ പേടിയോടെ അയ്യാളെ നോക്കി.

പിന്നെ അവളെയും.

അനൂപല്ലെ ഇവള് പറഞ്ഞൂ.നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് സുഖമല്ലെ.

അതെ

എപ്പോ വന്നു

കുറച്ചു സമയമായി.

വാ നമ്മുക്ക് ഒരു ചായ കുടിക്കാം

“വേണ്ട മാഷെ ഞാൻ കഴിച്ചു.

പിന്നെ നിങ്ങളെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ വലിയ സന്തോഷം. ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടേ ഷീബ.അമ്മയെ തിരക്കിയതായി പറയണം.

അനൂപേട്ടൻ പോകുകയാണോ?

“അതേ കൊച്ചെ പോയിട്ട് ഇത്തിരി തിരക്കുണ്ട്.പോട്ടേ മാഷെ.പിന്നെ തിരിഞ്ഞൂ നോക്കാതെ വേഗം നടന്നു.

പിന്നെ അവളെക്കുറിച്ചൊന്നും അറിയില്ല.എവിടെയാണെന്നോ എന്താണെന്നോ ഒന്നും.

മഴ പെയ്തകാലം

2010-10-09T21:04:00.006+05:30

ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ നല്ല മഴയായിരുന്നു. ശനിയാഴ്ച്ച ആയതുകൊണ്ട് ഏറ്റുമാനൂരമ്പലത്തിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ എത്തിയത് ഏകദേശം പത്തരയോടേയാണ്. ഭഗവാന്റെ വലിയവിളക്കിൽ ഒഴിക്കാൻ പത്തൂരൂപയ്ക്ക് എണ്ണയും വാങ്ങി കുടയും ചൂടി അമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് കടക്കുമ്പോൾ എണ്ണയൊഴിക്കുന്നിടത്തും അല്പം തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു.വലിയവിളക്കിൽ എണ്ണയൊഴിച്ച് അകത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.അഞ്ചുരൂപയ്ക്ക് കൂവളമാലയും അനൂപ് തിരുവോണം നക്ഷത്രം ഒരു അർച്ചനയ്ക്കും കൊടുത്ത് ഭഗവാന്റെ നടയ്ക്കൽ നിന്നു തൊഴുതു.അപ്പോഴൊക്കെ മഴ തകർത്തൂപെയ്യുകയാണ്.നാട്ടിൽ പുതിയ ജോലിയിൽ കയറിയതിലുള്ള സന്തോഷം ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്റെ മുന്നിൽ മറച്ചു വച്ചില്ല.സങ്കടം തോന്നുമ്പോഴും സന്തോഷം വരുമ്പോഴും ഓടിയെത്താറുള്ളത് ഭഗവാന്റെ മുന്നിലാണ്.ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യം തോന്നും.

ഭഗവാനെ എന്റെ ഏറ്റുമാനൂരപ്പാ കാത്തോണേ?.

നടയിൽ നിന്നും തൊഴുത് നമശിവായ ചൊല്ലി പ്രദിക്ഷണം വച്ച് തിരുമേനിയുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും അർച്ചന പ്രസാദവും വാങ്ങി. പുറത്തെയ്ക്ക് കടന്നു.മഴ പെയ്യുന്ന തിരുമുറ്റത്തൂടെ സർപ്പകാവിലേയ്ക്ക് നടന്നു.സർപ്പഭഗവാനെ തൊഴുത് പ്രദിക്ഷണം വച്ച് കൃഷണൻ കോവിലേയ്ക്ക് നടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ എങ്ങോ മുഴുങ്ങി കേട്ട ആ പഴയ വിളിയൊച്ച.

“അനൂപ് അറിയ്വവോ?

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ നാലുകൊല്ലം മുമ്പുള്ള വേദനിപ്പിക്കുന്ന ആ ഓർമ്മകൾ ഒരു വിറയലായി മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.

അതവളാണ് എന്റെ പഴയ ദേവി.ഞാൻ ഒരിയ്ക്കൽ എന്റെ ജീവനേക്കാളേറെ സ്നേഹിച്ച എന്റെ ആ ദേവി.ഈശ്വരാ അവൾ എന്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് വരുകയാണ്.എനിയ്ക്ക് കാലുകൾ കുഴയുന്നതുപ്പോലെ വാക്കുകൾ ഇടറുന്നതുപ്പോലെ (അവളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ ദിവസമാണ് ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി മദ്യപിച്ചത്. അവൾ ഒരുമ്മിച്ച് അമ്പലത്തിൽ പോയത് അന്ന് അവൾ തലയിൽ ചൂടിയ ആ പൂവ് എനിയ്ക്ക് സമ്മാനിച്ചത് ഞാൻ ഗൾഫിലേയ്ക്ക് പോന്നപ്പോൾ എന്റെ സാധനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആ പൂവ് ഡെപ്പിയിലാക്കി ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നത് ഒക്കെ)

“നീയെവിടെയാ ഇപ്പോ വന്നിട്ട് ഗൾഫിലൊന്നും പോയില്ലേ?.“

“തിരിച്ചുപോയില്ല അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ പോയില്ല.ഒരു കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാൽ മതീന്ന് വീട്ടുക്കാർ പറഞ്ഞൂ.

“നിന്റെ അനിയത്തിന്മാരുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞോ?

“ങും ഒരാളുടെ.”

“പിന്നെ എന്തുണ്ട് വിശേഷം.”

“സുഖം നിനക്കോ?’

“സുഖമാടാ“.

“എന്താ നിന്റെ മുഖത്ത് പറ്റീത്.അവളുടെ മുഖത്ത് വലതുഭാഗത്തായി നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന വലിയ മുറിവുണങ്ങിയപാടിലേയ്ക്ക് നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അത് പാലയിൽ വച്ച് ഒരാസിഡന്റുണ്ടായതാ ഞാനും കൊച്ചും ചേട്ടന്റെ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും തെറിച്ചു വീണു.മരിച്ചുപോകേണ്ടതാ ഭാഗ്യത്തിന്.”

“നീ ആ പഴയ ദേവിയല്ല ഇപ്പോ ഒരു മുപ്പത്തെട്ട് വയസ്സു കഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രിയെപോലെ.വല്ലാതെ മാറി പോയിരിക്കുന്നു.ആ പഴയ സൌന്ദര്യമൊക്കെ എവിടെയോ നഷ്ടപെട്ടതുപോലെ.”

“നീയെന്താ കല്ല്യാണം കഴിക്കാത്തത് ഇപ്പോ വയസ്സ് പത്തുമുപ്പത്തിരണ്ടായില്ലേ?

“ ങാ ആയിരത്തിതൊള്ളായിരത്തീ എഴുപ്പത്തെട്ട് മെയ് ഇരുപ്പത്തേഴ് അതാ എന്റെ ബർത്ത് ഡേറ്റ്. പിന്നെ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി മാതൃഭൂമിയിൽ വിവാഹ പരസ്യം കൊടുത്തിരുന്നു.അങ്ങനെ പതിനാല് പെണ്ണ് പോയി കണ്ടു.

“പതിനാലോ എന്നിട്ടേന്തെ?“

“ഒന്നും നടന്നില്ല. ഒരോരോ പ്രശ്നങ്ങള്.മുമ്പ് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെ ഇതുപ്പോലെ ഈറന്മുടിയിൽ തുളസി കതിർ ചുടി ഭഗവാന്റെ പ്രസാദം തൊട്ട് അമ്പലത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന നിറയെ മുടിയുള്ള അധികം വണ്ണമില്ലാത്ത മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു സന്തോഷം കൊണ്ട് നടക്കുന്ന നിന്നെപ്പോലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെകുറിച്ച്. അതിൽ അങ്ങനെ ആരേം കണ്ടില്ല.”

(മഴ കൂടുതൽ ശക്തിപ്രാപിക്കുകയാണ്.)

“വാടാ അങ്ങോട് മാറി നില്ക്കാ. സർപ്പകാവിനു മുന്നിലെ ഷെഡ്ഡിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.

“നിനക്ക് എത്രയാ കുട്ടികള്.“

“ഒന്നെയുള്ളുടാ ഒരാൺകുട്ടി അവന് മൂന്നരവയസ്സായി”

“ഹസ്ബെൻഡ് ഇപ്പോഴും ഏറണാകുളത്തുതന്നെയാണോ ജോലി.”

“ങാ അതെ.”

“നീയെന്താ അന്നു കല്ല്യാണം ക്ഷണിയ്ക്കാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ വരാത്തത്.നീ വരുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ നിനക്കുതരാൻ ഒന്നരപവന്റെ ഒരു വള എടുത്തു വച്ചിരുന്നു.വീട്ടിലേയ്ക്ക് പൈസ അയ്ച്ചു കൊടുത്തിട്ട് അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് വാങ്ങിതാ.എന്റെ ആദ്യശമ്പളത്തിന് ഞാൻ വാങ്ങിത് നിനക്ക് വേണ്ടിട്ടാ.നീ വരുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ അതിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ വീട്ടിന്ന് ഒരുപ്പാട് വഴക്കുകേട്ടു.പക്ഷെ ഞാൻ ഒരുപ്പാട് സ്നേഹിച്ചതല്ലേ നിന്നെ അത് ഞാനെന്റെ അമ്മയെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി എനിയ്ക്ക് വേണ്ടിട്ട് അത്രേലും ചെയ്തു തരണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഒരു പക്ഷെ അതായിരുന്നിരിയ്ക്കാം നഷ്ടപെട്ട എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ അവസാന സമ്മാനം.

“എനിയ്ക്ക് വരാൻ പറ്റില്ല. പിന്നെ ഞാനെന്തു പറഞ്ഞാണ് നിന്റെ വീട്ടിൽ വരുക. എനിയ്ക്കാണെല് പിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയും അറിയില്ലായിരുന്നു. നീ ക്ഷമിക്കടാ.

“അതാ നീ ഫോണിലൂടെ വിളിച്ചിട്ടും ആരും കല്ല്യാണത്തിന് വരാത്തത്. ഞാൻ പറഞ്ഞു പോകണ്ടാന്ന്.

പിന്നെ നീയന്ന് തന്ന ആ തുളസി കതിരില്ലെ അത് കുറച്ചുകാലം എന്റെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അനൂപെ ഭഗവാന്റെ നടയ്ക്കൽ നിന്ന് പറയുകയാ ഒക്കെ തിരുമാനിക്കുന്നത് ഭഗവാനല്ലെ.ഒരു പക്ഷെ അതായിരിക്കും വിധി.

“എന്റെ വിധി അല്ലേ ദേവി.‘

“അനൂപെ നീ കഴിഞ്ഞു പോയതിനെ ഓർത്ത് നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കരുത് .നിനയ്ക്ക് പ്രായമായികൊണ്ടിരിക്കുവാ. കുട്ടികളികളൊക്കെ മതിയാക്കി ഒരു നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്ക്. നിന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു നല്ല പെൺകുട്ടി വരും. നീയിങ്ങനെ നശിക്കരുത്.

“ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിയ്ക്കും ദേവി.നീ പേടിയ്ക്കണ്ട.മതവും ജാതിയും നോക്കിയാവില്ല ചിലപ്പോ.ഒരു പക്ഷെ ചിലപ്പോ പ്രായം ഇനിയും കടന്നുപ്പോയാൽ ...........?

എന്തായാലും ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിയ്ക്കും ആ കുട്ടിയിലൂടെ വേണം നിന്നെ നഷ്ട്പ്പെട്ട ദേവിയെ എനിയ്ക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാൻ. ഒരുപ്പാട് സ്നേഹിക്കാൻ പിണങ്ങാൻ, വഴക്കു കൂടാൻ ഒരുപ്പാട് മിണ്ടാതിരുന്നിട്ട് മിണ്ടാൻ എനിക്ക് വേണടാ ഒരു നല്ല കൂട്ടുകാരിയെ ഒരു നല്ല ഭാര്യയെ”

അവൾ ചിരിച്ചു.

ഞാൻ പോട്ടെടാ”

“ങും നിന്നേ?”

“എന്താടാ?”

“പിന്നെ എന്റെ അനിയത്തിടെ കല്ല്യാണത്തിന് നിങ്ങൾ രണ്ടാളും വരണം.”

“വരാ.”

ഞങ്ങൾ പിരിയുകയാണ്.മഴ തകർത്തു പെയ്യുന്ന അമ്പലമുറ്റത്തൂടെ പുറത്തെയ്ക്ക് അവിടെ എന്നെ കാത്തു നിന്ന കൂട്ടുക്കാർക്കൊപ്പം പാലകൂന്നേൽ ബാറിലേയ്ക്ക്.ഇന്ന് രണ്ടെണ്ണം വീശണം.

ഒരു ഹണിബീടെ കഴുത്തുപൊട്ടിച്ച് രണ്ട് പെഗ്ഗടിച്ചു.

അപ്പോഴും പുറത്തു മഴ തകർത്തുപെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-8

2010-08-05T23:17:00.003+05:30

അങ്ങനെ ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന കേരളവർമ്മയിലെത്തി.പക്ഷെ പ്രയോജനം ഉണ്ടായില്ല.നല്ല ഒന്നാന്തരം ഒരു പഠിപ്പ് മുടക്കായിരുന്നു അന്ന്.ആ ക്യാപസിലൂടെ കൂട്ടുകാരനൊത്ത് കുറച്ചുനേരം ചുറ്റി.അവളെ കാണാൻ കഴിയാത്ത നിരാശയിൽ വീണ്ടും ടൌണിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കൂട്ടുകാരൻ പറഞ്ഞു.
എന്തായാലും വന്ന കാര്യം നടന്നില്ല.നമ്മുക്ക് രണ്ട് കുപ്പി കള്ളുകുടിച്ചാലോ?”
“എടാ ഇവിടെ എവിടെ നല്ല കള്ളൂകിട്ടാൻ.”
“അന്തിക്കാട് പോകാം.ഏതായാലും ഇവിടെം വരെ വന്നതല്ലെ?”
എന്തായാലും കൂട്ടുകാരനെ നിരാശനാക്കിയില്ല.ടൌണിൽ നിന്നും അന്തിക്കാട്ടേയ്ക്ക് തിരിച്ചു.
രണ്ടരകുപ്പി കള്ളും കപ്പയും കോഴിക്കറിയും കൂന്തലും വാങ്ങി കഴിച്ചു.
പെണ്ണിനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെലും അന്തിക്കാട് വന്ന് കള്ളുകുടിച്ചപ്പോൾ ആകെപ്പാടെ ഒരു റോമാന്റിക്ക് മൂഡ്.
നേരെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ വഴി ഏറണാകുളത്തോട്ട്.
വീട്ടിലോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ അവളെകുറിച്ച് ഏറെ ചിന്തിച്ചു.
ചില സിനിമഗാനങ്ങൾ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി.

ഒന്ന് രണ്ടുമാസങ്ങൾ കടന്നുപ്പോയി എന്റെ ക്ലാസ്സ് തീരാൻ പോകുകയാണ് .ഡിഗ്രി പഠനം അവസാനിക്കുകയാണ്.ക്ലാസിൽ ഓട്ടൊ ഗ്രാഫ് എഴുതുന്നതിന്റെ ബഹളം.ഞാനും ഏതാണ്ടൊക്കെയോ പകർത്തി.
തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത ആ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി.
എന്റെ കോളെജ് ദിനങ്ങളുടെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ ഒരു സാന്ത്വനം പോലെ അവളുടെ കത്ത് വീണ്ടും വന്നു.
അനുന്റെ ക്ലാ‍സ്സ് തീരുകയാണല്ലെ?
കൂട്ടുകാരെയൊക്കെ വിട്ടുപിരിയുന്നതിൽ വലിയ വിഷമമുണ്ടാകും.ഇനി എന്താ പരിപ്പാടി. അടുത്ത വർഷം ഇതെ പ്രശ്നം ഞാനും അഭിമുഖികരിക്കേണ്ടതാണല്ലോ?.ഒരത്ഥത്തിൽ നമ്മുടെ ക്ലാസ്സൊന്നും അവസാനിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നും ഈ കൂട്ടുകാരൊക്കെ നമ്മൊടൊപ്പം. വിഷുന് എന്താ പരിപ്പാടി.പണ്ടൊക്കെ എനിക്ക് ഒരുപ്പാട് കൈനീട്ടം കിട്ടുമായിരുന്നു.വല്ല്യ കുട്ടിയായപ്പോൾ അതിന്റെയൊക്കെ ഹരം പോയി. പിന്നെ പ്രിയയും ലിജയും രാധികയുമൊക്കെ അനൂ‍നെ അന്വേഷിച്ചതായി പറയാൻ പറഞ്ഞു..പിന്നെ ഏല്ലാവരെയും എന്റെയും അന്വേഷങ്ങൾ അറിയിക്കണം. പിന്നെ ഇവിടെ നല്ല ചൂടാണ്. ഉത്സവകാലം തുടങ്ങാറായില്ലെ നാട്ടിലൊക്കെ.ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഒരുപ്പാട് ചെറിയ പൂരങ്ങളുണ്ട്. അനു ഉത്സവത്തിനൊക്കെ പോകാറുണ്ടോ. കൂടതൽ എഴുതി അനൂനെ ബോറടിപ്പിക്കുന്നില്ല.കത്ത് കിട്ടിയാൽ മറുപ്പടി വിടണം.ഇനി പരിക്ഷ കഴിഞ്ഞെ ഞാൻ എഴുതു.
ആ കത്ത് മനസ്സിന് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി.

പിന്നെ കുറെ നാളത്തെയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം എഴുതിയില്ല.

അടുത്ത ഓണത്തിനാണ് വീണ്ടും അടുത്ത കത്ത് വന്നത്.

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-7

2010-08-04T09:53:00.006+05:30

അവളെനിയ്ക്ക് അയ്ച്ച കത്തുകൾക്ക് ഞാനും മറുപ്പടി അയ്ച്ചു.പരസ്പരം കത്തുകളിലൂടെ സൌഹൃദങ്ങൾ തുടരുമ്പോഴും അവളെ ഒന്നു നേരിൽ കാണണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹം വലിയ അളവിൽ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.കേരളവർമ്മയിൽ അവളെ പോയി കാണുകയെന്നു വച്ചാൽ അത്രയും പിള്ളേരുള്ള ക്യാമ്പസല്ലെ അതോർത്തപ്പോൾ ഒരുൾ ഭയം. എങ്കിലും ഞാനും ഒരു സ്റ്റുഡന്റല്ലെ അങ്ങനെ പേടിച്ചാലെങ്ങനെയാ പോരാത്തതിന് പ്രിയ കൂട്ടുകാരുടെ വക ചില ഉപദേശവും ഇങ്ങനെ പെൻ ഫ്രണ്ടായിട്ട് ഇരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.നീ നേരിൽ കണ്ട് ആ കുട്ടിയോട് കാര്യം തുറന്നു പറയുക.

നേരിൽ കാണുക ഉള്ളിലുള്ളത് എന്തായാലും തുറന്ന് പറയുക.ഒരു പക്ഷെ ഈ സഹോദരൻ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഒഴിവാക്കുക പെൺപിള്ളേരുടെ സ്ഥിരം പരിപ്പാടിയാ.കൂട്ടുകാരുടെ ഉപദേശം കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെ ത്രിശൂർക്ക് പോകാമെന്നു വച്ചു. കുറച്ചു പൈസവേണമല്ലോ?.കൂട്ടുകാരോട് കടം വാങ്ങാമെന്നു വച്ചപ്പോൾ അവന്മാർ കൈമലർത്തി.പിന്നെ ആകെയുള്ള വഴി വീട്ടിലുള്ള റബ്ബർ മരത്തിന്റെ ചിരട്ടപാൽ പറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കൊണ്ട് അതുണക്കി.പുസ്തകം വാങ്ങാനെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞെ?വീട്ടുകാർ അതു വിശ്വസിച്ചു.അങ്ങനെ ആ സാഹസത്തിന് പുറപ്പെടും മുമ്പ് ഒരു ധൈര്യത്തിന് ഒരു കൂട്ടുകാരനെയും കൂട്ടി.

അങ്ങനെ രാവിലെ ആറരയ്ക്ക് ഒരു മാനന്തവാടി സൂപ്പർ ഫാസ്റ്റിന് തൃശൂർക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു.

കൂത്താട്ടുകുളം,മൂവ്വാറ്റുപുഴ,പെരുമ്പാവൂർ,അങ്കമാലി ചാലക്കുടി ഒരോ ടൌണുകളും കടന്ന് വണ്ടി പോയി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മനസ്സിൽ ആ പെൺകുട്ടി ഏങ്ങനെയായിരിക്കും എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു.കാജോളിനെ പോലെ സുന്ദരമായ കണ്ണൂകൾ,മഞ്ജുവിനെ പോലെ നാടൻ ലുക്കുള്ള (മലയാളം ആകുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ) കേരളത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം സുന്ദരികളും സുന്ദരിന്മാരും ഉള്ള നാടാണ് തൃശൂരെന്ന് മുമ്പ് ആരോ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും അവളെ കാണുക.

അങ്ങനെ തൃശൂർ നഗരം എത്തുകയാണ്. പൂരത്തിന്റെ നഗരം പഴമയുടെ നഗരം സംസ്ക്കാരികതയുടെ നഗരം. അതെ തൃശൂർ.

കെ.എസ്.ആർ.റ്റി.സി സ്റ്റാൻഡിൽ ബസ്സിറങ്ങി.ഓട്ടോ പിടിയ്ക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ കുറെ ചോദ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു അവളെ കാണാൻ പറ്റുമോ? ഏങ്ങനെയാണ് മലയാളം ക്ലാസ്സ് റൂം കണ്ട് പിടിക്കുക. ഓട്ടോ മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും ചങ്കിന്റെ ഇടിപ്പ് കൂടുകയാണ്

ചിത്രങ്ങൾ കടപ്പാട്-കേരളപാൾസ്.കൊം

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-6

2010-08-03T12:15:00.005+05:30

ഡിസംബറിന്റെ തണുപ്പിൽ മനസ്സിന്റെ ആർദ്രകണങ്ങൾ അക്ഷരങ്ങളായി പെയ്തിറങ്ങി.വിണ്ടും അവളെനിക്കെഴുതി.

പ്രിയ അനു,

ഞങ്ങൾ 18തീയതി രാവിലെ ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്ന കേരളവർമ്മയിൽ നിന്നും പഴശ്ശിയുടെ ഓർമ്മകൾ പേറുന്ന വയനാട്ടിലേയ്ക്ക് 24കുട്ടികളുമായി യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ഫ്രണ്ടിൽ നിന്നും മൂന്നാമത്തെ സീറ്റിലായിരുന്നു ഞാനിരുന്നത്. ഞാനും ലിജയും പ്രിയയും ഒരു സീറ്റിലായിരുന്നത്.നിറയെ തമാശകളും പാട്ടും ഡാൻസും ഒക്കെ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ യാത്ര. കോഴിക്കോട് നിന്നായിരുന്നു പ്രഭാത ഭക്ഷണം.രാവിലെ ഇഡ്ഡലിയും ചായയും കഴിച്ച് വയനാടൻ ചുരം കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പ്രിയ രാവിലെ കഴിച്ചതു മുഴുവൻ ശർദ്ധിച്ചു. വയനാട്ടിലെ ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന പല സ്ഥലങ്ങളും ഞങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുകയുണ്ടായി.പൂക്കോട്ട് തടാകത്തിൽ ബോട്ട് സവാരിയ്ക്കൊരുങ്ങുമ്പോൾ നിന്റെ നാട്ടുകാരായ ചില കോട്ടയം കാരെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ടു.അവരോട് അനൂപിന്റെ നാട് അറിയുമോ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

പിന്നെ എന്റെയാത്രാവിവരണം വായിച്ച് നിനക്ക് ബോറടിക്കുന്നുണ്ടാകും.

എടാ ഞാനെന്റെ അമ്മയോട് നിന്റെ സൌഹൃത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അമ്മ നിന്റെ ലെറ്ററൊക്കെ വായിച്ചു.ആ കുട്ടിയോട് ചുമ്മാ ഇതൊക്കെ എഴുതി സമയം കളയാതെ പഠിക്കാൻ പറയണമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു.

പിന്നെ നിന്റെ അനിയത്തിയെന്തെടുക്കുന്നു.അച്ഛനുമമ്മയും എന്തും പറയുന്നു. എന്റെ അന്വേഷങ്ങൾ ഏല്ലാ‍വരോടും പറയണം. പിന്നെ ക്രിസ്തുമസ്സിനെന്താ പ്രോഗ്രാം?.

ഞങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ പോകും.അവിടെ അച്ഛന്റെ അനിയന്മാരും അവരുടെ മക്കളും ഒക്കെയുണ്ടാകും.വലിയ ഫാമിലിയാണവർ.കേക്കുമുറിം ആഘോഷമൊക്കെയായിട്ട് വലിയ ബഹളമാകും.

ക്രിസ്തുമസ്സിന് കുറെ പുതിയ സിനിമകൾ ഉണ്ടാകുമല്ലോ നീ പോകുമായിരിക്കും അല്ലെ?

പിന്നെ നിനക്ക് അവിടെയെന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ?.

എടാ ഞാൻ പതിവായി കാണുന്ന സീരിയൽ തുടങ്ങാറായി നിറുത്തട്ടേ.

ശേഷം അടുത്ത കത്തിൽ.

അതിനുശേഷം അവളെനിക്ക് ക്രിസ്തുമസ്സിനും ന്യൂ ഇയറിനും പ്രത്യേകം ആശംസകാർഡുകൾ അയ്ച്ചിരുന്നു.

മനോഹരമായ രണ്ട് ആശംസാകാർഡുകൾ. നല്ല സാഹിത്യചുവയുള്ള വാക്കുകളിൽ അവൾ അതിൽ ഹൃദയത്തിലെ സ്നേഹം അക്ഷരങ്ങളായി പകർത്തി.

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-5

2010-08-01T14:38:00.003+05:30

ഓണത്തിന് മനോഹരമായ ഒരു ആശംസകാർഡിൽ ഞാനവൾക്ക് എഴുതി.
ഈ തണുത്ത മഴയുള്ള പ്രഭാതത്തിൽ ഞാൻ നിനക്കായി എഴുതുമ്പോൾ എന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടി
മുറ്റത്ത് അമ്മയ്ക്കൊപ്പം ഇരുന്ന് പൂക്കളം ഒരുക്കുകയാണ് .ഇന്ന് വിശാഖമാണ്.മുറ്റത്ത് ചാണകം മെഴുകിയത്തറയിൽ നനയാതെയിരിക്കാൻ കുട വച്ചിട്ടുണ്ട്.
പിന്നെ ഓണത്തിന് ഏക്സാമുണ്ടോ?
ഞങ്ങൾക്ക് ഓണം കഴിഞ്ഞെ പരിക്ഷ കാണൂ.
അമ്മയെന്തെടുക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരൊക്കെ എന്തു പറയുന്നു.
ലിജ ധന്യ, പ്രിയ രാധിക ഷജിന.അവരൊക്കെ എന്തെടുക്കുന്നു.
ഓണത്തിന് എന്താ പരിപ്പാടി.
ഈ ഓണത്തിന് കുറെ നല്ല സിനിമകൾ റീലിസാകുന്നുണ്ട്. കാണാൻ പോണം.പിന്നെ അങ്ങോട് മഴയുണ്ടോ.ഇവിടെ നല്ല മഴയാ.
എന്റെ ഫ്രണ്ട്സോക്കെ കുട്ടിയെ തിരക്കിയതായി പറയാൻ പറഞ്ഞൂ.
പിന്നെ കേരളവർമ്മയിലെ ജീവിതം അടിപൊളിയല്ലെ പഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതുപോലൊരു ക്യാപസിൽ പഠിക്കണം.
പിന്നെ വേറെ എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ.കുറെ എന്തൊക്കെയോ എഴുതണം എന്ന് വിചാരിച്ചു പക്ഷെ എന്തോ ഒന്നും വരണില്ല മനസ്സിലോട്ട്. ലെറ്റർ കിട്ടിയാൽ ഉടനെ മറുപ്പടി എഴുതണം.
നിറുത്തുന്നു.
സസ്നേഹം
അനൂപ് കോതനല്ലൂർ
വലിയ ആഘോഷങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ഓണം കടന്നുപ്പോയി.മറുപ്പടി അയ്ക്കുമെന്ന് കരുതി കാത്തിരുന്നിട്ടും ഫലമുണ്ടായില്ല. പിന്നെ ഞാനും എഴുതിയില്ല.അങ്ങനെ രണ്ടു മൂന്നുമാസങ്ങൾ കടന്നുപ്പോയി.
ഡിസംബർ മാസം.
പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവളൂടേ ഒരു ലെറ്റർ.
അനൂപിന് എന്നോട് പിണക്കമായിരിക്കും.അനൂന്റെ അത്മാർഥമായ സേനഹം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കാതെ പോയത് എന്റെ തെറ്റാ. പഠനത്തിന്റെ തിരക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞ് എനിക്ക് ഒഴിഞ്ഞൂ മാറാം.പക്ഷെ സത്യം അതൊന്നുമായിരുന്നില്ല. മടിയായിരുന്നു.പിന്നെ പലയിടത്തും നിന്നുമുള്ള സമ്മർദ്ധം.ഒരിക്കലും കാണാതെ ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ജീവിതത്തിന്റെ ചില നിമിഷങ്ങളിൽ എനിക്ക് ആശ്വാസമാകുമെന്ന് കരുതിയാണ്.ഇവിടെ എല്ലാവരും സ്വാർത്ഥരാണ്.ജീവിതത്തിന്റെ ഈ പരക്കം പാച്ചിലിനിടയിൽ ഞാൻ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ സേനഹം ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് തെറ്റാണോ?.എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഞാൻ ഒറ്റമോളായിരുന്നു.ചെറുപ്പത്തിലെ അചഛൻ മരിച്ചു.പിന്നെ അമ്മേടേ വീട്ടിലായിരുന്നു. ഇതെന്റെയെല്ലാം ഇടയിൽ എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ട ബാല്യം. സഹോദരങ്ങൾ ഒക്കെ എനിക്ക് വേദനയായിരുന്നു.അതിന്റെ ഇടയിൽ അനൂപിനെപ്പൊലൊരു ഫ്രണ്ടിനെ ഒരേട്ടന്റെ സ്നേഹം ഞാൻ അഗ്രഹിച്ചത് തെറ്റാണോ?.അനൂപിനെ ഞാൻ വേദനിപ്പിച്ചതിന് പിന്നെ അനൂപ് എഴുതിയപ്പോഴൊക്കെ എഴുതാൻ വൈകിയതിന് ഒക്കെ മാപ്പ്.
സസ്നേഹം
അനിയത്തിക്കുട്ടി.
പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മലയാളം ബാച്ച് ഈ മാസം ഇരുപതാ തീയതി വയനാടിനു ടൂറിനു പോകുന്നു.അതിന്റെ വിശേഷം പോയി വന്ന ശേഷം അടുത്ത കത്തിൽ.

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-4

2010-07-09T15:49:00.005+05:30

ആ എഴുത്ത് പോസ്റ്റ് ചെയ്തതിനുശേഷം ഒരു വലിയ കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു.രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും മറുപ്പടി കണ്ടില്ല.അതിനിടയിൽ പരീക്ഷ വന്ന് കടന്നുപോയി. ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി .മൂന്നാം വർഷ ക്ലാസ്സിലേയ്ക്ക്. ക്ലാസ്സിൽ അവസാന വർഷമായതു കൊണ്ട് സൌഹൃദങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ ദൃഡത കൈവന്നിരുന്നു. അവളുടെ മറുപ്പടി കിട്ടാൻ വൈകിയപ്പോൾ പിന്നെ അവളെന്നെ മറന്നിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതി.

ഒരു ഓണകാലം.വീട്ടിൽ ചെറിയ പൂന്തോട്ടമുണ്ട്.അവിടെ വിരിയുന്ന പൂക്കൾ കൊണ്ട് ഏല്ലാ വർഷവും പൂക്കളമൊരുക്കും.എല്ലാകൊല്ലത്തെയും പോലെ ആ കൊല്ലവും ക്ലാസ്സുകാരുടെ വകയായി പൂവീടൽ മത്സരം ഉണ്ടായിരുന്നു കോളേജിൽ.വീട്ടിൽ നിന്നും കുറെ പൂക്കൾ ഞാനും അമ്മ കാണാതെ കവറിൽ ആക്കി കൊണ്ട് പോയി.

അന്ന് വൈകിട്ട് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ കുറെ ചീത്തകിട്ടി.ഓണത്തിന് പൂ പറയ്ക്കാൻ വല്ല വീട്ടിലും പോകാൻ വയ്യെന്ന് അമ്മ. ഞാൻ എവിടെന്നെലും കട്ട് പറച്ചു കൊണ്ട് വരാം.

കുറച്ചു നേരത്തെയ്ക്ക് അമ്മയുമായി വഴക്കിട്ടിട്ട് മുറിയിൽ വന്ന് ഏതൊ ടിവി ചാനൽ കണ്ട് കിടക്കുമ്പോൾ അമ്മ ചായയുമായി വന്നു.

“നിനക്ക് ചായയൊന്നും വേണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.”

“പിന്നെ നിനക്ക് ആ പെൺ കൊച്ച് ഒരു കാർഡ് അയ്ച്ചിട്ടുണ്ട്.’

“ആര്?.

“തൃശൂരുള്ള ആ പെണ്ണ്.”

ങേ?. എന്നിട്ട് എവിടെ?.”

ഞാൻ ആകാക്ഷയോടെ അമ്മയെ നോക്കി.

“ദാ”

ഓണത്തിന് പൂക്കളമൊരുക്കുന്ന സുന്ദരകളായ പെൺകുട്ടികളുടെ പടവുമായിട്ട് ഒരു ആശംസകാർഡ്.

അതിൽ വളരെ കുറച്ചു വാക്കുകളിൽ ഒരു എഴുത്തും.

അനൂനെ ഞാൻ മറന്നതല്ല. അനൂന്റെ പരീക്ഷ ആയതുകൊണ്ട് ശല്ല്യമാകണ്ട എന്നു കരുതിയാണ് ഞാൻ എഴുതാതെ ഇരുന്നത്.പരീക്ഷയൊക്കെ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു.ഈ അനിയത്തികുട്ടിയെ മറന്നിട്ടില്ലേൽ എഴുതണം.

“അനിയത്തികുട്ടി” എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയണില്ല.ഞാൻ അയ്ച്ച കഴിഞ്ഞ എഴുത്ത് ആ കുട്ടിയ്ക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവില്ല്യേ. ഒരു പക്ഷെ കിട്ടിയാൽ അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഒരു എഴുത്ത്.

അലോചിക്കുന്തോറും ചിന്തകൾ മനസ്സിനെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചു.

എന്തായാലും മറുപ്പടി എഴുതണം. ഞാൻ ഒരു ആശംസ കാർഡ് അയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-3

2010-06-13T23:42:00.005+05:30

ആ കുട്ടിയ്ക്ക് കത്തയ്ച്ചിട്ട് രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു. മറുപ്പടി ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.ഇനിയിപ്പോ ഞാനയ്ച്ച കത്ത് ആ കുട്ടിയ്ക്ക് കിട്ടിയില്ലേ? അല്ല്യേല് നോട്ടീസ് ബോർഡിൽ കിടന്ന കത്ത് മറ്റേതേലും വിരുതന്മാര് പൊട്ടിച്ചു വായിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ?

ഓർത്തപ്പോ ആകെ പ്പാടെ ഒരു കിരുകിരുപ്പ്.

ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ എഴുതിയകത്തിൽ ആ കുട്ടിയ്ക്ക് രസിക്കാത്ത വല്ലതും ഉണ്ടായോ?

ഒരുപ്പാട് ആലോചിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരിക്കൽ കൂടി എഴുതണം എന്ന് തോന്നി.

പ്രിയ കൂട്ടുകാരിയ്ക്ക്.

നിറങ്ങളുടെ അഴകാർന്ന ശലഭങ്ങൾ വാനിലമ്പിളിപ്പോലെ പാറിനടക്കുന്ന ഈ താഴ്വാരത്തിൽ പുതിയ പൂവുകൾ വിടർന്നത് കാണാനെത്തിയ ചിത്രശലഭത്തെപോലെ നീയെന്റെ ലോകത്തേയ്ക്ക് തൂവലുകൾ വിരിച്ച് പറന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാനും ഒന്നുമറിയാതെ തരിച്ചിരുന്നു.

ഏന്റെ ഏകാന്തകൾ സുന്ദരമായ ചിന്തകൾ കൊണ്ട് . ഒരു പക്ഷെ എന്റെ അപക്വമായ മനസ്സിന്റെ പ്രയാണത്തിൽ എനിക്ക് തോന്നിയ വിഡ്ഡിത്ത്വങ്ങളുടെ ഒരു പകർത്തിയെഴുതലാകാം അവിടെ നടത്തിയത്.

പ്രഭാതത്തിൽ തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിൽ ദ്രവിച്ച ജാലകവരിപ്പിലൂടെ മുറ്റത്ത് കാലം തെറ്റിയെത്തിയ മഴയുടെ മണം ആസ്വദിച്ച് ഒരു നല്ല കാഴ്ച്ചകാരനായി നിന്നപ്പോൾ എന്റെ കാലാലയ ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മനോഹരമായി പുഞ്ചരിക്കാറുള്ള തട്ടമിട്ട ആ പെൺകുട്ടിയോട് തോന്നിയ മനസ്സിന്റെ വികാരവായ്പുകളെ പ്രണയമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാമെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ ഇത് ഒരു തിരുത്തിയെഴുത്തലിന്റെ വിറയാർന്ന നിമിഷങ്ങളുടെ സാഫല്യമാകാം. മറ്റൊരു പക്ഷെ കൂട്ടുകാർ എന്നിൽ നിക്ഷേപിച്ച പ്രണയമെന്ന വലിയ ചിന്താഭാരത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പുകൾ കാലം തെറ്റി പെയ്ത മഴയ്ക്ക് ഒപ്പം തളിത്ത മുത്തങ്ങ പുല്ലുകൾ പോലെ തളർത്തതാകാം.

ജീവിതത്തിന്റെ ഒറ്റപ്പെടലുകളിൽ പ്രതീക്ഷകളുടെ മധുരമുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ അക്ഷരങ്ങളായി കടന്നെത്തുമ്പോൾ ഞാനും താനുമൊക്കെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നിരിക്കാം ഒരു പക്ഷെ അതെന്നും എന്റെതായിരുന്നെങ്കിലെന്ന്.നഷ്ടപ്രണയം പിന്നിട് ഒരിക്കലും ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടപെടാത്ത ഒരു വേദനയാണ്.കാലം തെറ്റിപെയ്യാറുള്ള മഴപ്പോലെ ഞാനും ചിലപ്പോൾ ആ വികാരത്തിന് അടിമപ്പെട്ടുപോകുന്നു. പിന്നെ ഞാനയ്ച്ച കത്ത് നിനക്ക് കിട്ടിയോ? നീയെന്തെ മറുപ്പടി അയ്ക്കാത്തെ?.ഇവിടെ ഏല്ലാദിവസവും എനിക്ക് മൂന്നും നാലും കത്തുകളുണ്ടാകും. പക്ഷെ അതിലൊന്നും നിന്റെ കത്തില്ല. ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് നിന്റെ കത്താണ്.ഒരു പക്ഷെ ഈ കത്ത് കിട്ടിയാൽ നീയെന്നെ ചിലപ്പോ എന്നന്നേയ്ക്കുമായി വെറുത്തേക്കാം. ഒരു പക്ഷെ ..?

എനിക്കറിയില്ല ഒന്നും.

മറുപ്പടി പ്രതീക്ഷിച്ചോട്ടേ

സസ്നേഹം അനൂ‍പ്

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്-2

2010-06-11T23:54:00.012+05:30

( സാധാരണ എഴുത്തുകൾ വന്നാൽ വീട്ടിൽ ഏല്ലാവരും വായിക്കും.പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കത്താകുമ്പോൾ മകൻ വഴിതെറ്റിപോകുമോ എന്ന് വീട്ടുകാരും സംശയിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം.

ആയിടയ്ക്ക് കോതനല്ലൂരിൽ വളരെ അധികം എഴുത്തുകൾ കിട്ടുന്ന ഒരാളായിരുന്നു ഞാൻ ഒരു ദിവസം ചുരുങ്ങിയത് മൂന്നാല് എഴുത്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകും. പല മാസികകളിലും വായനകാരുടെ പേജുകളിലും മറ്റും എന്നെ കാണാമായിരുന്നു.എന്റെ വിലാസം കണ്ടിട്ടാകാം പലരും എനിക്ക് കത്തുകളയ്ച്ചിരുന്നു.)

ഷീബയുടെ കത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ ഏകാന്തകൾക്കിടയിൽ അവൾ ഒരു തണലായി വരുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയോടെയാണ്.

ആദ്യമായി അതിനു മറുപ്പടി എഴുതിയത്.

ആ കത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം കാട്ടിയത് എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് ജിജോയെയാണ്.

“എടാ നീ എഴുത് ചിലപ്പോൾ ഈ പെങ്ങളെ നിനക്ക് ഒരു നല്ല ലൈനായി കിട്ടും.ചുമ്മാ കേറി അങ്ങ് പ്രേമിക്കടാ.കിട്ടിയാല് ഊട്ടി അല്ലേല്?.

എഴുത്ത് എഴുതാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു മനസ്സിൽ.

“ചുമ്മാ കേറിയങ്ങ് പ്രേമിക്കടാ”.

പ്രിയ കൂട്ടുകാരിക്ക് ,
എന്റെ എകാന്തകളിൽ ഞാനും ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട് ദൂരെ ദൂരെ ഒരിക്കലും കാണാത്ത അകലത്ത് എപ്പോഴൊക്കെയോ വാക്കുകളിലൂടെ മാത്രം അടുത്തറിയുന്ന ഒരു നല്ല കൂട്ടുകാരിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം. നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ വേദനകളും ദു:ഖങ്ങളും പങ്കുവയ്ക്കാൻ നമ്മുടെ മനസ്സറിയുന്ന ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ടിനെ നമ്മുക്ക് വേണം. കുട്ടിയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാം. ഞാൻ കുട്ടിയുടെ ഏക്കാലത്തെയും ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ടായിരിക്കും. തനിക്ക് എന്നോട് എന്തും തുറന്ന് പറയാം.ദൂരെ ദൂരെ തന്റെ വേദനകൾ കേൾക്കാനും തന്റെ സന്തോഷത്തിലും മറ്റ് സുഖ ദു:ഖങ്ങളിലും പങ്കാളിയാകാനും അകലെ നിന്ന് വാക്കുകളായി വിരുന്നെത്തുന്ന എന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ടാകും.
ഇവിടെ ഏറ്റുമാനൂരപ്പൻ കോളേജിൽ സെക്കന്റ് ഇയർ ബീകോം വിദ്യാർത്ഥിയാണ് ഞാൻ. തനിക്ക് ഉള്ളതുപ്പോലെ ഇവിടെ എനിക്കും നിറയെ കൂട്ടുകാരുണ്ട്. ഇവിടെ കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ നിറയെ കഥകളും കുറെയേറെ അബദ്ധങ്ങളുമായി കറങ്ങി നടക്കുന്ന അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അണ്ണൻ (അതായിരുന്നു ക്ലാസ്സിലെ എന്റെ വിളിപ്പേര്) അവരുടെ ഇടയിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ്.
പിന്നെ തന്റെ കത്ത് എനിക്ക് കിട്ടിയപ്പോൾ അത് ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരോടും പറഞ്ഞിരുന്നു.അവരാണ് എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് തനിക്ക് എഴുതാൻ പറഞ്ഞത്. ഇവിടെ രൂപേഷും സുധിയും ജോസും ബിറ്റോയും അമ്പിളിയും വിന്ദുവും രാജിയുമൊക്കെ ഉണ്ട്. അവരൊക്കെ തന്നെ അന്വേഷിച്ചതായി പറഞ്ഞു. പിന്നെ തന്റെ കൂട്ടുകാരെകുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ? ആ ക്യാമ്പസ്, അവിടുത്തെ കൂട്ടുകാർ ഒക്കെ ഉണ്ടാകണം ഇനി എനിക്ക് എഴുതുന്ന തന്റെ കത്തുകളിൽ. നമ്മുക്ക് പിന്നെ എപ്പോഴൊങ്കിലും ഓർക്കാൻ കുറച്ചു നല്ല ഓർമ്മകൾ.അതിനിടയിൽ ഒരിക്കലും കാണാത്ത അകലത്തിൽ ഇരുന്ന് നമ്മുക്ക് നല്ല കുറെ ഓർമ്മകൾ ബാക്കിവയ്ക്കാം.
താൻ ഈ എഴുത്ത് കിട്ടിയാൽ മറുപ്പടി അയ്ക്കുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയോടെ നിറുത്തട്ടേ
സസ്നേഹം അനൂപ് എസ്.നായർ കോതനല്ലൂർ

കേരളവർമ്മയിലെ ആ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക്

2010-06-09T23:10:00.005+05:30

എസ്.കെ.വി.കോളേജ്

23-2-1999

ഡിയർ ഫ്രണ്ട്.

ഔപചാരികതയുടെ മൂടുപടമില്ലാതെ ഞാൻ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താം.ഏകാന്തയുടെ തൂരുത്തിൽ നിഴലുമായി മത്സരിച്ചിരിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ചിറകൊടിഞ്ഞ പക്ഷിയാണ് ഞാൻ. എന്റെ പേര് ഷീബ ഞാൻ ഫസ്റ്റ് ബി.എ. വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ്.

പ്രകൃതി ഞങ്ങളുടെ കലാലയവധുവിനെ അണിയിച്ചൊരുക്കാൻ സർവ്വ സൌന്ദര്യവും കനിഞ്ഞൂ നല്കിയിരിക്കുന്നു.ഇവിടെ എനിക്ക് ഒരുപ്പാട് സുഹൃത്തുകളുണ്ട്.കാണൂമ്പോൾ മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിക്കുകയും പൊള്ളയായ ഹസ്തദാനം നടത്തുന്നവരുമാണവർ.മറ്റുള്ളവരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ നാടകീയമായ ഈ ശ്രമം നടത്തുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ, അങ്ങകലെ ആകാശത്തിലെ ചില്ലയിൽ ഒരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടുവാനിടയില്ലാത്ത ഒരു സുഹൃത്തിനെ വേണമെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.എന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നാണ് എനിക്ക് താങ്കളൂടെ അഡ്രസ്സ് കിട്ടിയത്.എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത ആ പേരിനു തോന്നി. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനെ കിട്ടിയതുപ്പോലെ.

ജന്മജന്മാന്തരങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് പരിചയപ്പെട്ട ഒരേട്ടനെപോലെ.

അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ ഈ ലെറ്റർ എഴുതാൻ തീരുമാനിച്ചത്.എനിക്ക് എന്റെ അമ്മ മാത്രമേയുള്ളൂ.അച്ഛൻ ചെറുപ്പത്തിലെ മരിച്ചു പോയി.ഞാൻ തനിച്ചായതുകൊണ്ടാകാം ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആയി പോയത്.

വീട്ടിൽ വന്നാൽ ചാനലുകളും ലൈബ്രററി പുസ്തകങ്ങളുമായുള്ള മത്സരം.ക്യാമ്പസിൽ വന്നാൽ ആൾകൂട്ടത്തിൽ തനിയെ എന്ന അവസ്ഥ. അങ്ങിനെയുള്ള ഞാൻ ഇങ്ങനെയായതിൽ അത്ഭുതപെടുവാനെന്താണ്?.കോട്ടയംകാരനായ നിങ്ങൾക്ക് തൃശൂരുകാരുടെ ഭാഷ വായിക്കുമ്പോൾ ചിരി വരുന്നുണ്ടാകും അല്ലെ?.

ഇനിയും എഴുതി ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നില്ലാട്ടോ.മാത്രമല്ല കേരളത്തിന്റെ നേട്ടമായ പവർക്കട്ട് എത്താനുള്ള സമയമായി(എസ്.എസ്.എൽ.സി പരിക്ഷ ഇവിടെ ബാധകമല്ല)

ഈ അനുജത്തിയുടെ അല്ല ഞാനാകുന്ന എനിക്ക് അങ്ങയുടെ സുഹൃത്താകാൻ യോഗ്യതയുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ ക്യാമ്പസിലേയ്ക്ക് ഒരു ലെറ്റർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

മൈ അഡ്രസ്സ്.

ഷീബ.റ്റി.കെ

.............. ബി.എ.......................

ശ്രി കേരളവർമ്മ കോളേജ്

തൃശൂർ.

മാർച്ച് ഫസ്റ്റ് വീക്കിൽ മാത്രമെ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ലാസ്സ് ഉണ്ടാകുകയുള്ളു.അതിനാൽ

മറുപ്പടി ഉടൻ പ്രതീക്ഷികുന്നു.

വിത് ലൌ

ഷീബ

താങ്കളുടെ പ്രായം പോലും എനിക്കറിയില്ല.വിവാഹിതനാണെങ്കിൽ ഭാര്യയോട് എന്റെ അന്വേഷണം പറയണം (ഓപ്പണിൽ പേജിൽ അരുകിലായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു.)

ബാക്കി എന്തായി എന്നറിയേണ്ടേ.

ഞാൻ കേരളവർമ്മയിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായി മാറുകയായിരുന്നു.ചിരിച്ചും കരയിപ്പിച്ചും.ഒരുപ്പാട് ഓർമ്മകൾ തന്ന് എങ്ങോ മാഞ്ഞൂപ്പോയ ആ കേരളവർമ്മയിലെ പെൺകുട്ടിയുമായി വീണ്ടും വരാം.

മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ മന്ദാരങ്ങൾ

2009-11-06T20:01:00.005+05:30

ചെറുതായി മഴ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ചാറ്റൽ മഴ നനഞ്ഞാണ് ഞാൻ അവന്റെയൊപ്പം മെഡിക്കൽ കോളെജിലേയ്ക്ക് നടന്നത്.അവന്റെ കണ്ണട മാറണം.ഡോകടറെ കണ്ട് കണ്ണ് ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യിക്കണം. തലേന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾ ഏറ്റുമാനൂരിൽ നിന്നും പിരിയുമ്പോൾ അവനെന്നോട് ചോദിച്ചു.

“നീ വരുമോ നാളെയെന്റെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ?.”

“നീ ഫ്ലോറൽ പാർക്കിൽ കയറി ഒരു ബിയറ് വാങ്ങി തന്നാൽ വരാം.”

“തരാടാ. നീ വാ.”

“ഓകെ അപ്പോ നാളെ കാണാം.”

മെഡിക്കൽ കോളെജിലെ കണ്ണൂഡോകടറുടെ മുറിയ്ക്കു മുന്നിൽ ആളുകൾ വലിയ കണ്ണടകൾ വച്ച് അക്ഷരങ്ങൾ വായിച്ചു പഠിക്കുന്നു.

നേഴ്സുന്മാർ ചിലരുടെ കണ്ണൂകളിൽ മരുന്ന് ഒഴിക്കുന്നു. നിരനിരയായിട്ടിരിക്കുന്ന ബഞ്ചുകളിൽ കണ്ണിൽ മരുന്ന് ഒഴിച്ചവരും ഒഴിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്നതുമായി കുറെപ്പേർ.ഒരു കാഴ്ച്ചകാരനെപ്പോലെ കണ്ണീൽ മരുന്ന് ഒഴിച്ചിരിക്കുന്ന സുഹൃത്തിനരുകിൽ അല്പം സമയം ഇരുന്നപ്പോൾ നന്നായി ബോറടിച്ചു.തന്നെയുമല്ല രാവിലെ ഒന്നും കഴിക്കാത്തതുകൊണ്ട് വയറു കത്തുന്നു. അക്ഷരങ്ങൾ വായിച്ചു പഠിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചകുറവുള്ള മനുഷ്യരുടെ മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ ഒരു നേഴ്സ് വന്ന് പറഞ്ഞു.

“രോഗിയല്ല്യേൽ അങ്ങോട് മാറിനില്ക്ക്.”

“ഞാനിപ്പോ വരാടാ, അവനോട് പറഞ്ഞ് പുറത്തേയ്ക്ക് കടന്നു.

ആശുപത്രി വരാന്തയിൽ വിവിധ അസുഖങ്ങളുമായി ഡോക്ടന്മാരെ കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ ഒരു വലിയ നിര അവിടെ കണ്ടു.മൂന്നാമത്തെ നിലയിലെ രോഗികളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും താഴേയ്ക്കു നടന്നു.

ഹോട്ടലിൽ പോയി എന്തേലും കഴിക്കണം. നല്ല വിശപ്പ്.

കത്തുന്ന വയറുമായി അടുത്ത ഹോട്ടലിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ക്യാഷാലിറ്റിയ്ക്കു മുന്നിൽ ചോരയൊലിക്കുന്ന ഒരാളെ ചിലർ താങ്ങി പിടിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നതു കണ്ടു.

ഈ കാഴ്ച്ചകൾ കാണാൻ വയ്യ തല കറങ്ങും.

ഹോട്ടലിൽ നിന്നും രണ്ട് പോറോട്ടയും ഒരു എഗ്ഗ് റോസ്റ്റും കഴിച്ച് സ്റ്റാൻഡിൽ അല്പം നേരം വായ് നോക്കി നിന്നു. നല്ല തിരക്കാണ് കണ്ണൂ ഡോക്ടറുടെ മുന്നിൽ.അവൻ ഇപ്പോഴും പരിശോധന കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.അല്പം നേരം കൂടി അവിടെ ചിലവഴിച്ച ശേഷം അവന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അവൻ പരിശോധന കഴിഞ്ഞ് ഒരു ബഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞ് ഇരുപ്പുണ്ട്.

‘ങാ കലാപരിപ്പാടി കഴിഞ്ഞോ? എങ്കിൽ വാം ഫ്ലോറൽ പാർക്കീൽ കയറാം.”

“വെയിറ്റ് ചെയ്യടാ. ഡോക്ടർ ഇപ്പോ വിളിക്കും.”

“ആട്ടേ അതൊക്കെ പോട്ടേ നിന്റെ ലൈനെന്തായി അവളിഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞോ?”

‘ഏടാ ഞാൻ ബില്ല് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവളെന്റെ കൈയ്യിൽ വന്ന് തട്ടിടാ .എന്റെ അടുത്ത് തന്നെയായിരുന്നു.’

“എടാ അവിടെ ഞാൻ കുറച്ചുനാള് അക്കൌണ്ടന്റായി ജോലി നോക്കിട്ടുണ്ട്.എനിക്കറിയാ അവളെ. ഒരു പ്രത്യേകതരം ക്യാരക്ടർ.അവളുടെ അനിയത്തി തിരുവല്ലയിൽ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നേഴ്സായിരുന്നു. അവിടെ വച്ച് മെഡിക്കൽ റെപ്പായ ഏറണാകുളത്തുകാരൻ പയ്യനുമായി പ്രണയത്തിലായി.മൂത്തവള് നിലക്കെ അനിയത്തി മതിൽ ചാടുമെന്ന് അറിഞ്ഞ് വീട്ടുകാർ ആ ചെറുപ്പക്കാരനുമായി അവളുടെ വിവാഹം നടത്തി. അതോടെ അവൾ വീട്ടിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടപ്പോലെയായി.ഇപ്പോ വിവാഹം പോലും വേണ്ടാ എന്നാവൾ പറയുന്നത്.

“എടാ അവളുടെ ആ മനസ്സു ഞാൻ മാറ്റിയെടുക്കും.ഇപ്പോ തന്നെ അവൾ ഞാനുമായിട്ട് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നുണ്ട്.

“എടാ ഒക്കെ നിന്റെ തോന്നലാ.”

“എങ്കിൽ നീ വിശ്വസിക്കണ്ട.”

‘പിന്നെ ഒരു കാര്യം അനീഷെ.” നീ അവളെ സേനഹിക്കുന്നത് അന്മാർത്ഥമാണെങ്കിൽ നീയവളെ വിവാഹം കഴിക്കണം.എന്തു പ്രശ്നം ഉണ്ടായാലും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും.അതല്ല നേരം പോക്കിനാണെങ്കിൽ വേണ്ട അനീഷെ അതിവിടെ വച്ച് നിറുത്തിയേക്ക് നീ.

“എടാ അതൊന്നും വേണ്ട. അവളെകൊണ്ട് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് ഒന്ന് പറയിപ്പിക്കണം.പിന്നെ അവളൊടോത്ത് ഒന്ന് കറങ്ങണം.ഒരു കാപ്പി കുടിക്കണം. അത്രേ ഉള്ളൂ.

“നീയപ്പോ നേരമ്പോക്കിനായുള്ള പ്രണയമാ.”

“അതേടാ.”

“എടാ അവസാനം ആ പെണ്ണ് വല്ലോ ആത്മഹത്യയും ചെയ്യും.’

അവനന്നേരം ചിരിച്ചു.

കണ്ണടവച്ചിട്ട് കണ്ണട ഊരിട്ട് അവൻ ചിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ പേടിതോന്നും.കണ്ണൊക്കെ വീർത്ത് തള്ളി വല്ലാത്തൊരു രൂപം.

“അനീഷ് “. പെട്ടെന്ന് വാതിയ്ക്കൽ വന്ന് ഒരു നേഴ്സ് വിളിച്ചു.

“ഞാൻ വരാടാ നീ ഇരിക്ക്.” അല്ല്യേല് നീയോടെ വാ.” അവൻ പറഞ്ഞൂ.

“ഞാൻ എന്തിനാ വരുന്നെ?.നീ പോയിട്ട് വാ.”

“ശരിയന്നാൽ”.

അവൻ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ഞാൻ അനിതയെ ഓർത്തു.ഇനിയിപ്പോ ഇവന്റെ പഞ്ചാരവാക്കിൽ ആ പെൺകുട്ടി വീണാൽ അവസാനം ഇവൻ കെട്ടില്ല്ലാന്നറിഞ്ഞാൽ എന്താകും സംഭവിക്കുക.

അവളുടെ വീട്ടുകാരാണെൽ ഇപ്പോ അവളെ കെട്ടിച്ചുവിടാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സ്ഥിതിയിലല്ല.തന്നെയുമല്ല അവള് ജോലി ചെയ്തു കിട്ടുന്ന തുഛമായ സംഖ്യയാണ് ആ കുടുംബത്തിന്റെ ഏക വരുമാനം.അവളുടെ അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും പ്രായവുമായി. അനീഷാണെങ്കിൽ അവളെ കെട്ടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞാലും എങ്ങനേലും അവനെ പറഞ്ഞ് സമ്മതിപ്പിക്കാമെന്ന് വച്ചാൽ അവന്റെ വീട്ടിലെ സാഹചര്യം അവളെക്കാൾ മോശം. അവനൊരു പെങ്ങളുണ്ട് ആ കുട്ടി ഒരു ഹൃദ് രോഗിയാണ്.അതിനെ വിവാഹം കഴിച്ചയിപ്പിക്കാൻ കുറെ അവർ നോക്കി.പക്ഷെ ആ പെൺകുട്ടി ഒരു രോഗിയാണെന്ന് അറിയുന്നതോടെ കാണാൻ വരുന്നവരും ആ കല്ല്യാണം വേണ്ടെന്ന് വച്ച് മടങ്ങുകയാണ്. അതിനിടയ്ക്ക് അവളുടെ രോഗവിവരം അറിഞ്ഞ് അവളെ കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ ഒരു ചെറുപ്പകാരൻ വന്നു. അവനാണെൽ കാലിന് ഒരു ചെറിയ മുടന്തുണ്ട്. എന്നാൽ പെൺകുട്ടിയ്ക്ക് അവനെ ഇഷ്ടപെട്ടില്ല.ഞാൻ ഇത്രേം പഠിച്ചിട്ട്.എനിയ്ക്ക് വേണ്ടയ്യാളെ.”

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞങ്ങൾ ഏറ്റുമാനൂരമ്പലത്തിന്റെ മുന്നിലിരിക്കുമ്പോൾ അനീഷത് പറഞ്ഞ് കുറെ കരഞ്ഞൂ.

“ഞാനെന്താടാ ചെയ്യുക.വീട്ടുകാരെ ഒരുപ്പാട് സേനഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടാ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നില്ക്കുന്നത് അല്ല്യേല് ഞാൻ പോയേനെ ഏങ്ങോടേലും.”

“എടാ ഒക്കെ നേരെയാകും നീ ചുമ്മാ ടെൻഷനടിക്കാതെ ഇരിക്ക്.”

‘എടാ”

“ങാ കഴിഞ്ഞോ?” ഡോക്ടറെന്താ പറഞ്ഞെ?.”

ഏടാ നീ ചോദിക്ക് ഡോക്ടറോട്?.”

“എന്താടാ പ്രശ്നം?.’

“നീ വാ.”

ഞാൻ അവനൊപ്പം പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.

പുറത്ത് ചെറുതായി മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നിനക്ക് ബിയറ് കഴിക്കണ്ടേ?.”

അവൻ എന്നെം കൂട്ടി ഫ്ലോറൽ പാർക്കിലേയ്ക്ക് കയറി.

ബിയറിന് ഓർഡർ കൊടുത്തിട്ട് റെസ്റ്റോറന്റിൽ ഒരു ടേബിളിന് അഭിമുഖമായിരിക്കുമ്പോൾ അവനെന്നോട് പറഞ്ഞു.

“എടാ എനിക്ക് ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചാലോന്ന് തോന്നുവാ.’

“എന്താടാ നിനക്ക് പറ്റീത്.”

“എടാ ഇത്രെം നാളും നിന്നോട് പറയാണ്ടിരുന്നത്‍ാ. ഞാൻ ഒരോ നിമിഷവും അന്ധനായികൊണ്ടിരിക്കുവാണ്. കണ്ണുകളിലേയ്ക്കുള്ള ഞരമ്പുകൾക്കാണ് പ്രശ്നം. ഞാനി കളിക്കുകയും ചിരിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സു നിറയെ തീയാ.പെങ്ങളെകുറിച്ചാലോചിക്കുമ്പോൾ, വീട്ടുകാരെകുറിച്ചാലോച്ചിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ ടെൻഷനാ.അനിതയെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.അവളെ പ്രണയിച്ചിട്ട് പാതിവഴി ഉപേക്ഷിച്ചുപോകാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടൊന്നുമല്ല.ജീവിതം ഇരുട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന് എന്തു പറഞ്ഞ് ഒരു പെൺകുട്ടിയ്ക്ക് ഒരു ജീവിതം കൊടുക്കാൻ സാധിക്കും.ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ ആകെ പറഞ്ഞത് നിന്നോടാ.ഒരിക്കലും അനിതയോ മറ്റാരും ഈ സംഭവം അറിയരുത്.

“നിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ആർക്കെങ്കിലും ഈ സംഭവം അറിയാമോ?

“പറഞ്ഞിട്ടില്ല എനിക്ക് അത് അവരോട് പറയാനുള്ള ധൈര്യമില്ല.അറിഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോ എന്റെ വീട്ടിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.”

“നീ അത് പറയാണ്ടിരുന്നാൽ അതിലും വലിയതെറ്റാവില്ലേ അത്?.”
“നിനക്ക് പറയാമോ എന്റെ വീട്ടിൽ എന്റെ അച്ഛനോട്?”
“ഞാനെങ്ങനെയാ അനീഷെ അത്?.” എനിക്കറിയില്ല.”
“എടാ അതാടാ പ്രശ്നം.” ഒരു കാര്യം സത്യമാടാ എന്റെ കാഴ്ച്ച പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായാൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാവില്ല.
“എടാ നീ ചുമ്മാ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിക്കല്ലെ?
“ഞാൻ സത്യം പറയണേ.”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
മേശപുറത്ത് തണൂപ്പുമാറി കയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയ ബിയർ ഒരു ചെറിയ കവിളറക്കി പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ കാശുകൊടുത്തു.
വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴും അവനെകുറിച്ചായിരുന്നു മനസ്സു നിറയെ.അവന്റെ വീട്ടുകാർ ,പെങ്ങൾ,അനിത ഒക്കെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിച്ചു.
ചിലപ്പോ ആ കടയിൽ പോകുമ്പോൾ അനിതയും അവനും വാചകം അടിച്ച് തമാശകൾ പറയുന്നതു കാണാം.
പാവം പെൺകുട്ടി അവനെകുറിച്ച് ഒന്നും അറിയാതെ അവൾ അവനെ പ്രേമിക്കുകയാണ്.

പ്രേമദൂതൻ

2009-08-02T22:56:00.005+05:30

രണ്ടിസമായി പെയ്യുന്ന മഴയിൽ റോഡിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞ് ചെളികുഴിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
പ്രൈവറ്റ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നും ട്രാൻസ്പോറ്ട്ട് സ്റ്റാൻഡിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയിലാണു വിജയേട്ടന്റെ ചായപീടിക.അതിനു മുന്നിലായി കള്ളുഷാപ്പ്. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഷാപ്പിൽ ധാരാളം നാടോടികൾ കൊച്ചുകുട്ടികളുമായിയെത്തും.ഷാപ്പും ബാറും തമ്മിൽ ഒരു മതിലിന്റെ വ്യത്യാസമെയുള്ളു.ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ തെണ്ടികിട്ടുന്ന പണം ബാറിലും ഷാപ്പിലും കൊണ്ടു കൊടുക്കുന്ന ചില നടോടി സ്ത്രികൾ.അവർക്ക് ഈ ലോകത്ത് ആശ്വാസം മദ്യമാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
കൊച്ചുകുട്ടികളെ മടിയിലിരുത്തി അവരുടെ വായിലേയ്ക്ക് ബ്രാണ്ടിയുടെ തുള്ളികൾ ഇറ്റിറ്റായി പകരുന്ന അവരുടെ അമ്മന്മാരെ കണ്ടാൽ ചോദിച്ചു പോകും അവർ ജന്മം നല്കിയ കുട്ടികൾ തന്നെയോ ഇതെന്ന്.
വിജയേട്ടന്റെ ചായപീടികയിൽ വല്ലപ്പോഴും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ചായ കുടിക്കാൻ കയറും. അവിടെ ഇരുന്നാൽ ലോകത്തെകുറിച്ചറിയാം.സമീപത്തെ ബാർബർ ഷോപ്പിലെ സജീവേട്ടൻ ഇറച്ചികട നടത്തുന്ന ബഷീർക്കാ.ചെറുപ്പത്തിലെ പോളിയോ വന്ന് കാലുകൾ തകർന്ന് വീൽ ചെയറിൽ ലോട്ടറി വില്പന നടത്തുന്ന ജോസേട്ടൻ.അങ്ങനെ കുറെപ്പേർ.
ഒരു ബോണ്ടയും ചായയും അത്രയും മതി
വിജയേട്ടന്റെ ചായയ്ക്ക് എന്താ കടുപ്പം
വൈകുന്നേരം തകർത്തു പെയ്യുന്ന മഴയും ആസ്വദിച്ച് ഒരു ചായയും കുടിച്ച് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് മഴ നനഞ്ഞ് അയ്യാൾ വിജയേട്ടന്റെ ചായപീടികയിലേയ്ക്ക് കയറി വന്നത്.

നനഞ്ഞ് മുഷിഞ്ഞു കീറിയ വസ്ത്രവുമായി വന്നു കയറിയ ആ ഭ്രാന്തനെ ഞാൻ പലപ്പോഴും പലയിടത്തും വച്ച് കണ്ടിട്ടിട്ടുണ്ട്.
ചന്തയിൽ ആടിനെ അറയ്ക്കുന്നിടത്ത്,മൂത്രപുരയ്ക്കരുകിൽ.
ട്രാൻസ് പോർട്ട് സ്റ്റാൻഡിലാണ് ഭ്രാന്തനെ കൂടുതൽ സമയവും കാണുക.
അവിടെ അയ്യാൾക്ക് കാവൽ നില്ക്കാൻ അന്ധയായ ഒരു സ്ത്രിയുണ്ട്.അവർ ചെളിനിറഞ്ഞ വഴിയ്ക്കരുകിൽ ഇരുന്ന് ഭിക്ഷയാചിക്കും.
അവർ തെണ്ടികിട്ടുന്ന വകയാണു ഭ്രാന്തനുള്ള ഭക്ഷണം.
ഭ്രാന്തന്റെ മടിയിൽ തലചായ്ച്ച് സ്റ്റാൻഡിലെ വാകമരചുവട്ടിൽ അവരിരിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
ചിലപ്പോൾ ഭ്രാന്തന് കലികയറുമ്പോൾ അയ്യാൾ അവരെ പൊതിരെ തല്ലും.പിന്നെ പൊത്തി പിടിച്ചും കരയും .
“എനിക്കാരുമില്ല എനിക്കാരുമില്ല” ഭ്രാന്തൻ നിലത്ത് തലകൊണ്ട് ഇടിച്ചിട്ട് പിറുപിറുക്കും.
പലപ്പോഴും വഴിയാത്രയിൽ ഭ്രാന്തന്റെ പിറുപിറുക്കലും അന്ധയായ ആ സ്ത്രിയുടെ ഏങ്ങലടിയും ഒരു വേദനയായി നിറയും.
കാലുകളിൽ വ്രണം നിറഞ്ഞ് ഈച്ചകൾ കൊത്തിവലിയ്ക്കുന്ന ആ സ്ത്രിയെ ഭ്രാന്തൻ ചിലപ്പോൾ കാലുകൾ കഴുകി തുടയ്ക്കുന്നത് കാണാം.
അവരുടെ മുടികൾ ചീകി കെട്ടുന്നത് കാണാം.
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ഭ്രാന്തൻ അവരെ എടുത്തുകൊണ്ട് പോകും ഏതേലും ഒരു കടയുടെ തിണ്ണയിൽ കൊണ്ട് പോയിയിരുത്തും.
ഏല്ലാം ദിവസവും രാവിലെ അവർക്കിരുവർക്കും രണ്ടുപൊതി ചോറുമായി ഒരു സ്ത്രി വരും.അവർ കോട്ടയത്തോട്ടുള്ള വണ്ടിയിൽ അവർക്ക് ചോറുകൊടുത്തിട്ട് കയറി പോകുന്നത് കാണാം.
ആ സ്ത്രി വരുന്നതും കാത്ത് ഭ്രാന്തനും അന്ധയായ ആ സ്ത്രിയും രാവിലെ നോക്കിനില്ക്കും.
അവർ കൊടുക്കുന്ന ചോറ് ഭ്രാന്തൻ അവർക്ക് വാരികൊടുക്കും.ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ പോലെ ഭ്രാന്തന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും അവർ ചോറു വാങ്ങി കഴിക്കുന്നത് കാണാം.
ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് ചിലർ പറയും അവൾ ഭ്രാന്തന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന്.
ആയിരിക്കാം .ഈ ലോകത്ത് ആരും സേനഹിക്കാൻ ഇല്ലാത്ത അവർക്ക് അവർ മാത്രമെയുള്ളു.
എങ്ങു നിന്നോ വന്ന ആ ഭ്രാന്തനും എവിടെയോ വച്ച് ഒത്തുചേർന്ന ആ അന്ധയായ സ്ത്രിക്കും സേനഹിക്കാൻ കാലം കരുതി വച്ചത് വിധിയുടെ ഈ വിളയാട്ടങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും.െ

പുഴയൊഴുകും വഴികളിലിലെ പ്രണയഗീതം

2009-02-20T15:24:00.012+05:30

സ്ഥലം കടുത്തുരുത്തിയിലെ ഒരു പഴയ കമ്പ്യൂട്ടർ സെന്റർ.2001ലെ ഒരു ജൂൺ മാസം അലപം കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിച്ചേക്കാമെന്നു വിചാരിച്ചാണ് സർക്കാർ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ആ കമ്പ്യൂട്ടർ സെന്റ്രിലേക്ക് പിള്ളേച്ചൻ ചെന്നത്.കുസുമലതകൾ പൂത്തുലഞ്ഞൂ നിലക്കുന്ന ആ ഉദ്യാനത്തിൽ പിള്ളേച്ചൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ക്ലിക്കായി.
21പെൺകൊടികളും ഞാനെന്ന ഏക ആൺകൊടിയും നിറഞ്ഞൂ നിന്ന ആ ഉദ്യാനത്തിൽ അല്ല ഇൻസ്റ്റിറ്റൌട്ടിൽ പെട്ടെന്ന് ക്ലിക്കാകാതെ പിള്ളേച്ചനു പറ്റില്ലാല്ലോ?.അങ്ങനെ ഒരോ പെൺകുട്ടിയുടെയും മനസ്സിൽ കലപിലകളുമായി ഈ ആൺകിളി കൂടുകൂട്ടി ഉല്ലസിച്ചു ഇരിക്കെയാണ്.അവൾ ഒരു ദിവസം ഒരു മാലാഖയെ പോലെ കടന്നു വന്നത്.
ആ സുന്ദരികുട്ടിയുടെ പേര് ഭവ്യ എന്നായിരുന്നു.
എന്തു രസമായിരുന്നു ആ കുട്ടിയെ കാണാൻ എന്ന് വർണ്ണിക്കാൻ എനിക്ക് ആകുന്നില്ല.
അത്രയ്ക്ക് സൌന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു ആ കുട്ടിക്ക്.
ഞാൻ പല ഡയലോഗുകളും കൊണ്ട് ആ കുട്ടിയെ ശല്ല്യം ചെയ്തെങ്കിലും അവൾ നിഷ്കരുണം തള്ളി കളഞ്ഞൂ.അതെന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു.
ഏങ്ങനെളും ആ കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ കയറി പറ്റണം അതുമാത്രമായിരുന്നു ഒരോ ദിവസം കമ്പ്യൂട്ടർ ക്ലാസ്സിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ എന്റെ ചിന്ത.
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സിലെ ഒരു മിസ്സ് എന്നെയും അവളെയും കൂടി ഒരു സിസറ്റത്തെൽ ഇരുത്തി.കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ കൈവിരലുകൾ അവളുടെ വിരലുകളിൽ അറിയാതെ സ്പർശിച്ചു.
അവൾ എന്റെ കണ്ണൂകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
ഞാൻ അപ്പോ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞൂ.
ഭവ്യാ നിന്നെ ഞാൻ സേനഹിക്കുന്നു.
ഒന്നുരണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു വർത്തമാനമൊക്കെ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ അവൾക്ക് എന്നും മിഠായി വാങ്ങി കൊടുക്കുമായിരുന്നു.
ഇത് ക്ലാസ്സിലെ മറ്റു പെൺകുട്ടികൾ എന്നിൽ നിന്നും അകലാൻ ഇടയാക്കി.അവർ പറഞ്ഞൂ നിനക്ക് അവളെ കിട്ടിയപ്പോൾ ഞങ്ങളെയൊക്കെ നീ മറന്നു അല്ലേടാ.
നീ എപ്പോഴും വർത്തമാനം പറയുന്നതും മിഠായി വാങ്ങി കൊടുക്കുന്നതുമൊക്കെ അവൾക്കാണല്ലോ?
അതെന്റെ ഇഷ്ടമല്ലെ?

ഞാൻ അവരുമായി കയർത്തു.
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സിലെ ഒരു കുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞൂ.
എടാ അവൾക്ക് ഒരു ലൈനുണ്ട്.
നീ പോടി അവൾക്ക് ഒരു ലൈനുമില്ല മണ്ണാങ്കട്ടയുമില്ല.ഉണ്ടെങ്കിൽ അവളെന്നോട് അതു പറയാതെ ഇരിക്കില്ല.
എങ്കിൽ നീ അവളുടെ പിന്നെലേ നടന്നോ? അവസാനം കരയരുത്.
നിനക്ക് അസൂയാ അല്ലേടി.
അങ്ങനെ കുറച്ചു ദിവസം കടന്നുപോയി.
എന്തായാലും അവളോട് ഉള്ളത് തുറന്ന് പറയാൻ അഗ്രഹിച്ചു.
കെട്ടാനുള്ള പ്രായവും പക്വതയും വന്നിട്ടില്ല. ചുമ്മാ ഒരു നേരം പോക്കിനാണൂ പ്രേമം.
അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞൂ.
നമ്മൂക്ക് ചുമ്മാ പ്രേമിച്ചാലോ?
അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയി.ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു
വാടി ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ
ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ മുഴുവൻ അന്നേരം എന്തോ സംഭവിച്ചപ്പോലെ ചിരിച്ചു.
അന്നാണെൽ ജാവായുടെ എന്തോ പ്രോഗ്രാമാ എനിക്കാണെൽ ഒന്നും അറിയുകയുമില്ല.
മിസ്സിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ചീത്ത കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പാ.
ഞാൻ മറ്റു പെൺകുട്ടികളുടെ നേരെ ദയനീയമായി നോക്കി
അന്നേരം അവിടെ ഒരു കൂട്ടചിരി ഉയർന്നു.
ആ സമയത്താണ് മിസ്സ് വന്നത്.
മിസ്സെ ആരോടേലും ഇവിടെ വന്നിരിക്കാൻ പറ.
അതെന്താ അനൂപിന്റെ അടുത്ത് ഭവ്യയല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇരിക്കില്ലെ?
ആരെലും അവിടെ പോയിരുന്നെ?
പെട്ടേന്ന് ഒരു കുട്ടി അവിടെ വന്നിരുന്നു.
അന്നേരം ആ പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞൂ.
എടാ നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെയാ.അവളെ കണ്ടപ്പോ നിനക്ക് ഞങ്ങളെ ഒന്നും കാണാൻ പാടില്ലായിരുന്നല്ലോ?ആട്ടേ എന്താ നീ അവളോട് പറഞ്ഞെ ?
ഒന്നുല്ല്യാ.
കുറച്ചു ദിവസം കടന്നുപോയി അവൾ എന്നോട് കൂടുതലൊന്നും സംസാരിക്കാറില്ല ഇപ്പോ.
ചിലപ്പോ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കും അത്രമാത്രം.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സിലെ ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞൂ.
എടാ ഭവ്യടേ കല്ല്യാണമാ.അവളെ ട്യൂഷൻ പഠിപ്പിച്ച മാഷാണ് അവളെ കെട്ടുന്നത്.
അവൾക്കാണെൽ 20വയസ്സെ ഉള്ളു മാഷ് 36വയസ്സ് പ്രായം.എനിക്ക് കേട്ടപ്പോ വലിയ സങ്കടം തോന്നി.എങ്ങനെ അവൾക്ക് അയ്യാളെ ഇഷ്ടപെടാൻ കഴിഞ്ഞൂ.
കല്ല്യാണത്തിനു മുന്നാലു ദിവസം മുമ്പ് അവളെന്നെ ക്ഷണിച്ചു.
നീ വരണം.ഒന്നും വിചാരിച്ച് വരാതെ ഇരിക്കരുത്.നീയെന്റെ ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ടാണ്.പുള്ളീകാരനോട് ഞാൻ നിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അന്നേരം കൂടെ നിന്ന രണ്ട് കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞൂ.
എടാ നീ ചുമ്മാ ചെന്നാൽ പോരാ.എന്തേലും ഒരു നല്ല സമ്മാനവും കൊടുക്കണം.
കൊടുക്കാ കൊടുക്കണം.ക്കൊടുക്കും മനസ്സ് നീറി പുകഞ്ഞൂ.
കല്ല്യാണത്തിന്റെ തലേദിവസം മാർബിളിൽ മെഴുകിൽ തീർത്ത ഒരു നല്ല മാർബിൾ പ്രതിമ വാങ്ങി അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു.
അത് അവളുടെ കൈകളിൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
എന്റെ വിവാഹ സമ്മാനം ഇത് നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ഷോക്കേസിൽ വയ്ക്കണം.
ഒരിക്കലും ഇത് നശിപ്പിക്കരുത്.
അന്ന് പിരിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ഞാൻ അവളെ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഇപ്പോ തിരുവന്തപുരത്തോ മറ്റോ ആണെന്ന് കേട്ടു.
രണ്ട് കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണെന്നും.

ക്ലാസ്സ് റൂം

2008-11-21T19:28:00.000+05:30

35314ആ നമ്പർ എത്ര ആലോച്ചിട്ടും പിടികിട്ടിയില്ല.നിറുത്താത്തെ റിങ്ങ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന ഫോൺ അവസാനം എടുത്തു.
അങ്ങേതലയ്ക്കൽ അപരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം.
“എന്തുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ നിനക്ക് ദുബായിയിൽ?”
സുഖമായി പോണു ആരായിത്?.”
നിനക്കെന്നെ മനസ്സിലായില്ലെ അണ്ണാ”?
ഇല്ല ആരാ?.”
ഞാനാ നിന്റെ സുധു”.
നീ അയർലണ്ടിൽ നിന്നാണോ?”
അതെ’.
അവിടെ എന്തുണ്ട് വിശേഷം.”
ഇവിടെ സുഖമാടാ.നിനക്കോ?
എനിക്കും സുഖമാടാ.”
നീയെന്നാ നാട്ടിലേക്ക്?”
പോണം.
ഞാൻ നവംബർ29തീയതി പോകും 40ദിവസത്തെ ലീവിന്.
അണ്ണാ നീ നാട്ടിൽ വരുവാണെങ്കിൽ വിളിക്കണം.നമ്മുക്ക് എല്ലാവർക്കും ഒന്നിച്ചു കൂടണം.“
ടിജോ,സോജൻ,തോമസ്സുകുട്ടി,മനീഷ് മാത്യു,അനൂപ്,പ്രീതിജ്,ജെയിൻ,ശ്രിജിത്ത്,സർവ്വമഥനൻ ജിബിൻ,ജോമി, ജോമോൻ,റെജി, ഹരീഷ് നമ്മൂടെ പഴയകൂട്ടുകാർ നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ എല്ലാവരെം
മറക്കാൻ കഴിയുമോ അങ്ങനെ?
കോളെജ് വിട്ട് പിരിഞ്ഞപ്പോഴും വല്ലപ്പോഴും കത്തുകളയ്ക്കാറുള്ളത് അണ്ണനായിരുന്നു.വല്ലപ്പോഴും കടന്നെത്തൂന്ന അണ്ണന്റെ ലെറ്ററുകളീലൂടെ ആ പഴയ ക്യാപസ്സും അവിടുത്തെ ഓർമ്മകളുമൊക്കെ
ഉണ്ടായിരുന്നു.“
സുധി ടിജോ എവിടെയാ?
ടിജോയുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞൂ.അവൻ അയർലണ്ടിൽ ഉണ്ട്.മനീഷ് ലണ്ടൻ,തോമസ്സ് കുട്ടി അയർലണ്ട്,സുരേഷ് ഐ.സി.സി.ഐ ബാങ്കിൽ ജോലി,ജെയിൻ കാലടി കോളെജിൽ ലക്ച്ചർ,രൂപേഷ് ചാർട്ടേഡ് അക്കൌണ്ടന്റ്, പ്രീതിജ് പോലീസിൽ,ശ്രിജിത്ത് റിയാദിൽ,ജോമി ജൂവല്ലറി മുതലാളി എല്ലാവരുടെയും കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞൂ.“
എടാ അണ്ണാ നമ്മൂക്ക് ആ പഴയ കോളെജിൽ ഒന്നിച്ചു കൂടണം നീ കൂടി വരണം.
ഞാൻ നോക്കട്ടെ സുധി ജനുവരിയിൽ മിക്കവാറും ഞാനും നാട്ടിൽ വരും.
നീ വരണം.
ങാ”
“ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം.“
അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
എല്ലാവരും ഒത്തു ചേരുന്ന ഒരു ദിവസം പഴയ കൂട്ടുകാർ അവരുടെ തമാശകൾ,അന്നത്തെ ഓർമ്മകൾ
എല്ലാവരുടെയും കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.
മനസ്സ് വെറുതെ ആ ക്യപസ്സിലേക്ക് പോയി.
പഴയ കൂട്ടുകാരിൽ അവൻ മാത്രമില്ല ഇന്ന് അജി കുര്യാക്കോസ് മുളന്തുരുത്തികാരൻ അച്ചായൻ.
പഴയ കൂട്ടുകാരുടെ ഫോട്ടൊകളും എഴുത്തും അവരുടെ ഓട്ടൊഗ്രാഫും ഒക്കെ എടുത്തൂ നോക്കുമ്പോൾ എന്നെ എന്നും വേദനിപ്പിക്കുന്നത് അവന്റെ മുഖമാണ്.
അജി കുര്യാക്കോസിന്റെ.അവൻ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ അവന്റെ കല്ല്യാണവും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.
തലയോലപ്പറമ്പ് ദേവസ്വം ബോർഡ് കോളേജിലെ ആ പ്രിഡിഗ്രി കാലത്തേയ്ക്ക് എന്റെ മനസ്സിനെ ഓർമ്മകൾ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി.
എന്റെ ക്ലാസ്സ് റും J1വും അവന്റെ ക്ലാസ്സ് റും J2വുമായിരുന്നു.
സമരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കലാലയജീവിതം.
ഒരുദിവസം SFIപഠിപ്പ് മുടക്കിയാൽ അടുത്ത ദിവസം ABVPയും തൊട്ടടുത്ത ദിവസം AISFവും പഠിപ്പ് മുടക്കും.
വെള്ളീയാഴ്ച്ച ദിവസങ്ങളിൽ സമരം ഉണ്ടാകാൻ പ്രാത്ഥിക്കും.അന്നാണല്ലോ പുതിയ പടങ്ങളൊക്കെ റീലിസാകുക.
ഡിബി കോളെജിരിക്കുന്നത് കോട്ടയം-എറണാകുളം റോഡിനിരുവശവും ആയിട്ടാണ്.
കോളെജിനോട് ചേർന്ന് അന്ന് ധാരാളം ട്യൂഷൻ സെന്ററുകൾ ഉണ്ട്.
ഡി.ബിയിൽ കോളെജിനു മുന്നിലായി എറണാകുളം ബസ്സ് നിറുത്തുന്ന ഒരു വെയിറ്റിങ്ങ് ഷെഡുണ്ട്.
രാവിലെ ഏട്ടരമണിക്കുള്ള ട്യുഷന് ഞങ്ങൾ ഏഴുനാലപത്തഞ്ച് തൊട്ട് ഈ വെയ്റ്റിങ്ങ് ഷെഡ്ഡിൽ ഹാജരുണ്ടാകും.
വെയിറ്റിങ്ങ് ഷെഡ്ഡിനോട് ചേർന്ന് കോളേജ് ക്യാന്റീൻ.
എപ്പോഴും ക്യാന്റീനിൽ പപ്പട വലുപ്പത്തിലുള്ള പോറോട്ട ഉണ്ടാകും.
രാവിലെ അവിടെ നിന്നും കാലി ചായ കുടിച്ചു ആദ്യം ഞാനും അനൂപ് എം.ജിയും അവിടെ വന്നിരിക്കും.
പിന്നെ ഒരോരുത്തരായി വരും.
ഏല്ലാവരും വന്ന ശേഷമെ ഞങ്ങൾ ട്യുഷൻ സെന്റ്രായ ഭാവൻസിലേയ്ക്ക് പോകുകയുള്ളൂ.
ഭാവൻസിൽ വന്നാൽ ക്ലാസ്സിലെ ഏറ്റവും ഫ്രണ്ടിലായിട്ടാണ് ഞാനും ജോമിയും സുരേഷും ജെയിനും ഇരിക്കുക.
ഹോളോബ്രിക്സു കൊണ്ട് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ അങ്ങിങ്ങായി തുളകൾ വീണ ഒരു പഴയകെട്ടിട്ടമാണ് ആ ക്ലാസ്സ് റും.
ഞങ്ങളുടെ ബഞ്ചിന് അല്പം മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്നെ സാറ് എപ്പോഴും ക്ലാസ്സ് എടുക്കു
അതു കൊണ്ട് തന്നെ മുന്നിലെ ചുവരിലെ ഹോളിലൂടെ അപ്പുറത്തെ പെൺകുട്ടികളെ വായ്നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു പ്രധാന വിനോദം.
ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിൽ ആൺകുട്ടികൾ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ നേർ അഭിമുഖമായിട്ടാണ് സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പിലെ പെൺകുട്ടികൾ ഇരിക്കുന്നത്.ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ ഫ്രണ്ടിലായിട്ട് ഇഷ്ടിക അടർന്ന ഒരു ഹോളുമുണ്ട്.
പണ്ട് അത് ചെറുതായിരുന്നു.ഇടക്കിടെ തുരന്ന് അതിന്റെ വലുപ്പം കൂട്ടി.
അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിൽ ഫ്രണ്ട് ബഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികൾ എപ്പോഴും ഇങ്ങോട് നോക്കിയിരിക്കും.
ഞങ്ങൾ അങ്ങോടും നോക്കിയിരിക്കും.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിലെ സുന്ദരിയായ ഒരു നായരുകുട്ടി (രശ്മി)
എന്നെ പോടാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
എന്റെ കുരുത്തക്കേടിന് ഞാൻ കേട്ടത് പട്ടീന്നാണ്.
ഞാൻ ജോമിയോട് പറഞ്ഞൂ.
“എടാ അവളെന്നെ പട്ടീന്ന് വീളിച്ചു.അവളെ രണ്ട് പറയണം എനിക്ക്”.
“നീ പോടാ അവിടുന്ന് അവള് നിന്നെ പട്ടീന്നോന്നുമല്ല വിളിച്ചെ?.
പിന്നെ”
“പോടാന്നാ ഞാൻ കേട്ടതല്ലെ?”
എന്തായാലും ഞാൻ ചോദിക്കും.പെൺകുട്ടികൾക്കിത്ര അഹങ്കാരം പാടില്ല.”
എങ്കിൽ നീ ചെന്ന് ചോദിക്ക് ജോമി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ചോദിക്കുമെടാ.
എന്തായാലും ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു.
നീയെന്തിനാ എന്നെ പട്ടിന്നു വിളിച്ചേ?.” അധികം കളിക്കണ്ടാട്ടൊ എന്റെ സ്വാഭാവം നിനക്ക് ശരിക്കും അറിയില്ല.
ഞാൻ നിന്നെ പട്ടിന്നൊന്നു വിളിച്ചില്ല”
അവൾ അത് നിഷേധിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് ജോമി പറഞ്ഞൂ.
വാടാ അണ്ണാ.
അവൻ എന്നെം കൂട്ടി പോയി.
അവൾ ഇൻസ്റ്റിറ്റയൂട്ടിലെ പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ അടുത്ത് കമ്പ്ലയന്റ് പറഞ്ഞു.
സാർ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചു.
“തനിക്ക് പഠിക്കാൻ വന്നാൽ പഠിച്ചാൽ പോരെ വല്ലോ പെൺകുട്ടികളുമായി ഉടക്കാൻ പോകേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?
സാറെ ഞാനോന്നും പറഞ്ഞില്ല ആ കുട്ടിയോട്?.”
ങാ ഇനി ഇതാവർത്തിക്കരുത്.”
ശരി സാർ
ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് വന്നപ്പോ ജോമിയും ജെയിനും സുധിയും ഒക്കെ കുറെ കളിയാക്കി.
“നിനക്ക് ഇപ്പോ കിട്ടിയില്ലെ അണ്ണാ”.
ട്യൂഷൻ സെൻസ്റ്ററിൽ ശനിയാഴ്ച്ച ദിവസം വൈകുന്നേരം വരെ ക്ലാസ്സുണ്ടാകും.
അങ്ങനെ ഒരു ശനിയാഴ്ച്ച അജികുര്യാക്കോസും സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പ് ഷെറിന് ആദ്യമായി ഒരു ഐസ്ക്രിം വാങ്ങി കൊടുത്തു.
ഈ സംഭവം അറിഞ്ഞ് ഞാൻ ഓടി അവിടെ എത്തി.
അജിയ്ക്ക് ആ കുട്ടിയെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
പലപ്പോഴും ഷെറിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ അജിയെ കളിയാക്കുമായിരുന്നു.
അജിയെ ബോണ്ട എന്നാണ് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുക.
എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന ഒരു ചുരുണ്ട തലമുടി കാരനാണ് അജി.
അവന്റെ ആ ചിരി തന്നെയാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണം.
അജി ഷെറിന്റെ കൈയ്യിൽ ഐസ്ക്രിം കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾ ആദ്യം വാങ്ങിച്ചില്ല.പിന്നെ അവൾ അത് വാങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
എടാ ബോണ്ടെ നിനക്ക് ലൈൻ വീണു അല്ലെടാ.”
എടാ പെണ്ണുങ്ങളെ വീഴ്ത്താൻ ചില സൂത്രങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്.“
എന്തായാലും ഇന്ന് ക്യാനറ്റീനിൽ ബോണ്ടയുടെ വക പറ്റ്.
മനീഷും ടിജോയും സുധിയും രഞുജുവും അതു ശരി വച്ചു.
ദിവസങ്ങളും ആഴച്ചകളും കടന്നു പോയി.
പുതിയ സിനിമകൾ തിയ്യറ്ററിൽ എത്തുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ സിനിമകാണാൻ പോയി.
അന്ന് ഞങ്ങളിൽ ചിലർക്ക് നാലഞ്ച് ഐഡൻ റ്റി കാർഡുണ്ട്.
ഒന്നിൽ എന്റെ വീട് തൃപ്പൂണിത്തുറയിലാണ്.അന്ന് കൺസഷൻ കാർഡ് കിട്ടിയില്ലേലും വേണ്ടില്ല.
ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ് കിട്ടിയാലും മതി.
അങ്ങനെ ആ കാർഡിൽ തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ ചെന്നിറങ്ങി അവിടെ നിന്നും എറണാകുളത്ത് വന്ന് എത്ര പടം കണ്ടിരിക്കുന്നു.
മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ കോളെജിൽ സമരം ഉണ്ടാകും.
വണ്ടി തടയാനും വിദ്യാത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കൊപ്പം ജെയി വിളിക്കാനും കൂടെ ഉണ്ടാകും.
ചിലവ് കിട്ടുന്ന പാർട്ടിയാണ് അന്ന് നമ്മുടെ പാർട്ടി
അങ്ങനെയിരിക്കെ ജോമിക്ക് ചുവരിലെ വിടവിലൂടെ നോക്കിയിരുന്ന് അപ്പുറത്തെ സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പിലെ പെൺകുട്ടിയോട് ഒരു പൊടി പ്രേമം.
ജോമി എന്നോട് പറഞ്ഞൂ.
“എടാ അവളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാടാ”
“എങ്കിൽ നീ പറയടാ അവളോട് ഇഷ്ടമാണെന്ന്.”
എടാ നമ്മുക്ക് ഒരു ലെറ്റർ എഴുതി അവൾക്ക് കൊടുക്കാം ക്ലാസ്സിലെ ബുദ്ധി ജീവിയായ ചങ്ങമ്പുഴ എന്നു വിളിപ്പേരുള്ള സുരേഷ് പറഞ്ഞൂ.
മറ്റുകുട്ടികളും അതു സമ്മതിച്ചു.
ഒരു ലൌവ് ലെറ്റർ എഴുതുക.
പെൺകുട്ടികളുടെ പിന്തുണയും കിട്ടി.
ദാക്ഷായണിയും നാരായണിയും റം ലാത്തുവും കുഞ്ഞൂമോളും ഒക്കെ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ലെറ്റർ കൊടുക്കുക.
സുരേഷ് വാക്കുകൾ ഉതിർത്തൂ.
ഈ ഭാവൻസിന്റെ കനത്ത മതിൽ കെട്ടിനുള്ളിൽ വിരിഞ്ഞ പ്രണയ പുഷ്പമെ.
അങ്ങനെയായിരുന്നു തുടക്കം.
ലെറ്റർ എഴുതി തീർന്നപ്പോ ഞാൻ ഏല്ലാവർക്കും വായിക്കാൻ കൊടുത്തു.
പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നമ്മുടെ ജോമിച്ചായൻ ആദ്യമായി ഒരു പെൺകുട്ടിയേ പ്രേമിച്ച കാര്യം ഇതിനോടകം
നിങ്ങളെല്ലാം അറിഞ്ഞൂ കാണുമല്ലോ?ആദ്യമായി അവൻ തന്റെ ഇഷടം ഒരെഴുത്തിലൂടെ അവളോട് തുറന്ന് പറയാൻ പോകുകയാണ്.നിങ്ങളെല്ലാം ഇതു വായിച്ച് അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.“
“എടാ ഇങ്ങ് തന്നേടാ”
ദാക്ഷായണി എന്ന ശ്രിവിദ്യ അതു തട്ടി പറിച്ചു.
പെൺകുട്ടികളും ആൺക്കുട്ടികളും മുഴുവനായി അതു വായിച്ചു.
ജോമിയേ നോക്കി എല്ലാവരും ചിരിക്കുകയാണ്.
എടാ അളിയാ നിന്റെ വിശുദ്ധ പ്രേമം നീണാൾ വാഴട്ടെ”
“ഈ ലെറ്റർ നീ തന്നെ കൊണ്ട് കൊടുക്കടാ അവൾക്ക്”
“എടാ ഇപ്പോ വേണ്ടാ ഞാനത് കൊടുത്തോളാം”.
“എടാ നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ മുഴുവൻ അറിഞ്ഞൂ.ഇനി നീയിത് കൊടുത്തില്ലേൽ നീ വെറുതെ നാണം കെടും.”
‘“ജോമി ലെറ്റർ കൊടുക്ക്‘ അന്നേരം ആങ്കുട്ടികളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും പെൺകുട്ടികളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും
ചില കമന്റുകൾ കേട്ടു.
എടാ അളിയാ നിനക്ക് വയ്യെങ്കിൽ ഞാനവൾക്ക് കൊണ്ട് കൊടുക്കാം.”
പിന്നെ ഞാൻ വൈകിയില്ല ഒറ്റവോട്ടമായിരുന്നു സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പിലേയ്ക്ക്.
“എടി നിനക്ക് ഒരു ലെറ്റർ ഉണ്ട്.നീ ഇതൊന്ന് വായിക്കണം.
പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു.
അവൾ ആ എഴുത്തമായി സാറിന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ ചില പെൺകുട്ടികൾ(ശ്രിവിദ്യ,രശ്മി,സീമ.ഷൈനി) ആ കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞൂ.
ഒരു തമാശയ്ക്ക് ചെയ്തതാ അവര് അതു കാര്യമാക്കണ്ട രശ്മി.
എന്തായാലും രശ്മി ആ ലെറ്ററുംമ‍ായി അവളുടെ കൂട്ടുകാരി സന്ധ്യയ്ക്കൊപ്പം പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ മുറിയിലോട്ട് പോയി.
ക്ലാസ്സിനു വെളിയിൽ നിന്ന എന്നോട് മറ്റു കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞു.
എടാ അണ്ണാ നിന്റെ കാര്യം ഇന്ന് പോക്കാ”
അല്പം കഴിഞ്ഞ് പ്രിൻസിപ്പാൾ ആ വിശുദ്ധ ലെറ്ററുമായി ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്നു എന്റെ കൂട്ടുകാർ ഓരോരുത്തരായി സാറിനു പിന്നാലെ നടന്നു.ഏറ്റവും പിറകിലായി ഞാനും ജോമിയും.
സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പ് ക്ലാസ്സിനു മുന്നിലൂടെ ഞാൻ നടന്നു പോയപ്പോൾ ആ ക്ലാസ്സ് ഒന്നട ങ്കം എന്റെ നേരെ നോക്കി.
ഞാൻ ഒരു കുറ്റവാളിയെപോലെ തലകുമ്പിട്ട് നടന്നു.
അവരുടെ ക്ലാസ്സിലെ ബയോളജി സാറിന് ചില കുട്ടികൾ കാട്ടി കൊടുത്തൂ ആ പോകുന്ന ചെക്കനാ.
ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ നടന്നു.
ക്ലാസ്സിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ സാറ് പറഞ്ഞൂ.
എടാ നിനക്കൊക്കെ വല്ലോ ലെറ്ററും കൊടുക്കണമെങ്കിൽ ഈ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾക്ക് കൊടുത്താ‍ൽ പോരെ മറ്റു ക്ലാസ്സിൽ പോയി പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കണോ?
ക്ലാസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരി മുഴങ്ങി
സാർ പിന്നെ കുറെ ഉപദേശിച്ചു.
കല്യാണം കഴിക്കണ്ട പ്രായമാകുമ്പോൾ അതൊക്കെ വീട്ടുകാർ നോക്കി കൊള്ളും ഇപ്പോ വല്ലോ പഠിക്കാൻ നോക്ക്.”

സാർ അത്രയും പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞൂ.
ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണൂ കഴിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോൾ അജി ഉറക്കെ വിളീച്ചു പറഞ്ഞൂ.
രശമി എന്നാലും നമ്മുടെ അണ്ണനോട് അത് ചെയ്യണ്ടായിരുന്നു.പാവം സാറിന്റെ തെറി മുഴുവൻ അവനെ കേൾപ്പിച്ചില്ലെ?’(അവൻ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ രശ്മിയെ നോക്കി പറഞ്ഞൂ)
അതു കേട്ടിട്ട് സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പിലെ രശ്മി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
ബയോളജി സാർ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കണത് ഞങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് കേട്ടു.
“എടോ കോളെജാകുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാകും.ഒക്കെ തമാശയായി കാണടോ?
അന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് അക്കൌണ്ടൻസി സാർ വന്നപ്പോൾ ശ്രിവിദ്യ പറഞ്ഞൂ.
സാറെ സംഭവമൊക്കെ അറിഞ്ഞീല്ലെ?’
“എടോ താടി നീണ്ടവൻ വടിക്കും.മുടി നീണ്ടവൻ വെട്ടും.അതിന്റെ പിന്നാലെ പോകാൻ നേരമില്ല ഇവിടെ.
അന്ന് ജോമി പറഞ്ഞൂ.
ഞാനവളോട് പറഞ്ഞോളാം എനിക്ക് വേണ്ടിയാ നീ ലെറ്റർ കൊടുത്തതെന്ന്.ഇന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം.
നീ ##$$$ പറയും.
നാണം കെട്ടത് ഞാനല്ലേ?
അന്ന് വൈകുന്നേരം ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ വച്ച് ജോമി അവളോട് പറഞ്ഞൂ.
“ഏടി എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാ അവൻ നിനക്ക് ലെറ്റർ തന്നത്.നാളെ എന്തായാലും എനിക്ക് ഒരു മറുപ്പടി വേണം.
അവൾ കരഞ്ഞൂ കലങ്ങിയ കണ്ണൂകൾ തുടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് ഞങ്ങൾ അവളുടെ ക്ലാസ്സിലെ ബഞ്ചിലും ഡെസ്ക്കിലും ജോമി വിത് രശ്മി എന്ന് എഴുതി വച്ചു.
അന്ന് സുമോ ഇറങ്ങിയ കാലമാണ്.
ഒരോ ദിവസം ജോമിച്ചായൻ അവളെ കാണിക്കാൻ പുതിയ പുതിയ വാഹനങ്ങളിൽ വന്നിറങ്ങി.
തന്റെ നാലു ജൂവല്ലറിയും ആറു ഫൈനാൻസും ഉണ്ടെന്ന് കാണീക്കാൻ ഒരു അഴകിയരാവണന്റെ വേഷം അവൻ കെട്ടി
ഒരു ദിവസം ചുവരിലെ ഹോളിലൂടെ VIP എന്നൊരു കടലാസ്സുകഷണം അവൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടി.
അവൾ അതിനുള്ള പൂർണ്ണരൂപവും എഴുതി വച്ചു ഞങ്ങളുടെ ഡെസ്കിൽ.
വെരി ഇഡിയറ്റ് പേഴ്സ്ൺ.
അതിനു താഴെ പേനയ്ക്ക് നന്നായി കറുപ്പിച്ച് നന്നായി എഴുതി വച്ചു.
“എടാ നിന്റെ റ്റാറ്റാ സുമോയും മാരുതിയും ഒന്നും കണ്ട് ഞാൻ വീഴില്ല.
അതു വായിച്ചിട്ട് ജോമിക്ക് കാലിളകി
VIP നിന്റെ തന്ത ഗോപാലൻ ആണേടി’.
നീയെന്നെ എത്ര വെറുത്താലും നിന്നെ തന്നെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കും.”
അവനു വാശിയായിരുന്നു.
അതിനിടയിൽ ഷെറിനും അജിയും തമ്മിലുള്ള പ്രേമവും ദൃഡമായി വളർന്നു.
അവർ ആളൊഴിഞ്ഞൂ ക്ലാസ്സുമുറിയിൽ ഒരുമ്മിച്ചിരുന്ന് സംസാരിച്ചു.
ഒരു ദിവസം തലയോലപ്പറമ്പ് പോസ്റ്റോഫീസ് നിന്നും അവിടുത്തെ ഡയറകടരീ വാങ്ങി ജോമി പരിശോധിച്ചു.
അതിൽ വെള്ളൂർ എസ്ചേഞ്ചിലെ ഒരു ഗോപാലിന്റെ വീട്ടിലെ നമ്പർ അവൻ കുറിച്ചെടുത്തു.
പലരോടും ചോദിച്ച് അവളുടെ വീട്ടുപ്പേരും അവളുടെ അപ്പന്റെ പേരും അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ അവളെ വിളിച്ചു.
ആദ്യം എടുത്തത് ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ്.

മകൻ ആരേയോ രാത്രി വിളിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ അവന്റെ അപ്പൻ പാത്തു നിലപുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പൻ മകനോട് ചോദിച്ചു.
ആരാടാ ഫോണില്?.
അതെ അനൂപിനാ.നാളെ അവനോട് എന്റെ അക്കൌണ്ടൻസിടെ ബുക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ പറയാനാ.
അവൻ എടുക്കുന്നില്ല.
അപ്പൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
ഇത്തവണ ആരോ നടന്നു വരണ ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ കട്ട് ചെയ്തു.
വീണ്ടും അല്പം കൂടി വൈകി വിളിച്ചു.
ഇത്തവണ അങ്ങെ തലയ്ക്കൽ നിന്നും നല്ല പുളിച്ചതെറിയാ കീട്ടീത്.
ഏതായാലും പീന്നിട് തിരക്കിയപ്പോൾ അത് വേറെ ഏതോ ഗോപാലിന്റെ നമ്പറാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
അവളുടെ വീട്ടിൽ അന്ന് ഫോൺ കിട്ടിട്ടില്ല.
പിന്നെ അവൾ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ചോറുണ്ണാൻ പോയിരിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസ്സുണ്ട് അവിടെ ഞങ്ങൾ ചെന്നു.
നീ എന്താ മറുപ്പടി പറയാത്തെ എനിക്കും നിന്നെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷടമാ.”
അവൾ അന്നേരം പറഞ്ഞൂ.
ഞങ്ങൾ ഈ ചോറൊന്ന് ഉണ്ടോട്ടേ ഒന്ന് ശല്ല്യം ചെയ്യാതെ പോകുന്നുണ്ടോ?”
ഒരു ദിവസം ഡിബിലെ സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ് ക്ലാസ്സിൽ ഞങ്ങൾ അവളെ കാണാൻ ചെന്നു.
കോളെജിലെ വലിയ തൂണുകൾ നിറയെ I LOVE YOU RESMI എന്നെഴുതി വച്ചു.അതിനുശേഷം അവളുടെ ക്ലാസ്സ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു അവിടെ കുറച്ചു പെൺകുട്ടികൾ മാത്രമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
സാറ് ഇല്ലെന്ന് കരുതി ഇവിടെ വാടി എന്നവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും.
സാറിന്റെ തല കണ്ടതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു.
അന്നവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയ ഒരോട്ടം പിന്നീട് ഓടിയിട്ടില്ല

അതിനുശേഷം അവനവളുടെ ഫോട്ടോ അവൾ കാണാതെ എടുത്തു.

ഒരു ദിവസം അവൻ തന്നെ അവളെ അതു കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

“എടി നിന്റെ ഫോട്ടോ ഞാൻ എടുത്തൂ. വേണെൽ കണ്ടോ?.”
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
പിറ്റേന്ന് ഞങ്ങളെ തേടി അവളുടെ നാട്ടിൽ നിന്നും കുറെ ആളുകൾ വന്നു.
അതിൽ ഒരാൾ അവളുടെ കാമുകകനായിരുന്നു.അതും ഇതുപോലൊരു വൺ വേ പ്രേമം.
അവന്മാർ വന്നു പറഞ്ഞൂ.
നീ അവളുടെ എടുത്ത ഫോട്ടോയും അതിന്റെ നെഗറ്റീവും ഇവൾക്ക് കൊടുക്കണം..അവന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ലോക്കൽ ഗൂണ്ട പറഞ്ഞൂ.
ഞാൻ അന്നേരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അന്ന് വൈകുന്നേരം കഷി ഏറണാകുളത്ത് പോയി അതിന്റെ അതിന്റെ പത്തുമുപ്പത് കോപ്പിയെടുത്ത്.
ആ നെഗറ്റീവ് ബ്ലീച്ചിട്ട് കഴുകി പിറ്റേന്ന് ഗുണ്ടയെ ഏല്പിച്ചു.
അവൻ അന്നേരം പറഞ്ഞൂ എന്നോട്.
എനിക്ക് അവളെ മറക്കാൻ കഴിയണില്ലടാ.
പിന്നെയും ഞങ്ങൾ അവളെ കണ്ടു.
അവൾ ഡിഗ്രിക്ക് പല കോളെജിലേയ്ക്ക് പോയെങ്കിലും ഇടക്കിടെ അവളെ കാണാൻ വന്നു.
പിന്നേ അവൾ നേഴ്സിങ്ങ് പഠിക്കാൻ ബാഗ്ലൂർക്ക് പോയി.
ഞങ്ങളുടെ ഡിഗ്രി ജീവിതം തുടങ്ങിയ രണ്ടാംവർഷം ജൂലൈയിലാണ് ഒരു ബൈക്കാസിഡന്റിൽ അജിയുടെ മരണം.
ഞങ്ങൾ ആരും അറിഞ്ഞില്ല അത്.എനിക്കാണെൽ അവൻ മരിച്ചു എന്ന വാർത്ത വന്ന പേപ്പർ കൈയ്യിൽ കീട്ടീതാണ്.പക്ഷെ എന്നിട്ടും ഞാനത് എന്തോ അറിയാതെ പോയി.
രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുധി പറഞ്ഞൂ.
എടാ അണ്ണാ നമ്മൂടെ അജി മരിച്ചു പോയി. എടാ നമ്മളറിഞ്ഞില്ലല്ലോടാ.
അവൻ പൊട്ടികരഞ്ഞൂ.
എനിക്കും കരച്ചിലു വന്നു.
വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞൂ.
പലരുടെയും കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞൂ.
പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഒന്നും രണ്ടും കുട്ടികളായി.
ആൺകുട്ടികളിൽ പലരും വിദേശത്താണ്. അവൻ പറഞ്ഞപ്പോലെ ഇനി എല്ലാവരും തമ്മിൽ ഒരു കൂടി കാഴ്ച്ച .
പക്ഷെ ഇന്നവിടെ ആ ഭാവൻസ് ഇല്ല അവിടെ ഒരു വലിയ മാളികയാണ്.
ആ വഴികളൊക്കെ ആകെ മാറി പോയിരിക്കുന്നു.
ഷെറിൻ ഇപ്പോ എവിടെയാകും.രശ്മി.അവൾ എവിടെയാകും.
കാലം ഒരുപ്പാട് ദൂരം പോയിരിക്കുന്നു

ക്ലാര, ഏട്ടൻ പിഴപ്പിച്ച പെൺകുട്ടി.

2008-10-31T17:52:00.000+05:30

ക്ലാര അവളുടെ മുഖം ഇന്ന് എന്തു കൊണ്ട് ഓർത്തു എന്നറിയില്ല.ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ഉച്ചയൂണിന്റെ ആലസ്യത്തിലുള്ള മയക്കത്തിൽ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥയോടെ സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ മറന്ന ചിത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ടൌണിലെ നാറുന്ന ആ റോഡും ഇടിഞ്ഞൂ പൊളിയാറായ ആ പഴയ ലൈബ്രറി കെട്ടിടവും അവിടെ പത്രം വായിക്കാൻ എത്തറാറുള്ള എന്റെ ആറുവർഷം മുമ്പുള്ള ചിത്രവും ഓർമ്മ വന്നു.
ഏകദേശം ആറുവർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ക്ലാരയെ ഞാൻ കാണുന്നത്. അഴുക്കുചാലുകൾ നിറഞ്ഞ ചന്തയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ മൂത്രം മണം അടിച്ചിട്ട് ഓക്കാനും വരും.
മൂക്കു വായും പൊത്തി ഈച്ച പറക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പഴയ ചായ പീടികയുടെ തിണ്ണയിൽ വൃത്തികെട്ട ഒരു ജന്തുവിനെ പോലെ മുഷിഞ്ഞൂ നാറിയ വസ്ത്രങ്ങളുമായി ക്ലാര ഇരിക്കുന്ന കാഴച്ച ഞാൻ കാണും.ക്ലാരയ്ക്ക് ആറുവയസ്സുള്ള ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്. കറുത്ത് കുള്ളനായ ഒരു കരുമാടികുട്ടൻ.
ടൌണിലെ ചില ആളുകൾ അവനെ അങ്ങനെയാ വിളിക്കുക.
എടി നിന്റെ കരുമാടി എന്തേടി.”
അതു കേൾക്കുമ്പോൾ ദൂരേക്ക് കൈകൾ ചൂണ്ടി അവൾ വികൃതമായി ചിരിക്കും.
എയ്യ്യ് എയ്യ്യ്യ്യ്യ്യ്യ്യ്
എന്താണ് അവൾ പറയുന്നത് എന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലാവില്ല.
ലൈബ്രറി ഒരു പഴയ കെട്ടിടമാണ്.അതു പോലെ തന്നെ പഴക്കം ചെന്നതാണ് അവിടുത്തെ ലൈബ്രറിയനും അവിടുത്തെ പുസ്തകങ്ങളും.
പുസ്തകം വായിക്കാൻ ചെല്ലുന്നത് അവിടെ എത്തുന്ന ചില ആളുകളുമായി ഉച്ച നേരത്ത് അല്പം സംസാരിക്കാം എന്ന് കരുതിയാണ്.
സർക്കാർ സർവ്വീസിൽ നിന്നും പിരിഞ്ഞ ഒരു നാരായണൻ സാർ എപ്പോഴും എന്റെ ടൈമിൽ അവിടെ ഉണ്ടാകും.
സാറാണെൽ നല്ല വാചക പ്രിയനാണ്.വാം തുറന്നാൽ പൂട്ടില്ല.
പിന്നെ ഒരു പിസി.(പോലീസ് കോൺസ്റ്റ്ബിൾ) അയ്യാളും ഉച്ചക്ക് അവിടെ ഉണ്ടാകും.
പിസിയും ഞാനുമായിട്ട് നല്ല കമ്പിനിയാ.ഞാൻ കക്ഷിയെ പിസീന്നാ വിളിക്കുക.
ലൈബ്രറിയുടെ താഴെയുള്ള നടയിൽ വന്നിരുന്നാണ് പിസിയും ഞാനും പത്രം വായിക്കുക.
പലപ്പോഴും ഈ സമയങ്ങളിൽ ക്ലാര അവിടെ വരും.
സാറെ ,മുഷിഞ്ഞൂ നാറിയ വസ്ത്രങ്ങളുമായി അവൾ നിന്നും ചിരിക്കും.
പിസീ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒന്നു രണ്ട് നാണയങ്ങൾ എടൂത്ത് കൊടുക്കൂം.
“പോയി കഴിക്ക്.“
പാവാടാ വിശന്നിട്ടാണ്.പിസീ കൊടുക്കുന്ന പൈസ വാങ്ങി പോയാൽ അത് അടുത്തുള്ള കടയിൽ നിന്നും പഴവും കപ്പിലണ്ടി മിഠായിയും വാങ്ങി ചായ പീടികയുടെ തിണ്ണയിൽ വന്നിരുന്ന് കരുമാടിക്കൊപ്പം കഴിക്കും.
എന്നിട്ട് രണ്ടാളും തമ്മിൽ തല്ലു പിടിക്കും.
അമ്മയും മോനും തമ്മിലുള്ള ആ രംഗം പത്രം വായിക്കാൻ എത്തുന്ന ഓരോരുത്തരും കൌതുകത്തോടെ നോക്കി നിലക്കും.
“മോനെന്നു വച്ചാൽ ക്ലാരയ്ക്ക് ജീവനാ.“
നാരായണൻ സാർ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞൂ.
“അവളു ജീവിക്കുന്നതു പോലും അതിനു വേണ്ടിട്ടാ.”
“അല്ല പീസി നിങ്ങൾ ഈ നാട്ടുകാരനല്ലെ?ഈ ക്ലാരയെ നിങ്ങൾക്ക് നേരത്തെ അറിയുമോ?.“
എടാ. അവൾ ക്ലാരയൊന്നുമല്ല”
“പിന്നെ?”
അവളുടെ യഥാർഥ പേര് നബീസാന്നാ.“
“നബീസാന്നോ പിന്നെ അവൾ എങ്ങനെ ക്ലാരയായി.”
അതൊരു കഥയാ മോനെ?” നീയാ ചെക്കനെ കണ്ടോ?.അവളുടെ ആങ്ങളയുടെ സമ്മാനമാ അത്.“
ഞാൻ പിസിയെ ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്ത പോലെ നോക്കി.
ഇവിടുത്തെ നല്ലൊരു മുസ്ലീം കുടുംബത്തിലെ പെണ്ണാണ് നബീസു. ചെറുപ്പത്തിൽ കാണാൻ നല്ല സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി.അവൾ തലയിൽ തട്ടൊക്കെ ഇട്ട് ഇതു വഴി പോകുമ്പോൾ ഞാനും കുറെ വായി നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.“
നബീസുവിന് പതിനെട്ട് വയസ്സ് ആയപ്പോൾ അവളുടെ ഉപ്പ മരിച്ചു. പിന്നെ ഉമ്മയായി വീട്ടിലെ ചുമതല. മൂന്നു പെണ്ണൂം രണ്ടാണൂം ആയിരുന്നു നബീസുവിന്റെ ഉമ്മായ്ക്ക്. നബീസു ഇളയ കുട്ടിയാ.
എന്നിട്ട്.
നബീസു ടൌണിലെ കോളേജിൽ ബി.എസ്സിക്ക് പഠിക്കുവാ. നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയായിരുന്നു നബീസു.പത്താക്ലാസ്സിലൊക്കെ അവൾക്ക് നല്ല മാർക്കുണ്ടായിരുന്നു. കോളേജിൽ വച്ച് നബീസുവിനു ആ പ്രായത്തിലുള്ള പെൺകുട്ടികൾക്ക് തോന്നുന്നതു പോലെ ഒരു ചെറുപ്പകാരനോട് ചെറിയ ഒരു ഇഷടം തോന്നി.“
“ അയ്യാള് സ്വന്തം സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഒരു ചെറുപ്പകാരൻ തന്നെയായിരുന്നു. അവൻ ഇടക്കിടെ നബീസുവിന്റെ വീട്ടിൽ വരും. നബീസുവിന്റെ ഉമ്മ ഒരു പാവമാ.
അവർ ഇടക്ക് പറയും മോളെ കോളെജിലെ ആൺ പിള്ളേര് വീട്ടിൽ വരുന്നത് ശരിയല്ലാട്ടോ?”
ഉമ്മ നഹാസ് ഒരു പാവമാ”
ഒരിക്കൽ നഹാസ് തന്നെ ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞൂ.
ഉമ്മ എനിക്ക് നബീസുവിനെ വല്ല്യ ഇഷ്ടമാ. പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് നബീസുവിനെ കല്ല്യാണം കഴിച്ചു തരണം.
ഉമ്മ അന്ന് അവനെ കുറെ വഴക്ക് പറഞ്ഞ് അയ്ച്ചു .പിന്നെ നഹാസ് അങ്ങോട് വന്നിട്ടില്ല.
എന്നാൽ ഒരിക്കൽ ടൌണിൽ വച്ച് നഹാസിന്റെ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിലിരുന്ന് നബീസു പോകുന്നത് അവളുടെ ചേട്ടൻ കണ്ടു.
ആയ്യാള് മൊയി. (മൊയ്ദ്ദീൻ) കൂലിക്ക് തല്ലാൻ നടക്കുന്ന ടീമാണ്. വെള്ളമടിയും പെണ്ണൂപിടിയും കൂലിതല്ലും. ഉമ്മ സഹിക്കെട്ടിട്ട് വീട്ടീന്ന് ഇറക്കി വിട്ടതാ.
അന്ന് രാത്രി കുടിച്ചിട്ട് അവൻ വീട്ടിൽ വന്ന് ഉമ്മയെയും നബീസുവിനെ കുറെ തല്ലി.
നാട്ടുകാർക്ക് മൊയീന്ന് വച്ചാൽ പേടിയാ.ആരെം എന്തും ചെയ്യാൻ മടിയില്ലാത്തവനാണ് മൊയി.“
എന്നിട്ട്?”
ഉമ്മ വീട്ടില്ലാത്ത നേരത്തെ വെള്ളമടിച്ചു വന്നിട്ട് അനിയത്തിക്ക് കൊടൂത്തു ഒരു സമ്മാനം.
സംഭവം അവൾ ആദ്യം പുറത്തു പറഞ്ഞില്ല.
ഉമ്മ കെട്ടീ തൂങ്ങൂന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
മൊയ്ദീനിക്ക“
‘അള്ളോ”
ഉമ്മ വാവിട്ട് നിലവിളിച്ചു.
സംഭവം നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞൂ.
മൊയിനെ തല്ലാൻ നാട്ടുകാർ സംഘടിച്ചു.പോലീസിലും അറിയിച്ചു.
പക്ഷെ മൊയിനെ പിന്നെ ആരും ഇവിടെ കണ്ടിട്ടില്ല.നാട് വിട്ടു പോയതാണോ അതോ വല്ലയിടത്തോ വീണൂ ചത്തോ? എന്നോന്നും അറിയില്ല.”
കഷ്ടം. എന്നിട്ടോ
ഉമ്മ പിന്നെ കിടപ്പിലായിരുന്നു.അവർ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൂത്ത ജേഷ്ടന്റെ ഭാര്യയും വഴക്കുണ്ടാക്കി നബീസുവിനെ വീട്ടിൽ നിന്നിറക്കി.
നബീസു അവരുടെ ശല്ല്യം സഹിക്ക വയ്യാതെ ഇറങ്ങിയതാണെന്നും പറയുന്നു. നബീസു അന്നേരം പൂർണ്ണ ഗർഭിണിയാ. രാത്രി എപ്പോഴോ വഴിക്ക് തളർന്നു കിടന്ന അവളെ ആരാണ്ട് എടുത്ത് ഇവിടുത്തെ സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ ആക്കി.അവിടെ വച്ച് അവൾ കരിമാടി കുട്ടനു ജന്മം നൽകി.‘
ആപ്പോ നബീസു എങ്ങനെ ക്ലാരയായി.
നബീസുവിനെ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാൻ ആരും വന്നില്ല.ഇവിടുത്തെ മഠത്തിലെ ചില അമ്മന്മാർ വന്ന് അവർ നടത്തുന്ന അഗതി മന്ദിരത്തിലേക്ക് നബീസുവിനെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.
അവരാണ് നബീസുവിന് ക്ലാര എന്ന് പേരിട്ടത് എന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്നിട്ട് നബീസു അവിടെ നിന്നും പോന്നോ?
ഇവിടുത്തെ ചില പ്രമാണികളാണ് അതിനു കാരണം.
ഒരു ചീത്ത പെണ്ണീനെ മഠത്തിൽ താമസിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിലർ ബഹളം ഉണ്ടാക്കി.അവൾക്ക് ഇവിടെ വീടൂണ്ട് അവളുടെ കാര്യം അവളുടെ വീട്ടുകാർ നോക്കി കൊള്ളൂം സിസറ്റരുമാർ അതിൽ ഇടപ്പെടണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ് പള്ളീലെ അഛനെ കൊണ്ട് വരേ പറയിപ്പിച്ചു.
അങ്ങനെ നബീസു അവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ടു
കഷ്ടം അല്ലെ പീസി.
പിന്നെ നഹാസ് വന്നില്ലേ.
പിഴച്ച പെണ്ണീനെ ആരേലും സ്വികരിക്കുവോ അവൻ വന്നില്ല.”
പീസിയുമായി അന്ന് പിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ നബീസുവായിരുന്നു.ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച് ഇടിഞ്ഞ് പൊളിയാറായ ആ ചായ പീടികയുടെ തിണ്ണയിൽ മകന്റെ നെറുകയിൽ താലോടി അവനെ ഉമ്മകൾ
കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ് വികൃതമായ ചിരിക്കുന്ന ആ അമ്മയുടെ മനസ്സ്.
കാലം കുറെ കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു.
നബീസുവിന്റെ മകൻ ഇപ്പോ എന്തെടുക്കുകയാകും. കോട്ടയത്തെ ടൌണിലെ ആ ഇടനാഴിയിൽ വച്ച് അവളെ ഞാൻ ഇനി കണ്ടുമുട്ടുമോ? അവളുടെ മകൻ അനാഥത്വം വേദനകളും നിറഞ്ഞ ജീവിതം അമ്മാവനെ പോലെ ഒരു കൂലിതല്ലുകാരനായി മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാകുമെങ്കിൽ.
ഇല്ല അങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിക്കാതെ ഇരിക്കട്ടേ?

കുറിപ്പ്: ഈ ബ്ലൊഗിൽ പറയുന്നത് വെറും കഥയല്ല. പച്ചയായ ജീവിതമാണ്.ഇതിനു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പലരുടെയും വേദനകളുടെ നനവുകളുണ്ട്.

അന്ന് നല്ല മഴ പെയ്ത ഒരു ദിവസമായിരുന്നു

2008-10-10T18:50:00.000+05:30

കോട്ടയം മെഡിക്കൽ കോളെജിലെ ക്യാൻസർ വാർഡിൽ മരണത്തിന്റെ കാലൊച്ചകൾ കാതോർത്തവൾ കിടന്നു.

2003ലെ ആഗസ്റ്റുമാസത്തിലെ ഒരു സന്ധ്യ.

നല്ല മഴ പെയ്ത് നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം ചുറ്റും നിറഞ്ഞു കിടന്നു.ഞാൻ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് രാത്രിയെ നോക്കീ എന്നും കിടക്കാറുള്ളതു പോലെ അന്നും ചിന്തകളുടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും വലിയ ഭാണ്ഡകെട്ടുകളും മനസ്സിൽ പേറി ഇളതിണ്ണയിലേക്ക് കാലുകൾ നീട്ടി വച്ച് കിടന്നു.

എന്റെ മനസ്സിൽ കടലുകൾ ഇരുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ-ധന്യ

ഒരു ഗ്രാമം മുഴുവൻ പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ പാറി നടന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി.

അവൾ എന്റെ വീടിനു പിന്നിലെ വഴിയിലൂടെ നടന്നു പോകുമ്പോൾ അവളെ കാണാൻ ഞാൻ ജാലകത്തിനരുകിലും ഇളം തിണ്ണയിലും, മുറ്റത്തെ മൂവണ്ടൻ മാവിന്റെ ചുവട്ടിലും വന്നിരിക്കാറുണ്ട്.

ശരിക്കും ഒരു ഉദ്യാനത്തിൽ വിടർന്നു നിലക്കുന്ന നല്ലൊരു പനീനീർ പൂവിന്റെ പകിട്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്.

അവൾ നടന്നു പോകുമ്പോൾ മറഞ്ഞു നിന്നെങ്കിലും ഒരു കമന്റു പറയാത്ത ഒരാൺകുട്ടി ആ ഗ്രാമത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല.

അവളുടെ മുഖശ്രി പോലെ അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണം അവളുടെ നീളമുള്ള മുടിയായിരുന്നൂ.

വൈകുന്നേരം കാവിലെ ഭഗവതീടെ നടയിൽ അവൾ ദീപാരാധന തൊഴുത് നിലക്കുമ്പോൾ ആ ദീപങ്ങളുടെ ഭംഗി അവളുടെ മുഖത്തും പ്രഭചൊരിയുന്നത് കാവിലെ ഭഗവതി മുന്നിൽ വന്നു നിലക്കുന്ന അനുഭവമാണ് നല്കുക.

അവൾക്ക് ഒരു കൂട്ടുകാരനുണ്ടായിരുന്നു ജോയിസ് എന്നായിരുന്നു അവന്റെ പേര് ഞങ്ങൾ അവനെ ജോ എന്നു വിളിക്കും.

അവളുടെ വീടിന്റെ അടുത്തൂ തന്നെയാണ് ജോയുടെ വീടും.

ജോ നല്ലോരു നസ്രാണി പയ്യനാണ്.അവളാകട്ടേ ഒരു നായരു കുട്ടിയും.

ജോക്ക് അവളോട് പ്രേമം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അവർ വലിയ ഇഷ്ടത്തിലായിരുന്നെന്നും ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാർ അറിയുന്നത് ഒരു രാത്രി ഞങ്ങളുടെ മാവിന്മൂക്കിലെ അപ്പൂപ്പന്റെ മുറുക്കാൻ പീടികയോട് ചേർന്നുള്ള ഷെഡ്ഡിൽ രാത്രി അല്പം നാട്ടുകാര്യവും രാഷ്ട്രീയകാര്യവും ഒക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കെയാണ്.

മാവിന്മുക്കിലെ ഞങ്ങളുടെ ഒത്തു ചേരലിൽ കൂട്ടുചേരുന്നത് അധികവും കുട്ടി സഖാക്കളാണ്.

ആദ്യമായി കോൺഗ്രസ്സുകാരെ ഒതുക്കി ഗ്രാമത്തിൽ യുവാക്കളെല്ലാം ചേർന്ന് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ പ്രസ്ഥാനത്തിന് തറകല്ലിട്ടു.ജോ ഞങ്ങളുടെ കമ്മിറ്റിയുടെ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു(ഇന്ന് കക്ഷി ദുബായിലുണ്ട്)

ഇങ്ങനെ സമ്മേളിച്ച ഒരു രാത്രിയിലാണ് ജോ തനിക്കവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്ന് പൊട്ടികരഞ്ഞ് പറഞ്ഞത്.

ആ കഥയിലേക്ക് വരുന്നതിനു മുമ്പ് ധന്യയും ജോയുമായിട്ടുള്ള കുട്ടികാലത്തേക്ക് പോകാം

ധന്യയുടെ വീട്ടിൽ ധന്യയും ധന്യയുടെ ചേട്ടനുമുണ്ടാകും.ജോ തൊട്ടയലപക്കത്തെ വീട്ടിലെ കുട്ടി.

ജോ എപ്പോഴും ധന്യയുടെ വീട്ടിലുണ്ടാകും.

ധന്യയുടെ അമ്മക്ക് അവനും ഒരു മോനെ പോലെയായിരുന്നു.

ജോയുടെ അമ്മ കൊയ്ത്തിനൊക്കെ പോകും അന്ന്.അഛൻ ടാപ്പിങ്ങും ആത്യാവശ്യ കൂലിപണിയുമായി

കഴിയുന്നു.

ജോ അവരു പോയി കഴിഞ്ഞാൽ കയ്യാല പൊക്കത്തു കൂടി അവരുടെ വീട്ടിൽ എത്തൂം.

ധന്യയുടെ ചേട്ടൻ ദീപുവും ധന്യയും ജോയും കൂടി മുറ്റത്ത് കണ്ണൻ ചിരട്ടയിൽ മണ്ണപ്പം ചുട്ടും. പറമ്പിലെ ഈന്തിന്റെ ഇല വെട്ടി മാടം കെട്ടി വീടും കളിക്കുകയും ചെയ്യും.

അങ്ങനെ ആ കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ കളിയോടങ്ങൾ ഒഴുക്കി കാലം കടന്നുപ്പൊയി.

ജോയ്ക്കൊപ്പമാണ് ധന്യ പഠിക്കുന്നത്.ധന്യ എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയപ്പോൾ ജോ ഒരു വർഷം അവിടെ ഇരുന്നു.

ധന്യ നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയായിരുന്നു.

അവൾ കോളെജിൽ നാട്ടിലെ നല്ലൊരു കോളെജിലാണ് പഠിച്ചത്.

ധന്യയുടെ ചേട്ടൻ അന്നേരം ബോബെയിൽ ഒരു കമ്പിനിയിൽ ജോലിക്ക് കയറിയിരുന്നു.

ജോ തട്ടിയും മുട്ടിയും പത്താം ക്ലാസ്സ് കടന്നു.നാട്ടിലെ പാർട്ടികാരുടെ റെക്കമെൻഡാൽ ജോക്ക് ഐ.റ്റി.ഐ.എയിൽ എം.എം.വിക്ക് പഠിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചു.

അവിടെ എത്തിയതൊടെ ജോയിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരൻ വളർന്നു.

കോളേജ് സമരങ്ങളൂടെ മുൻ നിരയിൽ ചുവന്ന കൊടിയുമേന്തി ഇങ്ക്വാലാബ് വിളികളുമായി ജോ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ധന്യ പഠിക്കുന്ന കോളെജിൽ ഒരു കെ.എസ്.യുകാരനെ തല്ലാൻ ജോയും കൂട്ടുകാരും അവിടുത്തെ പാർട്ടിപിള്ളേരുടെ താല്പര്യം പ്രകാരം ചെന്നു.

ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയർ ഫിസിക്സ് ബാച്ച് ക്ലാസ്സാണ്.

ജോ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ചെന്ന് കാലു ഒരു കാലു ഉയർത്തി ഡെസ്ക്കിനു മുകളിൽ കയറ്റി വച്ച് ആ കുട്ടിയുടെ (കെ.എസ്.യു) കഴുത്തിനു പിടിച്ചു.

നിനക്ക് അറിയില്ല.ഞങ്ങളുടെ ഒരുത്തനെ തൊട്ടാൽ നീ വിവരം അറിയും.

ഉടുമുണ്ട് ഉയർത്തി കൊണ്ട് ജോ പറഞ്ഞത് ആൺകുട്ടികളും പെൺകുട്ടികളും നിറഞ്ഞ ആ ക്ലാസ്സു മുറിയിൽ വച്ചാണ്.

അന്നേരം ആ ക്ലാസ്സിൽ ധന്യ ഉണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം അവൻ പെട്ടേന്നാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

ജീവിതത്തിൽ ജോ ഒന്നും അല്ലാതെ ആയി പോയ ദിവസം അന്നായിരുന്നെന്ന് അവൻ പിന്നിടെപ്പോഴോ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ജോയുമായിട്ട് ധന്യ മിണ്ടിയില്ല.

പിന്നെ ജോയെ കാണാതെ വന്നപ്പോൾ ധന്യയുടെ അമ്മ തന്നെയാണ്

ജോയെന്തെ നീ അവനെ ചെന്ന് വിളിച്ചോണ്ടു വരാൻ അവളെ പറഞ്ഞൂ വിട്ടത്.

അന്ന് ഒരു പഞ്ചായത്ത് ഇലക്ഷന്റെ വർക്കിലാണ്.അവനും കൂട്ടുകാരും വീടിന്റെ മുറ്റത്തിരുന്ന് സ്ഥാനാർഥിയുടെ ബാനർ എഴുതുകയായിരുന്നു.

ധന്യ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ട് പറഞ്ഞൂ.

നീന്നോട് അമ്മ അങ്ങോടൊന്ന് വരാൻ പറഞ്ഞൂ.

ധന്യ പൊയ്ക്കോളു ഞാൻ വന്നോളാം.

അന്ന് വൈകുന്നേരം ജോ ധന്യയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു.അവളുടെ അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ കുമ്പളപ്പം കഴിച്ചു.

പോരാൻ നേരം ധന്യയോട് പറഞ്ഞൂ.

ചേച്ചിക്ക് വോട്ട് ചെയ്യണം(പഞ്ചായത്ത് മെമ്പറായ ചേച്ചി)

ധന്യ തല കുലുക്കി

ധന്യക്ക് ആയിടെ ധാരാളം കല്ല്യാണ ആലോചനകൾ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എല്ലാത്തിനും ധന്യ ഒരോരോ ന്യായികരണങ്ങൾ പറയുമായിരുന്നു.

“എനിക്ക് പഠിക്കണം ഇപ്പോ കല്ല്യാണം വേണ്ടാ”

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ധന്യയുടെ അമ്മ വളരെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

നീ കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിയാ അവൻ(ധന്യയുടെ ചേട്ടൻ) നോക്കിയിരിക്കണെ?” “നിന്റെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞീട്ടു വേണം അവന്റെ കല്ല്യാണം നടത്താൻ അവനു പത്തുമുപ്പതു വയസ്സായി”

ധന്യ അന്ന് രാത്രി ജോയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു.

ജോ അന്നേരം ഉമ്മറത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“നിന്നെ അമ്മ വിളിക്കണൂ”

“ നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വേറെ പണിയോന്നുമില്ലേ?”

“മോനെ ഇന്ന് വിശേഷപ്പെട്ട വല്ലോ രമണി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. നീ ചെല്ല്”

ജോയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞൂ.

ജോ അവളോട് പറഞ്ഞൂ.

നടക്കടി”

ജോക്കോപ്പം വീടിന്റെ വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞൂ.

നമ്മൂക്ക് ആ കുളത്തിന്റെ അടൂത്ത് കുറച്ചു നേരം പോയിരിക്കാം

എത്ര വേനലിലും വറ്റാത്ത ഒരു കുളമാണ് ചിറകുളം. ജോയെ അവിടെ നിന്നാൽ കുളിസീൻ കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും കളിയാക്കാരുണ്ട്.

എന്തിനാ ഇപ്പോ ഇവിടെ വന്നിരിക്കണേ അമ്മ തിരക്കില്ലെ”

“നീ വാ”

അവളും അവനും കുളത്തിന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.

അവിടെ വച്ച് ധന്യ ചോദിച്ചു.

എടാ നിനക്ക് എന്നെ കെട്ടി കൂടെ?’

ജോ പെട്ടേന്ന് വല്ലാതെയായി

നീ എന്താ ഈ പറയണേ?

ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ല നല്ല വണ്ണം അലോചിച്ചാ പറഞ്ഞെ?നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ മതം മാറാടാ”

അത് വേണ്ട മോളെ”

അതെന്താടാ നിനക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ?’

ഇഷടമാണ് പക്ഷെ വേണ്ടാ”

അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന് അവളെ കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.

അന്ന് ജോയുമായി വർത്തമാനം പറഞ്ഞ് അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോൾ ധന്യ ബെഡ്ഡിൽ എഴുന്നേറ്റ് തലകറങ്ങി വീണൂ ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയണില്ല.

അവളെ വീട്ടുകാർ മെഡിക്കൽ കോളെജിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി

അവൾക്ക് ഇടക്കിടെ നടുവേദന ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.

വീട്ടുകാർ അതുകാര്യമായി എടുത്തിരുന്നില്ല.

മെഡിക്കൽ കോളെജിലെ ഡൊകടർമാർ ആദ്യം ചെക്ക് ചെയ്തെങ്കിലും രോഗം എന്താണെന്ന് പിടൂത്തം കിട്ടിയില്ല

അവസാനം അവർ വിധിയെഴുതി

ധന്യക്ക് നട്ടേല്ലിൽ ക്യാൻസറാണ്.

അത് അതിന്റെ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിൽ എത്തിയ സമയത്തായിരുന്നു ചികിത്സ തേടി മാതാപിതാക്കൾ അവളെ കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയത്.

അവൾ മരിക്കുന്നത് നല്ല മഴപെയ്ത ഒരു ആഗ്സ്റ്റിലെ സന്ധ്യയിൽ ആയിരുന്നു.

അവൾ മരിക്കുന്നതിനു അവസാനം നിമിഷം ആ മുറിയിൽ ജോയും അവളുടെ ചേട്ടനുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ വിട പറയാൻ നേരം അവന്റെ നേരെ തലയാട്ടി പോകട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചു.

അവസാനം അവൻ ആ കഥ പറയുമ്പോൾ ശരിക്കും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

അന്ന് രാത്രി ധന്യയുടെ ചിതകത്തിയ ഇടത്ത് അവൻ പോയിരുന്ന് കുറെ കരഞ്ഞൂ.

ധന്യയുടെ അഛനും അമ്മയും ജീവിച്ചിരിക്കെ അവളെ ദഹിപ്പിച്ചതെന്തിനെന്ന് പലരും ചോദിച്ചു.

എന്റെ മോളെ കുഴിച്ചിടണ്ട അവളെ ദഹിപ്പിച്ചാ മതിന്നായിരുന്നു വല്ല്യഛന്റെ അഗ്രഹം.

ഇന്നലെ രാത്രി നാട്ടിലെ ഓരോ ഓർമ്മകൾ ഓർത്തിരുന്നപ്പോൾ ധന്യയും ജോയുമൊക്കെ മനസ്സിൽ കടന്നു വന്നു.

മുമ്പ് എല്ലാം പോലെ അനുഭവങ്ങളുടെ വേദനകളിൽ നിറയുന്ന കുറച്ചു നല്ല ഓർമ്മകൾ അതാകട്ടേ ഇതും

ധന്യയുടെ അത്മാവിന് നിത്യശാന്തി(ഇതിലെ ധന്യ ആ കുട്ടിയുടെ ഒറിജനൽ പേരല്ല)

ആരാമത്തിലെ ചിത്രശലഭം-ക്ലൈമാക്സ്

2008-10-03T20:16:00.000+05:30

അച്ചായനെ കൂട്ടുകാരൻ ബാറിൽ കയറ്റി ഫിറ്റാക്കി. ഫ്ലാറ്റായ അച്ചായനെ സുഹൃത്ത് തന്റെ കട്ടപ്പനയിലുള്ള വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി അവിടെ ഒരാഴ്ച്ച അച്ചായനെ പാർപ്പിച്ചു മദ്യം വിളമ്പി.

അച്ചായൻ ടെസ്സിയെ കാണാൻ ബഹളം വച്ചപ്പോൾ സുഹൃത്തും സുഹൃത്തിന്റെ സുഹൃത്തും കൂടി അച്ചായനെ മുറിയിൽ ഇട്ട് പൂട്ടി

ഒരാഴച്ച കഴിഞ്ഞ് അച്ചായൻ വെളിയിൽ വരുമ്പോൾ ടെസ്സിയുടെ കല്ല്യാണം അവർ നടത്തി.

ടെസ്സിയും ഒരർത്ഥത്തിൽ വീട്ടു തടങ്കലിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

അച്ചായന്റെ വരവ് ടെസ്സിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു.

അച്ചായൻ എന്തിനും തയ്യാറായി അങ്ങോട് വന്നെങ്കിലും അവിടെ ടെസ്സി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ടെസ്സിയെ അച്ചായന്റെ നാടായ കാഞ്ഞിരപ്പിള്ളിയിൽ ആണ് കെട്ടിച്ചതെന്ന് അറിഞ്ഞ് അച്ചായൻ അങ്ങോട് പോയി.

ടെസ്സിയെ തിരക്കി അച്ചായൻ ചെന്നു കയറിയത് അച്ചായനെ എന്നും ടെസ്സിയുടെ വീട്ടുപടിക്കൽ ബൈക്കിനു കൊണ്ട് എത്തിക്കാറുള്ള ആ കൂട്ടുകാരന്റെ മുന്നിലാണ്.

അച്ചായൻ ചെന്നു കയറുമ്പോൾ കൂട്ടുകാരൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൂട്ടുകാരന്റെ അപ്പൻ അച്ചായനെ കണ്ട് പുറത്തു വന്നു

എന്നാടാ ജോർജ്ജെ നീയവിടെ തന്നെ നിന്നു കളഞ്ഞെ വന്നിരുന്നിട്ട് കാപ്പി കുടിച്ചിട്ടു പോടാ.”

സേവ്യരില്ലെ ഇവിടെ?

പുറത്തെ ചോദ്യം കേട്ടുകൊണ്ടാണ് ടെസ്സി പുറത്തേക്ക് വന്നത്.

അച്ചായനെ കണ്ട് ടെസ്സി പതറി.

എന്നോട് ഈ ചതി വേണ്ടായിരുന്നു. അച്ചായൻ അത്രേം പറഞ്ഞുള്ളൂ ടെസ്സി വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ഓടി.

സേവ്യറിന്റെ അന്നേരം പറഞ്ഞു.

എടാ ജോർജ്ജെ ഇവളെ നീ സേനഹിച്ചിരുന്നൂന്ന് എനിക്കറിയാം.ഇനി അതിന്റെ പെരിൽ ഈ വീട്ടിൽ വരരുത്.എന്റെ മോനെം അവളെ വെറുതെ വീട്ടേക്കണം. പൈലിയാണ് പറയുന്നത്.

ഞാൻ വിളിച്ചാൽ അവൾ ഇപ്പഴും ഇറങ്ങി വരും.പക്ഷെ എനിക്ക് വേണ്ട ഇനി അവളെ.പക്ഷെ തന്റെ മോനോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്ക്

എന്നേലും ഇവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളീ കണ്ണിരു പൊടിഞ്ഞാൽ അവന്റെ ചങ്കു ഞാൻ കുത്തികീറുന്ന് ആ നാറിയെ ഇനി ഞാൻ കാണുന്നില്ല

അച്ചായൻ പടിവിട്ടറങ്ങി

എടാ ജോർജ്ജെ?അവളുടെ വയറ്റിൽ നിന്റെ ഒരു കുട്ടിയുണ്ടേലും ഈ പൈലിയും മോനുമത് സഹിച്ചു.

കാരണം ഇവളെ ഒന്നരകോടിടെ മുതലാ.

അച്ചായൻ അന്നേരം

മുറ്റത്തേക്ക് ഒന്ന് കാറി തുപ്പിട്ട് പടിയിറങ്ങി

അതിനുശേഷം ആ നിരാശയിൽ ആറുമാസം തുടർച്ചയായി മദ്യപിച്ചു

താടി നീട്ടി വളർത്തി ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ നടന്നു.

അതിനിടയിൽ അച്ചായനു ഓസ്ട്രേലിയാക്ക് പോകാൻ ഒരു ചാൻസു വന്നു.

പക്ഷെ അച്ചായൻ അത് വേണ്ടെന്നു വച്ചു.

വീണ്ടു ബസ് ഡ്രൈവറായി.

അച്ചായൻ ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ ആ റൂട്ടിൽ ഓടുന്ന് ഏട്ടു ബസ്സോളം പെർമിറ്റ് അടക്കം ടെസ്സിയുടെ ഭർത്താവ് വാങ്ങി കൂട്ടി.

അച്ചായന്റെ ബസ്സും ടെസ്സിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ ബസ്സുകാരും തമ്മിൽ എന്നും വഴക്കു പതിവായി.

അടിയും വഴക്കും അതിനിടയിൽ അച്ചായനെ രാത്രി കുത്തി.ചെറിയ കുത്തായിരുന്നു അത് കൊണ്ട് കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടു.

പിന്നെ അച്ചായനെ അനിയനും പെങ്ങളും ഇടപ്പെട്ട് അച്ചായനെ ദുബായിലുള്ള ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കമ്പിനിയിലേക്ക് കയറ്റി വിട്ടു.

ഇവിടെ വന്നപ്പോഴും അച്ചായന്റെ നിരാശ തീർന്നില്ല.രാത്രി മദ്യം പാനവും പുകവലിയും

ഒരു ദിവസം രണ്ടുപായ്ക്കറ്റ് സിഗരറ്റെങ്കിലും അച്ചായൻ വലിച്ചു തീർക്കും.

ഒരു ദിവസം അച്ചായനൊപ്പം അവീറിൽ നിന്നും ദയറയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ഞാൻ അച്ചായനോട്

പറഞ്ഞു.

അച്ചായൻ ഒരു കല്ല്യാണം കഴിക്കണം.ഒരു കല്ല്യാണം കഴിച്ചാൽ അച്ചായനെ സേനഹിക്കാൻ ഒരു പെണ്ണ് ഉണ്ടാകും.അന്ന് അച്ചായന്റെ പ്രശനങ്ങളൊക്കെ തീരും.

വേണ്ടടാ ജോർജ്ജിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണെ ഉള്ളു.അവളെ മറക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ടാവില്ല.

അച്ചായന്റെ കണ്ണൂകൾ അന്നേരം നിറഞ്ഞിരുന്നു.

അച്ചായൻ പലപ്പോഴും കിട്ടുന്ന ശബളം പല അനാഥകുട്ടികളെയും പഠിപ്പിക്കാൻ ചില വഴിച്ചിരുന്നു.

അച്ചായന് ആ കുട്ടികൾ പലപ്പൊഴും ഫോട്ടൊകളും കത്തുകളും അയ്ക്കും.

ചില രാത്രികളിൽ ആ കത്തുകൾ തുറന്ന് വച്ച് അച്ചായൻ പറയും.

ഈ സുഖമൊന്നും ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും കിട്ടില്ല.

അവരെ ഒന്നും അച്ചായൻ കണ്ടിട്ടില്ല

എന്നിട്ടും അവരെ യൊക്കെ അച്ചായന് ഒരുപ്പാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

അച്ചായന് ഡബിൾMAകാരനാണ് കൂടാതെ അഛൻ പട്ടത്തിനു പഠിച്ച് ഉടുപ്പിടാതെ നാടുവിട്ടു.പിന്നെ ബസ്ഡ്രൈവരായി.

ടെസ്സിയെ തന്നെ വിചാരിച്ച് ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും കെട്ടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞിരുന്ന് അച്ചായൻ ഒരു രാത്രി

നന്നായിട്ട് മദ്യപിച്ചിട്ട് കിസ്സെയിസ്സിൽ സുലേഖ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ അടുത്തുള്ള ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ വന്നു.

അച്ചായൻ ആ ദിവസം വളരെ ഹാപ്പിയായിരുന്നു.

എടാ ഞാൻ പെണ്ണൂകെട്ടാൻ പോകുവാണ്.

അപ്പോ അച്ചായന്റെ ടെസ്സി

പോയി പണി നോക്കാൻ പറ അവളോട്?

എന്തു പറ്റി അച്ചായാ?.

എടാ അവളെകുറിച്ച് ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നുമല്ല വിചാരിച്ചത് അവൾക്ക് വേറെ ചില പുരുഷൻ മാരുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ ഇന്ന് റാസൽകൈമായിൽ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ട് ഒരാൾ ഒരു പെൺകുട്ടിയെകുറിച്ചും അയ്യാളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരനെകുറിച്ചും ഒരു കഥ പറഞ്ഞ് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കേട്ടിരുന്നു.ആ ശവത്തെ കുറിച്ചായിരുന്നടാ അത്

അപ്പോ ഇന്ന് അച്ചായന്റെ വക പാർട്ടി.ഞങ്ങളുടെ അച്ചായൻ പെണ്ണൂകെട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചല്ലൊ

അന്ന് അച്ചായന്റെ വക് പൊരിച്ച് കോഴിയും ബിയറും ചപ്പാത്തിയും ഒക്കെ വാങ്ങി കഴിച്ചു.

അച്ചായനെ പെണ്ണൂകെട്ടാൽ ഞാൻ കുറെ സഹായിച്ചു പല മാര്യേജ് സൈറ്റുകളിലും പെര് രജിസ്റ്റ്ര് ചെയ്യിച്ചു.

അങ്ങനെ അച്ചായൻ അയർലണ്ടിൽ നേഴ്സായ ഒരു മുപ്പത്തഞ്ചുകാരിയെ ജീവിത സഹിയാക്കി.അവര് ഉടുപ്പ് ഊരിയ ഒരു കന്യാസ്ത്രിയായിരുന്നു.

അച്ചായൻ കല്ല്യാണം കഴിച്ചതോടെ അച്ചായന്റെ അനിയനും ഭാര്യയും അച്ചായനുമായി ഉടക്കി

അവർ അച്ചായൻ കല്ല്യാണം കഴിക്കാല്ലാന്നുള്ള വിചാരത്തിൽ അച്ചായന്റെ പേരിൽ നാട്ടിലുള്ള തറവാട്ടുവീടും കൂടാതെ മൂന്നര ഏക്കർ സ്ഥലവും കണ്ണൂനട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അച്ചായന്റെ അനിയന്റെ ഭാര്യ അച്ചായന്റെ വിവാഹ ജീവിതം ഇല്ലാതെയാക്കാൻ പല കളികളും കളിച്ചു.

അവർ ഒരിക്കൽ ടെലിഫോൺ ബൂത്തിൽ നിന്ന് അച്ചായന്റെ ഭാര്യക്ക് അയർലണ്ടിലേക്ക് ഫോൺ ചെയ്തു.

എന്നെകുറിച്ചു ജോർജ്ജ് വല്ലോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?എന്റെ പേര് ടെസ്സിന്നാ.നിന്നെ കെട്ടുന്നതിനുമുൻപ്

എന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നു ജോർജ്ജ്.ഞങ്ങള് കെട്ടിപിടിച്ച് ഒരുപ്പാട് കിടന്നിട്ടുണ്ട്.

അച്ചായന്റെ ഭാര്യ പെട്ടേന്ന് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

അച്ചായൻ കല്ല്യാണം കഴിച്ചപ്പോൾ ടെസ്സിയെകുറിച്ചു ഭാര്യയോട് ഏല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു.

ഇപ്പോ ഞാൻ മറക്കുകയാണ്.ഇനി എനിക്ക് നീയല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല.

ഈ സംഭവം ഉണ്ടായപ്പോൾ അച്ചായന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പൊട്ടീതെറി തെറി ഉണ്ടാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച അനിയനും ഭാര്യക്കും തെറ്റി.അച്ചായനെ ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഏന്തായാലും ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം അനിയന്റെ ഭാര്യ മെന്റ്ല് ഹോസ്പിറ്റലിലായി.

അച്ചായൻ ഇപ്പോ ഭാര്യക്കും കുട്ടിക്കുമൊപ്പം അയർലണ്ടിൽ ഉണ്ട്.

ആരാമത്തിലെ ചിത്രശലഭം-2

2008-10-01T18:03:00.000+05:30

അച്ചായന് ദുബായിൽ ധാരാളം സുഹൃത്തുകളുണ്ട്.അവരൊക്കെ ഫാമിലിയായിട്ട് താമസിക്കുന്നവരാണധികവും.അവർ നാട്ടിൽ പോയാൽ ആ ഫ്ലാറ്റിലാകും അച്ചായൻ താമസിക്കുക.
ഞാനും അച്ചായന്റെ കൂടെ കൂടും.അവർ നാട്ടിൽ പോയി വരുമ്പോഴെക്കും ഞങ്ങൾ അവരുടെ കിച്ചനൊക്കെ കാലിയാക്കിട്ടുണ്ടാകും.എങ്കിലും അച്ചായനെ തന്നെ അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഫ്ലാറ്റിന്റെ ചുമതല ഏല്പിച്ചിട്ടേ അവർ മടങ്ങു.അങ്ങനെ ദുബായിലും ഷാർജ്ജിയിലുമുള്ള അച്ചായന്റെ കുറെ നല്ല സുഹൃത്തുകൾ കാരണം നല്ല ഫുഡ്ഡും നല്ലതാമസവും(കാശുമുടക്കില്ലാതെ) ഒത്തുകിട്ടി.അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഷാർജ്ജ റോളയിൽ ഉള്ള ഒരു ഫ്ലാറ്റിൽ അച്ചായനൊപ്പം ഫുഡ്ഡടിച്ചശേഷം ബാൽകണിയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കീ ഇരിക്കെ അച്ചായൻ ആ കഥ പറഞ്ഞൂ.
നിനക്കറിയുമോ? ഞാൻ നീ നിന്റെ ദേവിയെ സേനഹിച്ചതിനേക്കാൾ ഏറെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ സേനഹിച്ചിരുന്നു.നാലുവർഷം ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരെ പോലെയാണ് ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചത്.“
“ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരെ പോലെയോ അതെങ്ങനെ അച്ചായാ?”
ഞാൻ മുണ്ടക്കയം-പാല വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന കാലം(അച്ചായന്റെ വീട് കാഞ്ഞിരപിള്ളിയിലാണ്)എന്റെ ബസ്സിൽ സ്ഥിരമായി ഒരു പെൺകുട്ടി കയറുമായിരുന്നു. എന്റെ ഡ്രൈവിങ്ങ് സീറ്റിനഭിമുഖമായിട്ടാണ്
അവൾ ഇരിക്കുക.
ചെറിയ ചെറിയ നോട്ടങ്ങളിലൂടെ മിണ്ടലുകളിലൂടെ ഞങ്ങൾ വളരെ പരിചയകാരായി.
അവളുടെ ടെസ്സി എന്നായിരുന്നു.
അവൾ അപ്പനും അമ്മയും കുവൈറ്റിലാണ്.ഒരാങ്ങള ചെക്കനുള്ളതും അവനൊടൊപ്പം.പൊങ്കുന്നത്താണ് അവളുടെ വീട്.വീട്ടിൽ വല്ല്യപ്പച്ചനും വല്ല്യമ്മിച്ചിയും മാത്രം.
വലിയ കാശുകാര് വലിയ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീട്.
അവളുമായിട്ടുള്ള എന്റെ സൌഹൃദം ക്രമേണ ഒരു പ്രേമമായി വളർന്നു.എനിക്ക് അവളെയോ അവൾക്ക് എന്നെയോ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ കഴിയാതെയായി.ഞാൻ അവളെ കാണാൻ ഇടക്കിടെ പാലയിലെ കോളെജിൽ വരും.പിന്നെ ഇടക്കിടെ പടം കാണാനും കാപ്പികുടിക്കാനും സമയം കണ്ടെത്തും.
അങ്ങനെയിരിക്കെ അവളുടെ കൊട്ടാരം പോലുള്ള ആ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഇടക്കിടെ എന്റെ കൂട്ടുകാരനൊപ്പം പോകും.അവൻ എന്നെ അവളുടെ വീടിന്റെ വാതിയ്ക്കലായി ഇറക്കി വിട്ടിട്ട് പോകും.
അവളുടെ രണ്ടാനിലയിലെ റൂമിൽ മതിലിലൂടെ വലിഞ്ഞൂ കയറി ഞാൻ ചെന്നെത്തൂം.താഴെനിലയിൽ താമസിക്കുന്ന വല്ല്യപ്പച്ചനും വല്ല്യമ്മച്ചിയൊന്നും അറിയാതെ ഞങ്ങൾ ഏല്ലാദിവസം അങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടി.
പലപ്പൊഴും രാത്രികളിൽ ഞങ്ങൾ ഏറെ നേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കും.അവൾ അവളുടെ വല്ല്യപ്പച്ചൻ വാങ്ങി വച്ചിരിക്കുന്ന വില കൂടിയ മദ്യം എനിക്ക് എടുത്തു കൊണ്ടു തരും.അവൾ എന്നിട്ട് എനിക്കൊപ്പം ഇരുന്ന് ബിയറ് കഴിക്കും.
രാത്രി ഏറെ വൈകിയാകും ഞാൻ പിരിയുക.
അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ പ്രേമം തുടരുന്നതിനിടയിൽ ഒരു ദിവസം അവൾ എന്റെ വീട്ടിൽ എന്റെ അമ്മിച്ചിയെ കാണാൻ വന്നു.
ഞാനത് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
വൈകിട്ട് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ അമ്മിച്ചി പറഞ്ഞു,
നിന്നെ തിരക്കി പൊങ്കുന്നത്തു നിന്നും ടെസ്സിന്ന് പറഞ്ഞ ഒരു പെങ്കൊച്ച് വന്നിരുന്നു.ഏതാടാ ആ പെൺകൊച്ച്.?
ഞാനെന്റെ അപ്പന്റെയോ അമ്മിച്ചിയുടെ മുന്നിൽ ഒന്നും ഒളിച്ചു വയ്ക്കാറില്ല.
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അമ്മിച്ചി എനിക്ക് ടെസ്സിയെ ഇഷ്ടമാണ്.അമ്മിച്ചി അപ്പച്ചനെം കൂട്ടി ടെസ്സിടെ വീട്ടിൽ പോണം.നല്ല കുടുംബകാരാണ് അവര്.
എടാ നിനക്ക് ഭരണങ്ങാനത്തു നിന്നും ഒരു നല്ല ആലോചന അപ്പച്ചൻ പറയണ കേട്ടു.
അമ്മിച്ചി പറഞ്ഞാൽ അപ്പച്ചൻ കേൾക്കും എനിക്ക് അതു മതി.
എടാ ആ പെൺകൊച്ചിനെ കാണാൻ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നും അല്ലാല്ലോ?
അമ്മിച്ചി അവള് നല്ല കുട്ടിയാ.
നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഞാനങ്ങേരോട് പറയാം.
അങ്ങനെ അപ്പച്ചനും അമ്മിച്ചി അവളെ കാണാൻ പോയി.
തിരികെ വന്നപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
എടാ അവരൊക്കെ വല്ല്യകാശുകാരെയാണ് നോക്കുന്നത്.നീ വേറെ വല്ലോ നോക്ക്.
അങ്ങനെ ആ കല്ല്യാണം നടക്കില്ലാന്നുള്ള മട്ടായപ്പോൾ ഞാനവളോട് പറഞ്ഞു.
ടെസ്സി നമ്മൂക്ക് വല്ലോ രജിസ്റ്റാറാഫീസിലും പോയി കല്ല്യാണം കഴിക്കാം.
അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
അതു വേണ്ട അച്ചായാ അപ്പച്ചനറിഞ്ഞാൽ അതു വല്ല്യപ്രശ്നമാകും.
എന്തു പ്രശനം?.
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
വല്ല്യപ്പച്ചനല്ലെ ഈ കല്ല്യാണം നടക്കില്ലാന്ന് പറഞ്ഞെ?ഞാൻ അപ്പച്ചനോടും അമ്മിച്ചിയോടും സമ്മതം വാങ്ങാം.അപ്പച്ചൻ സമ്മതിക്കും അച്ചായാ.
അവസാനം നിന്നെ എനിക്ക് നഷ്ടപെടരുത്.
ഇല്ല അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.ഞാൻ അച്ചായന്റെ പെണ്ണാണ് അവൾ അന്നു രാത്രി എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചേർത്തു വച്ച് പറഞ്ഞൂ.
ഞാൻ എന്റെ അനിയന്റെ ജോലികാര്യത്തിനായി കുറച്ചു ഡൽഹിയിൽ അവനൊടൊപ്പം പോകേണ്ടി വന്നു.
അതിനിടയിൽ ടെസ്സിയെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കിട്ടിയീല്ല.
രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞൂ ഞാൻ നാട്ടിൽ എത്തുന്ന ദിവസം.
എന്റെ അപ്പച്ചൻ എന്നെ വിളീച്ച് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞൂ.
മോനെ നീ വഴക്കിനൊന്നും പോകരുത്.ഇന്ന് ആ കൊച്ചിന്റെ മനസമ്മതമാണ്.അതിന്റെ അപ്പൻ ഇവിടെ വന്നിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ മോളെ മറക്കാൻ നിങ്ങളുടെ മകനോട് പറയണം.അവളെ ഞങ്ങളുടെ സാമ്പത്തികനിലക്ക്
അനുസരിച്ചുള്ള ഒരു വീട്ടിൽ പറഞ്ഞയിക്കണം എന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.അതിനു നിങ്ങളുടെ മോൻ തടസ്സമാകരുത്.നിങ്ങള് അവനെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കണം.
ഞാൻ അവർക്ക് വാക്കു കൊടുത്തുപോയി മോനെ നീയായിട്ട് ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കില്ലാന്ന്.
എന്റെ മുന്നിലെ മണ്ണ് താഴെക്ക് അടർന്നു പോകുന്നതു പോലെ തോന്നി എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം.
അന്ന് എന്റെ അപ്പൻ എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ച് അവന്റെ കൈയ്യിൽ അഞ്ഞൂറു രൂപ കൊടുത്തു.
എന്റെ മോന് ഇന്ന് ബോധം ഉണ്ടാകരുത്.നീ അവനെ വിളിച്ച് എങ്ങോടെലും പോയ്ക്കോ?
തുടരും.

ആരാമത്തിലെ ചിത്രശലഭം

2008-09-30T19:51:00.000+05:30

അച്ചായനെ ഞാൻ കാണുന്നത് 2006ജൂലൈമാസം പത്താ തീയതിയാണ്.അന്ന് ആദ്യമായി ദുബായിയിൽ വന്നിറങ്ങിയ എന്നെ കൂട്ടുകൊണ്ട് പോകാൻ ജോർജ്ജാച്ചായൻ തന്റെ പ്രാഡൊയുമായി
കാത്തു നിലപ്പുണ്ടായിരുന്നു.നാലപ്തു വയ്സ്സുള്ള അച്ചായനെ കണ്ടാൽ ഒരു 28വെ പറയും.താടിയൊക്കെ വച്ച് ഒരു മമ്മൂക്കായുടെ ഗെറ്റ്പ്പ്.
അച്ചായന്റെ റൂമിലായിരുന്നു എന്റെ താമസം.ഞാനേണെൽ ദേവിയുമായിട്ടുള്ള പ്രണയം പോട്ടിട്ട് നിരാശനായി ദുബായില് വന്നിറങ്ങയപ്പോൾ എന്നെ ഏപ്പോഴും ഒരോന്ന് പറഞ്ഞ് സാമാധാനിപ്പിക്കുന്നത് അച്ചായനാണ്.
“എടാ പോയതൊക്കെ പോട്ടേ ഈ പെണ്ണൂങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെയാ ഒരാളെ സേനഹിക്കും.നമ്മൾ എത്ര ആഴത്തിൽ സേനഹിച്ചാലും കുറച്ച് കാശുള്ള ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ അങ്ങോട് പോകും.“
അങ്ങനെയൊക്കെ എന്നെ സാമാധാനിക്കുമ്പോൾ അച്ചായന്റെ മനസ്സിൽ നീറുന്ന ഒരു മനസ്സുണ്ടെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞത് ഒരു രാത്രി ദയറ സിറ്റിസെന്റ്രിൽ നിന്നും ഷാർജ്ജയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ്.
ഡ്രൈവു ചെയ്യുമ്പോൾ അച്ചായൻ എന്നോട് പറഞ്ഞൂ.
“ഞാൻ ഒരിക്കലും കല്ല്യാണം കഴിക്കില്ലടാ.എന്റെ ടെസ്സിയെ ഞാൻ അത്രമാത്രം സേനഹിച്ചു.അവൾ എന്നെ വഞ്ചിച്ചടാ.“
എന്തു പറ്റി അച്ചായാ?.ആരാ ഈ ടെസ്സി? പലപ്പോഴും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് ഉറങ്ങാതെ രാത്രികളിൽ ബാൽകണിയിൽ വന്ന് പുറത്തെക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അച്ചായനെ?ചിലപ്പോ ഗ്ലാസ്സിൽ മദ്യം ഉണ്ടാകും.പിന്നെ എപ്പൊഴും നിറുത്താതെയുള്ള സിഗരറ്റ് വലി?അച്ചായൻ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാറുണ്ട്?അച്ചായന് എന്തുപറ്റി.
അച്ചായൻ ആ കഥ പറഞ്ഞൂ.
ഒരു സ്ത്രി കാരണം പന്തിഞ്ചുകൊല്ലം നഷ്ടപെട്ട ആ മനുഷ്യന്റെ വേദനയുടെ കഥ ഞാനത് നിറയുന്ന കണ്ണുകളൊടെ കേട്ടിരുന്നു.
ആ കഥയുടെ ബാക്കി നാളെ

പ്രണയവഴികളിലെ ഒരു പനിനീറ്പൂവ്വ്

2008-09-20T21:48:00.000+05:30

ഷാർജ്ജായിൽ നിന്നും ദയറയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് ഷാർജ്ജ കോളേജിന്റെ റൌണ്ടബോട്ടിന്റെ അടുത്തു ഒരു കുറ്റൻ ബ്ലോക്കിൽ പെട്ട് കിടക്കുമ്പോൾ തീരെ യാദൃശ്ചികമായി അവളെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടന്നത്.വാ നോട്ടത്തിനു ഒരു കുറവുമില്ലാത്തതിനാൽ കാർ ട്രാഫിക്കിൽ പെട്ട് കിടക്കുമ്പോൾ അടുത്ത് കിടക്കുന്ന വണ്ടികളിൽ അടുത്ത പ്രണയകഥയ്ക്കു പറ്റിയ വല്ലോ കിളികളും ഉണ്ടോ എന്നുള്ള
ചിന്ത പതിവായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.അങ്ങനെ ഉള്ള ചിന്തകൾക്കിടയിൽ ആണ് അവളുടെ മുഖം അന്നാദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടന്നത്.നിരനിരയായി കിടക്കുന്ന വാഹനവ്യൂഹങ്ങൾക്കിടയിൽ കാജോളിന്റെ കണ്ണൂകളുള്ള ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടി(പെൺകുട്ടി).
ഞാൻ അന്ന് ഷാർജ്ജ സിറ്റിസെന്ററിനടുത്താണ് താമസിക്കുന്നത്.രാവിലെ കൊച്ചു വെളുപ്പാൻ കാലത്ത് ഉണർന്ന് ഷാർജ്ജായിൽ നിന്നും ദയറ വഴി കരാമയിൽ എത്തി അവിടുത്തെ ചില വർക്കുകൾ തീർത്ത് അവീറിൽ എത്തുമ്പോൾ നേരം പതിനൊന്നാകും.എന്നാലാലെന്താ രാവിലെയുള്ള ഈ തിരക്കു പിടിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ ഇങ്ങനെ ചില മുഖങ്ങൾ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവീറിലെ പട്ടികാടു വിട്ട് പോന്നതിൽ ആദ്യമുണ്ടായ വിഷമം അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നുണ്ട്.
എന്തായാലും ആരോ പറഞ്ഞപോലെ അവളെ വീണ്ടും കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുമെന്നൊന്നും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
എന്തായാലും ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം JNPറൌണ്ടബോട്ടിലെ വിശാലമായ പാർക്കിൽ നാലു ദിക്കുമെന്ന് എത്തുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ തിരക്കു കണ്ട് കൂട്ടുകാരനുമായി കുറച്ചു വാചകം അടിച്ച് ഇരിക്കെ
തൊട്ടടുത്തുള്ള പട്ടാണി റെസ്റ്റോറന്റിൽ പോയി ഒരു ലിപ്ടൻ ടീയും അടിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ് വീണ്ടും വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത ആ ദൃശ്യം ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ മുന്നിൽ വന്നത്.
അവൾ ഒരു മാലാഖയെ പോലെ എന്റെ മുന്നിൽ അല്പം ദൂരെ നിന്നും എന്റെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു വരുന്നു.
തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റുന്നതു പോലെ.
ഈശ്വരാ.
ഞാൻ കാണുന്നതു സത്യമാണോ?
ആ പെൺകുട്ടി?
കൂട്ടുകാരൻ പറഞ്ഞൂ.
അളിയാ നല്ല സ്മാർട്ട് കുട്ടി.
ഞാൻ അസൂയയോടെ അവനെ നോക്കി.
വേണ്ട മോനെ ഇവിടെ നിന്റെ സഹായം വേണ്ട
ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞൂ.
അവൾ എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടന്ന് തൊട്ടടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കയറി പോയി.
ഇന്ന് എന്തായാലും ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നും അലപം നേരത്തെ എത്തി.
ഇവിടെ പട്ടാണി റെസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്നും ഒരു ചായകുടിച്ച് അലപം വിശാലമായി കാത്തു നിലക്കുകയാ‍ണ്.
അവൾ വരുമോ?
എന്തായാലും അടുത്ത ദിവസം ബാക്കിയുമായി വരാം
പ്രാത്ഥിക്കണെ?
ഈ ലൈനെങ്കിലും ഒന്നു വിണൂകിട്ടാൻ.

ആദ്യമായ് തോന്നിയ ഒരിഷ്ടം

2008-07-28T01:30:00.000+05:30

ജാനകി മുത്തശ്ശി,ഗൌരിമുത്തശ്ശി ലക്ഷമിമുത്തശ്ശി,സാവിത്രിമുത്തശ്ശി,ഭവാനിമുത്തശ്ശി,പിന്നെ അച്ചമ്മ.അവരെല്ലാവരും ആ തറവാട്ടില്‍ മാസത്തിലൊരിക്കല്‍ ഒത്തു കൂടും. മുന്നൂറു കൊല്ലം പഴക്കമുള്ളതാണ് ആ തറവാട്.ആറേഴുമുറികള്‍.ഏല്ലാം ചാണകം മെഴുകിയതാണ് . വീടിന്റെ ചുറ്റും വരാന്തയാണ്.വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് വലിയ ഉരുണ്ട നീളന്‍ തൂണുകള്‍.
മുത്തശ്ശിമാരെല്ലാം വിരുന്നു വന്നാല്‍ അച്ചമ്മ നല്ല പുഴുക്ക് ഉണ്ടാക്കും.
ഞാനും പത്മിനി അമ്മായിടെ മോള്‍ സുധയും ഉണ്ടാകും അവിടെ. പത്മിനി അമ്മായിടെ കോതമംഗലത്താണ് .മുത്തശ്ശിമാരെല്ലാം വീട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ അമ്മായിയും അങ്ങോട് വരും.
സുധ വരുന്നത് എനിക്ക് ഇഷടമാണ്.എപ്പഴും ഞങ്ങളു തമ്മില്‍ തല്ലാ.
“അമ്മൂമ്മെ ഈ അനുവെന്നെ നുള്ളീ.”
ഞാന്‍ അവള്‍ക്കിട്ട് അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കിണുക്ക് കൊടുക്കും.
അവള്‍ ഓടി ചെല്ലുന്നത് വല്ല്യമുത്തശ്ശിടെ അടുത്താണ്.
വല്ല്യമുത്തശ്ശി എന്നെ എപ്പോഴും ചീത്തയെ പറയു.
ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ മുത്തശ്ശിക്ക് കടലയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ആട്ടിന്‍ കാട്ടം പൊതിഞ്ഞൂ
കൊടൂത്തു.
മുത്തശ്ശി എന്റെ പുറകെ വടിയുമായി എത്തി.
“നീയാ ഭഗീരഥി ഇവനെ വഷളാക്കുന്നെ?”
അച്ചമ്മയോട് വല്ല്യ മുത്തശ്ശി കയറക്കും.
ആരേലും എന്നെ ചീത്ത പറയണ കണ്ടാല്‍ അവളു ചിരിക്കും.
അച്ചമ്മേടെ തല്ലുകൊണ്ടിട്ട് ഞാന്‍ പിന്നാമ്പുറത്ത് വന്നിരുന്ന് കരയുമ്പോള്‍ അവള്‍
അടുത്ത് വന്നിരിക്കും.
“ചെക്കന് അതു വേണം.”
ഞാന്‍ അന്നേരം അവള്‍ക്കീട്ട് ഒരിടി കൂടി കൊടൂക്കൂം.
അവള്‍ അന്നേരം അവിടെ കിടന്ന് ഉറക്കെ കരയും.
അടുത്ത അടി കിട്ടാതെയിരിക്കാന്‍ മുറ്റവും പറമ്പും ചാടി തൊട്ടപ്പുറത്തെ ഗോപാലാന്‍ മാമനെ വീട്ടിലേക്ക് ഒരൊറ്റയോട്ടമാണ്.
ഒരു വേനലവധികാലം കഴിഞ്ഞ് സുകുളു തുറക്കുമ്പോള്‍ നാട്ടിലെ സുകൂളില്‍ അവളെയും പത്മിനി അമ്മായി കൊണ്ട് പോയി ചേര്‍ത്തു.
ഞങ്ങളൊരുമ്മിച്ചായിരുന്നു പിന്നെ സ്കൂളില്‍ പോക്ക്.
വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഒന്നരകിലോമിറ്റര്‍ പാടത്തൂടെ നടന്നു വേണം സുകൂളില്‍ പോകാന്‍
മഴ പെയതാല്‍ തോട്ടിലൊക്കെ വല്ല്യവെള്ളമാ.കുറെ ദൂരം അച്ചമ്മ ഞങ്ങളൊടൊപ്പം വരും.
പാടവരമ്പത്തൂടെ കുറെ നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു സൈഡിലായി ചതുരകുളം.അവിടെ മുമ്പെങ്ങോ രണ്ടു കമിതാക്കള്‍ മുങ്ങി മരിച്ചതാണ്.
ചുണ്ണാമ്പുതീനിനായര്‍ ഒരിക്കല്‍ ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്ന് അച്ചമ്മയോട് പറയണ കേട്ടു.പിങ്ങന്മാരെ ഞാന്‍ കേട്ടതാ എന്റെ ചെവികൊണ്ട്

ആ കുളത്തിലെ അവരുടെ സംസാരം.രണ്ട് കറുത്ത നിഴലുകള്‍
അതി പിന്നീട് കൂടെ ആരുമില്ലേല് അതിലെ വന്നാല്‍ ഞാനൊറ്റയോട്ടമാ.
സുധ അതുകണ്ടാല്‍ കളിയാക്കും
“ഈ അനൂന് അപ്പിടി പേടിയാ.“
എനിക്കന്ന് പത്തുവയസ്സാണ്.സുധക്ക് എട്ടും
ആ ചതുരകുളത്തിനും ചുറ്റും ധാരാളം തെങ്ങുകളുണ്ട്.അതിന്റെ ഓലകളില്‍ ധാരാളം പക്ഷികള്‍ വന്നിരിക്കും.
ചില ഇണകുരുവികള്‍ കൊക്കിട്ട് ഉരുമ്മണ കാണുമ്പോള്‍ അവ മരിച്ചു പോയ
ആ കാമുകിയുടെയും കാമുകന്റെയും അത്മാവ് ആണെന്ന് തോന്നും.
തറവാട്ടിലെ സര്‍പ്പക്കാവില്‍ സന്ധ്യക്ക് തിരിവയ്ക്കാന്‍ ഞാനും സുധയുമാണ് പോകുക.
അരളിയും പാലയും അരയാലുമൊക്കെ നിറഞ്ഞ് ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഒരന്തീരിക്ഷമാണ് അവിടെ
സര്‍പ്പകാവില്‍ തിരിവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ മുഖത്ത് ആ നിറദീപത്തിന്റെ പൊലിമ
വിരിഞ്ഞൂ നിലക്കുന്നതു പോലെ തോന്നും.
സര്‍പ്പകാവിലെ കരിയിലകള്‍ക്കു മുകളില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന അരളിപൂക്കളുടെ ഗന്ധം
അവിടെ നിറഞ്ഞ് നിലക്കും.
ഞാനവളെ തന്നെ നോക്കി നിലക്കും.
ഒരിക്കല്‍ അരളിപൂക്കള്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത് വാഴയുടെ നാരുകൊണ്ട് മാലകെട്ടി അവള്‍
സര്‍പ്പത്തിന്റെ കല്‍പ്രതിമയില്‍ ഇടാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ ഞാനത് തട്ടി പറിച്ച്
അവളുടെ കഴുത്തിലിട്ടിട്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞൂ.
“ഞാന്‍ സുധയെ കല്ല്യാണം കഴിച്ചെ”
അവള്‍ അന്നേരം എന്നെ തല്ലിട്ട് കരഞ്ഞൂ.
“ഞാന്‍ അമ്മൂമ്മയോട് പറയും.”
അഛമ്മേടെ എടുത്ത് ചെന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അഛമ്മ എന്നെ തല്ലും.
ആ രംഗം മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തപ്പോ ഞാനും കരഞ്ഞൂ.
“സുധക്ക് ഞാന്‍ മിഠായി വാങ്ങി തരാം.” അഛമ്മയോട് പറയല്ലെ എന്നെ അഛമ്മ തല്ലും.”
“ഞാന്‍ പറയും.”
അവള്‍ ഓടി.
സര്‍പ്പക്കാവില്‍ ഒറ്റക്ക് നിലക്കാന്‍ എനിക്ക് പേടി തോന്നി.
ഞാനും പുറകെ ഓടി.
അഛമ്മയേ അടൂത്ത് കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അവള്‍ ചെന്നത്.
“അഛമ്മെ ഈ അനൂവെന്നെ കല്ല്യാണം കഴിച്ചു.
അഛമ്മക്ക് പെട്ടേന്ന് ചിരിയാണ് വന്നത്.
അഛമ്മ അവളെ ചേര്‍ത്തൂ പിടിച്ചിട്ട് കാര്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു.
“സര്‍പ്പകാവിലു വച്ചാണൊടാ നിന്റെ തോന്ന്യാസം.”
അഛമ്മ ഒരു ചെമ്പരത്തിടെ കമ്പ് ഒടിച്ചിട്ട് വന്നിട്ട് കുറെ തല്ലി.
തുടയിലും മുട്ടിനു കീഴെം രക്തം തിണര്‍ത്തപാടുകള്‍.
ഞാന്‍ കുറെ കരഞ്ഞൂ.
അന്ന് രാത്രി അഛമ്മ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് പറഞ്ഞൂ.

മോന്റെ അനിയത്തി കുട്ടിയാ അവളും അവളോട് അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്.
ഞാന്‍ തലകുലുക്കി കേട്ടതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ഞാന്‍ വലുതാകുമ്പോള്‍ അവളെ കല്ല്യാണം കഴിക്കും. എത്ര മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും വലിയ ക്ലാസുകളിലേക്ക് കയറിയപ്പോള്‍ ചിന്ത മനസ്സിനെ വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
9ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് അഛമ്മ മരിക്കുന്നത്.
അന്ന് അവള്‍ എഴാംക്ലാസ്സിലാണ്. അഛമ്മ മരിച്ച ആ വര്‍ഷം അവളെ ടി.സി വാങ്ങി അമ്മായി തൃക്കാരിയൂര്‍ക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അവള്‍ പോയതോടെ ഞാന്‍ വല്ലാണ്ടായി.
, മണ്ണപ്പം ചുട്ടതും മഴനനഞ്ഞതും ഒരുമ്മിച്ച് സുകൂളില്‍ പോയതും സര്‍പ്പകാവില്‍ വച്ച് അവളുടെ കഴുത്തില്‍ മാലയിട്ടതുമൊക്കെ ഞാന്‍ പലരാത്രികളില്‍ ഓര്‍ത്തൂ.
എന്റെ പത്താം ക്ലാസ്സ് പരിക്ഷ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തറവാട് ഭാഗം വച്ചു .
ഞങ്ങള്‍ ഒരോഹരി വാങ്ങി കോതനല്ലൂര്‍ക്ക് പോന്നു.
തലയോലപ്പറമ്പ് ദേവസ്വം ബോര്‍ഡ് കോളെജില്‍ പ്രിഡിഗ്രിക്ക് ചേര്‍ന്നു.
അവിടുത്തെ കൂട്ടുകാര്‍, കൂട്ടുകാരികള്‍ അവരെല്ലാം നിറഞ്ഞ അന്തീരിക്ഷം.
പലതും മറക്കാന്‍ സഹായിച്ചു.
അതിനുശേഷം ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്‍ കോളെജിലെ ഡിഗ്രി ജീവിതം.ഇതിനിടയില്‍ പഴയമുഖങ്ങള്‍ മാഞ്ഞൂമാഞ്ഞു പോയ് കൊണ്ടിരുന്നു.
2002ഒരോണക്കാലത്താണ് ഒരു കത്ത് എനിക്ക് കിട്ടിയത്.
അവളുടെ വെഡ്ഡിങ്ങ് കാര്‍ഡായിരുന്നു അത്.
‘അനൂ നീ വരണം എന്റെ കല്ല്യാണത്തിന്.എത്രകാലമായി നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടിട്ട്.
മറന്നു പോയ പലതും എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പെട്ടേന്ന് ഒഴുകിയെത്തി.
സുധ, അവളുടെ മുഖം.
ആ കുട്ടികാലത്തെ കുസൃതികള്‍.തമാശകള്‍ ഒക്കെ
ഉമ്മറത്ത് ആ വേദനകളോടെ ഞാന്‍ കുറെ നേരം ഇരുന്നു.
ഇപ്പോ ഇതൊക്കെ ഓര്‍ക്കാന്‍ കാരണം.
ഇന്നലെ നാട്ടില്‍ നിന്ന് അമ്മ വിളിച്ചു,
“അനൂ സുധ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.അവര് കോട്ടയത്ത് എങ്ങോ പൊയതാണ്.
വരണ വഴി ഇവിടെ വന്ന് കുറെ നേരം ഇവിടെ ചിലവഴിച്ചിട്ടാണ് പോയത്.“
“എടാ അവള്‍ക്ക് രണ്ട് ആണ്‍ കുട്ടികളാടാ.രണ്ട് മിടുക്കന്‍ കുട്ടികള്‍.എടാ പിന്നെ അവന്‍ നിന്നെ വിളിക്കും.”
ആര്?.”
“അവളുടെ ഭര്‍ത്താവ്.”അവന്‍ ദുബായില്‍ ഒരു കമ്പിനിലാ”
“എന്തിനാ വെറുതെ നമ്പറു കൊടൂത്തെ ഞാനിവിടെങ്ങാന്‍ സ്വസ്ഥമായിട്ട് ജീവിച്ചോട്ടെ?”
ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.
ഇനി ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ എന്നേലും അവന്‍ വിളിക്കും.
എന്താ അവനോട് ചോദിക്കുക.
സുധക്ക് സുഖമാണോ? കുട്ടികളൊക്കെ എന്തെടുക്കൂന്നു.?കുട്ടികളുടെ പേരെന്താണ്?
അവര്‍ പഠിക്കുന്നുണ്ടോ? പിന്നെ പിന്നെ……?
എനിക്കറിയില്ല.ഒന്നും……?

ഫ്ലോറിഡായിലുള്ളാ പ്രണയിനിക്ക്

2008-07-22T01:54:00.000+05:30

അവന്റെ പേര് ജിമ്മി എന്റെ കൂടെയാണ് അവന്‍ താമസിക്കുന്നത്.രാത്രിയവന്‍ ഉറങ്ങാറില്ല.എപ്പോഴും

എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ഇരിക്കുന്നതു കാണാം.ചില രാത്രികളില്‍ നിറുത്താതെയുള്ള അവന്റെ ചുമ കേട്ടാണ് ഞാന്‍ ഉറക്കം ഉണരുക.

“എന്താ ജിമ്മി നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?.”

“ഇല്ല ഉറക്കം വരണില്ല.“

“നീയെന്നാ അലോചിക്കുന്നത്.?”

“ഏയ് ഒന്നുല്ല്യ”

ഞാന്‍ ഒന്നു മയങ്ങാന്‍ വീണ്ടും കണ്ണടക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ ചോദിക്കും.

“എടാ ആമേരിക്കയില്‍ ഇപ്പോ സമയം എന്തായിട്ടുണ്ടാകും.“

“ഇപ്പോ അവിടെ പകലാണെന്നറിയാ.സമയമൊന്നും അറിയില്ല.”

ഇപ്പോ അവളവിടെ അവനു കാപ്പികൊടുക്കുകയാവും അല്ലേടാ“

ആവ്വോ. നീ കിടക്കാന്‍ നോക്ക് എനിക്ക് ഉറക്കം വരണു.”

ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയാലും ഇടക്കിടെ അവന്‍ ചുമ്മച്ച് ഉറങ്ങിയീട്ടില്ലാന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും.

കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മാസമെ ആയിട്ടുള്ളൂ അവന്‍ നാട്ടില്‍ നിന്ന് വന്നിട്ട്.അവന്റെ വീട് പാലായിലാണ്.

അവിടെ അവന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയാണ് ട്രീന.രണ്ടാളും ഒരുമ്മിച്ച് കളിച്ചു വളര്‍ന്ന കുട്ടികളാണ്.

അവന്‍ ഇടക്കു പറയും

“എടാ അവളെ എനിക്ക് മറക്കാന്‍ കഴിയണില്ല”. അവളെ കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകളാണ് എന്റെ ലൈഫ് പോലും നശിപ്പിച്ചത്.”

അവന്‍ പോരുന്നതിന് നാലുമാസം മുമ്പായിരുന്നു ട്രീനയുടെ കല്ല്യാണം.കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഉടന്‍ തന്നെ

അവള്‍ അമേരീക്കായിലേക്ക് പറന്നു.

ചിലപ്പോ അവന്‍ രാത്രി അവളെകുറിച്ച് എന്തൊക്കെയോ വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കാം

“എടാ എന്റെ ട്രീന അവളിപ്പോ ഒരുപ്പാട് മാറി പോയിട്ടുണ്ടാകും.“

“നീയെന്തിനാ ജിമ്മി വേണ്ടാത്തതൊക്കെ ആലോചിക്കുന്നത്.അവളിന്ന് കുടുംബമായി കഴിയുന്നു.നീ വേണ്ടാത്തതൊക്കെ ചിന്തിച്ച് തലപുണ്ണാക്കിട്ട് വല്ലോ കാര്യവുമുണ്ടോ?”

“എടാ നിനക്ക് നിന്റെ ദേവിയെ മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ”?

ഞാന്‍ വല്ലോ പറഞ്ഞാല്‍ അവന്‍ മുഖത്തടിച്ചതു പോലെ ചോദിച്ചു കളയും.

ഞാന്‍ അന്നേരം ഒന്നും മിണ്ടില്ല.

“ഏല്ലാവരും സ്വാര്‍ഥരാടാ. എല്ലാവരും സ്വാര്‍ഥരാ.”

അവന്‍ പറയും.

എടാ അവള്‍ ഓര്‍കൂട്ടിലുണ്ട്. അവള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നിയൊന്ന് നോക്കിക്കെ ഞാനവളുടെ മുഖം ഒന്ന് കാണട്ടെ.

ഞാന്‍ കുത്തിയിരുന്ന് ഓര്‍ക്കൂട് മൊത്തം അരിച്ചു പെറുക്കിയിട്ടൂം അവളെ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

“അവള്‍ക്ക് വേറെ വല്ലോ പേരുമുണ്ടോടാ?”

“ജിനാ:

ഞാന്‍ അവള്‍ക്കിട്ട പേരാണത്.” ജിമ്മിയുടെ ജിയും ട്രിനായുടെ നായും അതാണ് ജിനാ അവന്‍

പറഞ്ഞൂ.

അവന്റെ നിരാശ മാറട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ച് അതും നോക്കി.

നൊ രക്ഷ

അവന്‍ ഇപ്പോ പറയണെ എനിക്ക് എങ്ങനേലും അമേരിക്കായില്‍ എത്തണം.എനിക്ക് അവളെ കാണണം എന്നാണ്.അതിനായി സകല മാരേജ് സൈറ്റുകളിലും പേര് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞൂ കക്ഷി.അമേരിക്കായിലുള്ള ഒരു നേഴ്സ് പെണ്ണീനെ കല്ല്യാണം കഴിക്കുക.അങ്ങനെ അവളെ കണ്ടുമുട്ടുക.

ഫ്ലോറിഡായിലുള്ള പെണ്‍കുട്ടി നീ അറിയുന്നുണ്ടോ ? അവന്‍ ഇപ്പഴും ആ ഓര്‍മ്മകളുമായിട്ടാണ് കഴിയുന്നതെന്ന്.?

നീ ഈ ബ്ലൊഗ് വായിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അവനെ ഉപദേശിക്കണം.നീ പറഞ്ഞാല്‍ അവന്‍ കേള്‍ക്കും.എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരനെ എനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടണം.

നിനക്ക് കിട്ടിയതു പോലെ അവനും ഒരു നല്ല ജീവിതം കിട്ടണം.

പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ

കൂട്ടുകാരന്‍

@gmail.com അവന്റെ മെയില്‍ ഐ.ഡി.ഇതാണ്.

ഒരു മാമ്പഴകാലം

2008-07-18T01:57:00.000+05:30

പന്ത്രണ്ടര ഏക്കറ് പുരയിടമാണ് ആ തറവാട്.സുകുളടച്ചാല്‍ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെല്ലാം
ആ പറമ്പിലാണ്.പത്തമ്പതു മാവെങ്കിലും കാണും ആ പറമ്പില്.അവിടെ ഒരു പിശുക്കി മുത്തശ്ശിയുണ്ട്
പാറുമ്മ എന്നാണ് അവരുടെ പേര്. കുട്ടികള്‍ മാമ്പഴം പെറുക്കാന്‍ ആ പറമ്പില്‍ ചെന്നാല് അവര്
പുറകെ എത്തും.
അസത്തുകള്
അങ്ങനെയെ അവര്‍ വിളിക്കു.
വേനലവധി ആഘോഷിക്കുക എന്തൊക്കെയായാലും ഞങ്ങള്‍ ആ പറമ്പില്‍ ആകും.
ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള വീടുകളിലെ കുട്ടികളെല്ലാം ഉണ്ടാകും അവിടെ.സാറ്റ് കളിക്കുക, തലമ കളിക്കുക,കുഴി പന്ത് ഇതിനെല്ലാം പുറമെ മാവിലേറും.ചിലരൊക്കെ സ്കുളില്‍ പോകുന്നതു പോലെയാ പിശുക്കി മുത്തശ്ശിയുടെ പറമ്പിലോട്ട് വരുക.കൈയ്യില്‍ ഒരു പൊതി ചോറുണ്ടാകും.
മാവിന്‍ ചുവട്ടിലിരുന്ന് നല്ലൊരു മാമ്പഴവും പിഴിഞ്ഞ് ഒരു കാന്താരിയുടെ മുളക് ചാലിച്ച് കഴിക്കാന്‍
എന്താ രസം.
കൂടാതെ പെരക്ക കമ്പിളി നാരാങ്ങ,ചാമ്പങ്ങ,ജാതിക്ക,സപ്പോര്‍ട്ടക്കാ ചക്കപ്പഴം എന്നു വേണ്ട ഒരു ദിവസം തിന്നാലും തീരാത്തത്ര വിഭവങ്ങള്‍ തറവാട്ടിലെ പറമ്പില്‍ ഉണ്ട്.
മാമ്പഴം എന്ന് വച്ചാല് ഏതേല്ലാം ടൈപ്പാണ്.
മൂവണ്ടന്‍,കിളിചുണ്ടന്‍,കോട്ടമാമ്പഴം.നാട്ടുമാമ്പഴം,പേരക്കാമാമ്പഴം,പുളിമാമ്പഴം.തേന്മാമ്പഴം അങ്ങനെ മാമ്പഴ കലവറ തന്നെയാണ് അവിടം.
പിശുക്കി മുത്തശ്ശിക്ക് ശരിക്കും കണ്ണൂകാണാന്‍ വയ്യ അവര്‍ വരുമ്പോഴെക്കും ഞങ്ങള്‍ മാവായ മാവെല്ലാം എറിഞ്ഞൂ‍ കലക്കും.
തേന്‍ മാവ് സര്‍പ്പകാവിനോട് ചേര്‍ന്നിട്ടാണ്.അവിടെ അധികം ആരും പോവില്ല.അരളിയും പാലയും കാഞ്ഞിരവും ഒക്കെ ഇടതൂര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന അവിടെ പാമ്പുകള്‍ അനവധിയാണ്. പാമ്പു പൊഴിച്ചിട്ട പടം അവിടെ എപ്പോഴും കാണാം .ധാരാളം കടവാവലുകള്‍ അവിടുത്തെ ഒരു കാഞ്ഞിരത്തില്‍ തൂങ്ങി കിടക്കുന്നതു കാണാം.
അങ്ങനെ ഒരവധികാലത്താണ് പിശുക്കി മുത്തശ്ശിയുടെ അരുകില്‍ അവളെ കണ്ടത്.അവരുടെ ഒരു മരിച്ചു പോയ മകളുടെ മോളാണെത്രേ.
കാണാന്‍ നല്ല ചന്തമുള്ള കുട്ടി.
മാമ്പഴം പെറുക്കാന്‍ തറവാട്ടില്‍ വന്നാല്‍ അവളെ മുത്തശ്ശിയുടെ അടുത്ത് കാണാം.
ആദ്യമൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരില്ലായിരുന്നു അവള്‍ പിന്നെ പതിയെ പതിയെ അവള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കിടയിലെക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.
ഒരു നല്ല കുസൃതി കുട്ടി.
ആദ്യമായിട്ട് ഒരു കുട്ടിയോട് ഒരിഷടം തോന്നിയത് അന്നാണ്.ഒരു ആറാംക്ലാസുകാരന്റെ മനസ്സിലെ
ആ ഇഷടത്തെ പ്രേമമെന്ന് വിളിക്കാമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.എങ്കിലും ആ ഇഷടം മനസ്സില്‍ ഏറേകാലം കൊണ്ടു നടന്നു.
അവളുടെ ചിറ്റക്കൊപ്പം സര്‍പ്പകാവില്‍ തൃസന്ധ്യക്ക് തിരി കൊളുത്താന്‍ വരുന്നതും പാടത്തിനക്കരെയുള്ള ദേവിയുടെ അമ്പലത്തില്‍ മുത്തശ്ശിയുടെ കൈപിടിച്ച് തൊഴാന്‍ വരുന്നതുമൊക്കെ ഞാന്‍ കൌതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.
ഒരോണകാലത്ത് അവളുടെ ഒരമ്മാവന്‍ വന്ന് അവളെ ഡല്‍ഹിക്ക് കൊണ്ട് പോയതാണ്.പിന്നെ അവളെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.ഞാന്‍ പീന്നിട് പല മാമ്പഴകാലത്തും അവളെ നോക്കിയിരുന്നിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ പിന്നെ അവളെ ആ തറവാട്ടിലേക്ക് ആരും കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ല.
പിന്നെ കേട്ടു അവളുടെ അമ്മേടെ ആദ്യ ബന്ധത്തിലുള്ള കുട്ടിയാണ് അവളെന്ന് .അവളെ അവളുടെ യഥാര്‍തഥ അഛന്‍ വന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയെന്ന്.
പിന്നെ എത്രമാമ്പഴകാലം കടന്നു പോയി
പക്ഷെ അവളെ മാത്രം അവിടെ കണ്ടില്ല.

എന്റെ ദേവിക്ക്

2008-07-11T00:59:00.000+05:30

ഇന്ന് ജുലൈ 11ഈ ദിവസം എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത
ഒരു ദിവസമാണ്.2006ലെ ഈ ദിനത്തിലായിരുന്നു.ഞാ‍ന്‍ ദേവിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞത്.
അന്ന് നല്ല മഴ പെയ്ത ഒരു ദിവസമായിരുന്നു. പിറ്റെന്ന് വെളുപ്പിന് ഞാന്‍ ദുബായിക്ക് പോരുകയാണ്.
രാവിലെ അമ്പലത്തില്‍ വരണമെന്ന് ദേവിയോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാന്‍ വരും നീയവിടെ ഉണ്ടാകണം.
തലേന്ന് ഫോണ്‍ ചെയ്ത് കട്ട് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞ അവസാന വാചകം
അതായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.രാത്രി മുഴുവന്‍ അവളെകുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍
ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയത്
ഇഷടമാണെന്ന് പറഞ്ഞത്.
വിവാഹാഭ്യര്‍ഥന നടത്തിയത്
പിന്നെ ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്റെ മുന്നില്‍ നിന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചത്.
നാടായ അമ്പലങ്ങള്‍ തോറും അവള്‍ക്ക് വേണ്ടി പുഷപാഞ്ജലി കഴിച്ചത്.
എല്ലാ‍ം ദിവസവും ഭഗവാന്റെ പ്രസാദം അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ തോടിച്ചത്.
എന്നും അവള്‍ക്ക് ചോക്ലേറ്റുകള്‍ വാങ്ങി കൊടുത്തത്.
ദിവസവും ഫോണിലൂടെ അവളോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞത്.
ആദ്യമായി അവള്‍ക്ക് നൂറ്റൊന്ന് രൂപേടെ വിഷു കൈനീട്ടം കൊടുത്തപ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞത്.
ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒരോന്നായി എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയ രാത്രി.
പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഉണ്ണീകണ്ണന്റെ അമ്പലത്തില്‍ പോയി
പാല്‍ പായസത്തിന് കൊടുത്തിട്ട് കോതനല്ലൂര്‍‍ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയത്
അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ വഴിപ്പാടിന് രസീത് വാങ്ങാന്‍ അവളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങള്‍ ഒരുമ്മിച്ച് അമ്മയുടെ മുന്നില്‍ തൊഴുത് നിന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“നീയെന്താ പ്രാത്ഥിക്കുന്നെ?.”
“നിനക്ക് വേണ്ടിട്ട് നിനക്ക് നല്ല ബുദ്ധി തോന്നിക്കാന്‍.”
“ഞാനും നിനക്ക് വേണ്ടിട്ടാ പ്രാത്ഥിച്ചെ നിനക്ക് നല്ലതു വരാന്‍ .എനിക്ക് നിന്നെ മറക്കാന്‍ കഴിയണെന്ന്.”
അവള്‍ ചിരിച്ചു.
അന്ന് ആ അമ്മയോട് ഒന്ന് ഉറക്കെ ചോദിക്കാന്‍ എനിക്ക് തോന്നിയതാണ്.
ഇവളെ എനിക്ക് നഷ്ടപെടാന്‍ ഞാനെന്തു തെറ്റാണ് ചെയ്തതെന്ന്
പക്ഷെ നാവ് പൊങ്ങിയില്ല.
കാവിന് വെളിയില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ അടുത്ത കണ്ട സ്റ്റോര്‍സില്‍ നിന്നും ഒരു മഞ്ച് വാങ്ങി അവള്‍ ക്ക് കൊടുത്തൂ.
“ഇനി നിനക്ക് എന്തു വേണമെങ്കിലും അയ്യാള്‍ വാങ്ങി തരും എന്റെ അവസാന സമ്മാനം.“
അവള്‍ക്കൊപ്പം അവളുടെ വീടിന്റെ പടിവാതയ്ക്കല്‍ വരെ ഞാന്‍ കൂട്ടായി നടന്നു.
“ദേവി ഇന്ന് നമ്മള് പിരിയുകയാണ്.ഇനി ഒരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടാത്ത ഒരു യാത്രാ.“
അവളുടെ കണ്ണൂകള്‍ നിറഞ്ഞു.
“ഇനി ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ നീ എപ്പോഴെലും എന്നെ സേനഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ?.”
അവള്‍ അന്നേരം നിറഞ്ഞു വന്ന് കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
വീണ്ടും ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് നിന്റെ തലയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആ തുളസികതിര്‍ ഒന്ന് തരുമോ?.” എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ ഒരു നല്ല ഓര്‍മ്മയായിട്ട്.”
അവള്‍ പോരാന്‍ നേരം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച ആ തുളസികതിര്‍ ഞാന്‍ എന്റെ പെട്ടിയില്‍ വച്ചിരുന്നു.
ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരോര്‍മ്മക്കായിട്ട്
കാലം മായ്ച്ചാലും വീണ്ടും മനസ്സില്‍ കടന്നു വരുന്നു ആ ഓര്‍മ്മ
ഇവിടെ വേദനകള്‍ക്ക് ആശ്വാസം ഈ എഴുത്ത് മാത്രമാണ്.
എന്തില്‍ നിന്നൊക്കെയോ ഒളിച്ചോടാന്‍ .

ദുബായി ഒരു പ്രണയതീരം-ക്ലൈമാക്സ്

2008-07-02T23:32:00.000+05:30

അവളെ മനേജര്‍ കുറെ വഴക്കു പറഞ്ഞു.
"ജിജി നീയവളെ കൊണ്ടു ചെന്നാക്ക് അല്ല്യേല്‍ പ്രശനമാകും.
“ഞാന്‍ പോകില്ലാ ജിജിയില്ലാണ്ട്.“
അവള്‍ കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലെ ശാഠ്യം പിടിച്ചു.
മനേജര്‍ ദേഷ്യത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞൂ.
“ഇവിടുത്തെ ഒരു ഓഫീസ് ബോയി എന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ പരിഗണന ഞാന്‍ നിനക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്.ആ സ്വാതന്ത്ര്യം നീ മുതലാക്കുകയാണെങ്കില്‍ അതിന്റെ ഭവിഷത്ത് വളരെ ഗുരുതരമായിരിക്കും.“
“നീ ഇവളെ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കുന്നോ അതോ ഞാന്‍ ഇവളുടെ ഡാഡിയെ വിവരം അറിയിക്കണോ?.”
വേണ്ടാ ഞാന്‍ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാം”.
“ഷീബ എന്റെ കൂടെ വാ.ഇപ്പോ ഞാന്‍ പറയണെ നീ അനുസരിക്കണം.“
“ഏങ്ങോട്?.“ഡാഡിയുടെ വീട്ടിലേക്കാണെല്‍ ഞാനില്ലാ.“
അല്ലാതെ ഞാന്‍ നിന്നെം കൊണ്ട് എവിടെ പോവാന്‍ .ഇപ്പോ നീ ഞാന്‍ പറയണെ കേള്‍ക്ക്.എന്തേലും പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാം.”
പെട്ടെന്നവള്‍ എന്നെയും മനേജരെയും നോക്കി.
“നീ ഇപ്പോ പോം ഞാന്‍ എന്തേലും വഴി ഉണ്ടാക്കാം.“
ഞാന്‍ അവളെ കൊണ്ട് ഓഫീസിലെ പട്ടാണി ഡ്രൈവറെയും കൂട്ടി
അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
അവളുടെ വീട്ടിലെ മറ്റുള്ളവരെ കാണാതെയിരിക്കാന്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും യാദൃഛികമായി ചെന്നു പെട്ടത് അവളുടെ ഡാഡിയുടെ മുന്നില്‍
അയ്യാളെന്നെ കണ്ട് ക്രോധത്തോടെ പാഞ്ഞു വന്നു.
“നിന്നെ ഞാന്‍ പോലീസില്‍ ഏലപിക്കും.“
അയ്യാളെന്റെ ഷര്‍ട്ടില്‍ പിടിച്ചു കുലുക്കി.
“ഡാഡി ജിജിയെ തൊട്ടുപോകരുത്.ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ടാണ് ജിജി വന്നത്.“
“എനിക്ക് ജിജിയുടെ കൂടെ ജീവിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല്യേല്‍ പിന്നെ നിങ്ങളെന്നെ കാണില്ലാ.“
അവളുടെ വാക്കുകളുടെ ദൃഡത ആയ്യാളില്‍ എന്തോ പെട്ടേന്ന് അയ്യാള്‍ പിടിവിട്ടു.
അയ്യാള്‍ പെട്ടെന്ന് അവിടം വിട്ട് എങ്ങോടോ പോയി.
ഷീബ അന്നേരം എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ജിജി എവിടെ പോയാലും ഞാനുമുണ്ടാകും കൂടെ.”
“ഞാന്‍ ഇപ്പോ പോട്ടെ?.ഷീബ ഞാന്‍ നിന്നെ വൈകിട്ട് വിളിക്കാം.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഷീബ എന്നെ ഇങ്ങോട് വിളിച്ചു.
“ഡാഡി സമ്മതിച്ചു നമ്മുടെ കല്ല്യാണത്തിന്.”
“ങേ?.”
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
“ജിജിയുടെ മനേജര്‍ ഇവിടെ വന്ന് ഡാഡിയുമായി കുറെ സംസാരിച്ചു.“
എനിക്കാണെല്‍ നേരാണൊ നുണയാണൊ എന്നുള്ള ചിന്തയായിരുന്നു മനസ്സില്‍
അന്ന് രാത്രി മനേജര്‍ക്കോപ്പം അവളുടെ ഡാഡി എന്റെ മുറിയില്‍ വന്നു.
ആയ്യാള്‍ എന്നെ കണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ജിജി ഫുഡ് കഴിച്ചോ?”
ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി
“എങ്കില്‍ ഇന്ന് നമ്മുക്ക് പുറത്തു പോയി കഴിക്കാം.”
ഞാന്‍ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ മനേജരെ നോക്കി
മനേജര്‍ പറഞ്ഞു.
“വാടോ.”
ഞാന്‍ അവര്‍ക്കോപ്പം ഡ്രെസ്സ് മാറ്റി ഇറങ്ങി
കാറില്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആയ്യാള്‍ ചോദിച്ചു.
“ജിജിയുടെ വീട്ടില്‍ ആരൊക്കെയുണ്ട്?.”
“അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും രണ്ടു പെങ്ങന്മാരും.”
“പെങ്ങന്മാരുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞോ?.”
“ഉവ്വ്.”
“ജിജി എത്ര വരെ പഠിച്ചു.’
“……………….“
“അതെന്തെ മുഴുപ്പിക്കാത്തെ?”
“കഴിഞ്ഞില്ലാ”.
“ജിജിക്ക് ഈ ജോലി തന്നെ തുടരണം എന്ന് നിര്‍ബന്ധമുണ്ടോ?.
ഞാന്‍ നല്ലോരു ജോലി ഓഫര്‍ ചേയ്താല്‍ ജിജി സ്വികരിക്കുമോ?.”
ഞാന്‍ സ്വികരിക്കുമെന്നോ സ്വികരിക്കില്ലാന്നോ പറഞ്ഞില്ലാ
പെട്ടെന്ന് മനേജര്‍ പറഞ്ഞൂ.
“ജിജി നീയിനി ടെന്‍ഷന്‍ അടിക്കണ്ടാ.ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ കല്ല്യാണം നടത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
എനിക്ക് ആണായിട്ടും പെണ്ണായിട്ടും ഒരേയൊരു മോളാണ് .അവളെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രവര്‍ത്തിയും ഞാന്‍ ചെയ്യില്ലാ.വളരെ വൈകിയാണെങ്കിലും ഞാന്‍ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തത് അതുകൊണ്ടാണ്”.
“എന്നിട്ട് കല്ല്യാണം നടന്നോ?.”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“നടന്നു”.
“കരാമാ പള്ളീയില്‍ വച്ച്.”
“എന്റെ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും അവരുടെ ചിലവില്‍ നാട്ടില്‍ നിന്ന് വന്നു.“
“അധികം ആര്‍ഭാടങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു വിവാഹം.“
“എന്നിട്ട് ജിജിയെന്താ അദേഹം ഓഫര്‍ ചെയ്ത ജോലി സ്വകരിക്കാത്തത്.“
എനിക്ക് അവരുടെ മുന്നില്‍ കൊണ്ട് പോയി തല വച്ച് കൊടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തതു കൊണ്ടാണ്.”
“കഷ്ടം.“
“അപ്പോ ജിജി വ്യാഴ്ച്ച വൈകിട്ട് അവരുടെ വീട്ടില്‍ പോവുമോ?.”
“ചിലപ്പോ.”
“പോയാലും ഞാന്‍ നേരത്തെ പോരും.”
“അപ്പോ ജിജിയുടെ ഭാര്യ അവിടെ ജിജി ഇവിടെ അല്ലെ?”
“അതെ.”
“എന്തു ജീവിതം ജിജി, ഭാര്യ ഇത്രേം അടുത്തുണ്ടായിട്ട്.“
ഞാന്‍ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞൂ.
“അതൊക്കെ അങ്ങനെയാ.”
അയ്യാള്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞൂ.
“മാഷെ എനിക്ക് ഡൂട്ടിക്ക് സമയമായി ഞാന്‍ പോട്ടേ?”.

എന്റെ ഓഫീസില്‍ നിന്നും ജിജി ഇറങ്ങി നടന്നകലുമ്പോള്‍ കുറെ ചോദ്യങ്ങള്‍
എന്റെ മനസ്സില്‍ ബാക്കിയായി.
അവര്‍ എന്തിന് ഇത്രയധികം സേനഹിച്ചു.വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആറുമാസമായി. അതിനിടയില്‍ ജിജി ആ പെണ്‍കുട്ടിയൊടൊപ്പം താമസിച്ചത് ആദ്യത്തെ മൂന്നുദിവസം മാത്രമാണ്.
അവരൊടൊപ്പം ചിലവഴിക്കാന്‍ അയ്യാളുടെ അഭിമാനം അനുവദിക്കുന്നില്ലത്രേ
കഷടം
ഞാന്‍ ഓഫിസിലേ ചെയറില്‍ വന്നു വീഴുമ്പോള്‍ ഞാനെന്റെ ദേവിയേക്കുറിച്ച്
വീണ്ടും ഓര്‍ത്തു എപ്പോഴോ മയങ്ങി പോയി.

ദുബായി ഒരു പ്രണയതീരം-4

2008-06-26T01:20:00.000+05:30

“ഷീബ എന്നായിരുന്നു ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ പേര്‍.
അവള്‍ ദിവസം വിളിക്കും.”
“അല്ല്യേല്‍ ഞാനങ്ങോട്.”
“ഷീബയുടെ ശബദം ഒരു ദിവസം കേള്‍ക്കാതെയിരിക്കാന്‍ എനിക്കോ എന്റെ ശബദം ഒരു ദിവസം കേള്‍ക്കാതെയിരിക്കാന്‍ ഷീബക്കോ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
അത്രമാത്രം ചുരുങ്ങിയ ദിവസം കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ആയിടക്കാണ്‍ ഷീബക്ക് DCB യില്‍ ഒരു ജോലി കിട്ടുന്നത്.8000ദിര്‍ഹസ് സാലറിയില്‍ .
ഓഫീസില്‍ ഫോണ്‍ അനാവശ്യമായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ അനുമതിയില്ല.
ഞാനുമായി സംസാരിക്കാന്‍ പലപ്പോഴും സാധിക്കാത്തതു കൊണ്ട് ഷീബ ആ ജോലി വേണ്ടെന്നു വച്ചു.”
“അത്രയും ശബളം ഉണ്ടായിട്ട് ആ കുട്ടി ആ ജോലി വേണ്ടെന്നു വച്ചൊ കഷടം
ഞാന്‍ പറഞ്ഞൂ.”
“എന്നിട്ടോ.?”
“വീട്ടില്‍ ലാന്‍ഡ് ലൈനുണ്ട് .എന്റെ ഓഫീസിലും പലപ്പോഴും ആരും അധികം ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലാ.പ്രത്യേകിച്ച് ഉച്ചസമയങ്ങളില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ പുറത്തു പോയി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഓഫീസ് ഫോണ്‍ പരമാവധി ഞാന്‍ യൂസ് ചെയ്യും.”
“എന്നിട്ടെന്തായി?.”
“അവളുടെ വീട്ടിലെ ഫോണ്‍ പലപ്പോഴും എനകേജിഡ് ആണ്.പറഞ്ഞാലും പറഞ്ഞാലും തീരാത്തത്ര വിശേഷങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും ഞങ്ങളക്കിടയില്‍.അവളുടെ വീട്ടിലെ ഏല്ലാകാര്യങ്ങളും അവള്‍ എന്നോട് പറയുമായിരുന്നു.”
“എനിക്ക് വെള്ളീയാഴ്ച്ച ദിവസം മാത്രമാണ് അവധി ഞാന്‍ അന്ന് അവളെ ദയറയിലോ ബര്‍ദുബായിലോ വിളിക്കും.ചിലപ്പൊ ഞങ്ങള്‍ സിനിമക്ക് കയറും.”
“എന്നിട്ടോ?.”
“അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള പ്രേമം അവളുടെ വീട്ടില്‍ അറിയുന്നത്.അവളുടെ മൊബൈലില്‍ എന്റെ ഒരു വീഡിയോ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ വീട്ടില്‍ വലിയ ഒച്ചപാടായി”
“അവളെ അവളുടെ പപ്പ തല്ലി.”
“അവള്‍ പറഞ്ഞു .
എനിക്ക് ജിജിയെ മതി അയ്യാളെ എനിക്ക് കിട്ടിയില്ലേല്‍ പിന്നെ നിങ്ങളെന്നെ കാണില്ലാ”.
“അവര്‍ക്കാണെല്‍ ആണായിട്ടും പെണ്ണായിട്ടൂം ഒരേ ഒരു മോളാണ്.
മോളുടെ വാക്കുകള്‍ അയ്യാളെ വല്ലാതെ പരവശനാക്കി”
“അന്നു രാത്രി നമ്മുടെ മനേജരെയും കൂട്ടി അയ്യാള്‍ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നു.
ഞാന്‍ അപ്പോ കുറച്ചു തുണി അലക്കുകയായിരുന്നു.”
“ആയ്യാള്‍ കുളിമുറിലോട്ട് കയറിവന്നിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ അലറി.”
“നിനക്ക് എന്റെ മോളെ തന്നെ വേണമോടാ പന്നി
സാറെ അല്പം മാന്യമായി സംസാരിക്ക്.”
“നീയെന്നെ വല്ല്യമാന്യത ഒന്നും പഠിപ്പിക്കണ്ടാ ഈ ജോര്‍ജ്ജ് മുപ്പത് കൊല്ലമായി ദുബായില്‍ വന്നിട്ട് കേട്ടോടാ @#*** അയ്യാള്‍ എന്തോ തെറി പറഞ്ഞൂ.
എന്റെ നേരെ കൈയോങ്ങി.”
“ഞാന്‍ ഏതാനം ദിവസം മുമ്പ് പരിചയപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനെ ആയിരുന്നില്ല ആ‍ യ്യാള്‍
ജോര്‍ജ്ജെ എന്താ നിങ്ങളി കാണിക്കണെ നിങ്ങള്‍ ഒരു പൊസിഷനില്‍ ഇരിക്കുന്നാ ആളാണ് ആ മാന്യതയെങ്കിലും വേണ്ട?.”
എന്റെ മനേജര്‍ കയറി ഇടപ്പെട്ടു.
“രവി എനിക്ക് ആണായിട്ടും പെണ്ണായിട്ടും അവളെ ഉള്ളൂ .അവളെയാ ഇവന്‍ , തനിക്കറിയോ?. അവളിന്നല്ലെ എന്നൊട് പറയുവാം ഇവനെ കെട്ടാന്‍ സാധിച്ചില്ലെല്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ ജീവിച്ചിരിക്കില്ലാന്ന്.”
“പോട്ടെടോ അതൊക്കെ കുട്ടികളായാല്‍ ഉണ്ടാകും എന്റെ മനേജര്‍ എന്റെ നേരെ ആയ്യാള്‍ കാണാതെ കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു.”
“ഇവന്‍ കാരണം ഞാനെന്റെ മോളെ കുറെ തല്ലിടൊ ഇന്നലെ”.
“അവളെ കുറിച്ച് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുറെ സ്വപനങ്ങളുണ്ട്.ഞങ്ങളവളെ കുറെ പഠിപ്പിച്ചത ഒരു പ്യുണിന് കല്ല്യാണം കഴിച്ചുകൊടുക്കാനല്ലത്”.
അയ്യാള്‍ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞൂ.
“അന്ന് മനേജര്‍ അയ്യാളെ വിളിച്ചോണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നതു കണ്ടു.
പിറ്റേന്ന് ഒരു ടാക്സിയില്‍ ഷീബ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നു.
ഞാന്‍ അന്നേരം ജോലിയില്‍ ആയിരുന്നു.”
“എന്നെ കാണാന്‍ ഓഫിസിലോട്ട് വന്നിട്ട് അവള്‍ എന്നെ മാറ്റി നിറുത്തി പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ പാസ്പ്പോര്‍ട്ട് ഒക്കെ എടുത്തോണ്ടാ പോന്നിരിക്കുന്നെ എനിക്കിനി എന്റെ പപ്പെടെ വീട്ടില്‍ കഴിയാന്‍ പറ്റില്ലാ.ഞാന്‍ എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയോട് പറഞ്ഞ് ടിക്കറ്റ് എടുത്തിട്ടുണ്ട് ജിജി നമ്മുക്ക് നാട്ടില്‍ പോകാ.”
“നീയെന്തു പൊട്ടതരാമാ കുട്ടി ഈ പറയണെ എന്റെ കൈയ്യിലാണെല്‍ പാസ്പോര്‍ട്ട് പോലുമില്ലാ“
“ഒളിച്ചോടാന്‍ പോവുവാണൊ രണ്ടാളും ?.”(പെട്ടെന്ന് മനേജര്‍ എന്റെ അടുത്തെക്ക് വന്നു)“ഞാന്‍ വേണെല്‍ നിന്നെ ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്തു തരാം.പക്ഷെ അതുകൊണ്ട് കാര്യമില്ലാല്ലോ ഈ തൊഴില്‍ കളഞ്ഞ് നാട്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ പെട്ടെന്ന് ഒരു പണികിട്ടിന്ന് വരില്ലാ അങ്ങനെ വന്നാല്‍ നിയെങ്ങനെ ഇവളെ പോറ്റും.”
ഞാന്‍ മനേജരുടെ നേരെ നോക്കി.
“ജിജി ഈ പ്രേമം എന്നു പറയുന്നത് പലപ്പോഴും എടുത്തുചാട്ടമാണ്.നിനക്ക് ഇവളെ ഇഷ്ട്മാണെങ്കില്‍ നീയെന്നോട് പറഞ്ഞാല്‍ പോരെ ഞാന്‍ അയ്യാളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാം .”
എന്നിട്ട് അവളുടെ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് അയ്യാള്‍ പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ പപ്പയൊക്കെ ഇവിടെ വന്നുകിടന്ന് കുറെ കഷടപെട്ടിട്ടുണ്ട്.ആയ്യാള്‍ എന്തേലുമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതു നിനക്ക് വേണ്ടിട്ടാണ്.ഇപ്പോ ഇവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ നിനക്ക് നിന്റെ പപ്പയെം മമ്മിയൊന്നും വേണ്ടാണ്ടായി.നിനക്കറിയുമോ നീയിവനെ ഇഷടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് വഴക്കുണ്ടാക്കിയ ദിവസം അയ്യാള്‍ ഇവിടെ വന്ന് ഇവനോട് കുറെ ചൂടായി ഇവിടെ നിന്ന് എന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് പോയത്.അവിടെ വന്നിരുന്ന് അയ്യാള്‍ കുറെ മദ്യപിച്ചു.നിന്നെ ഓര്‍ത്ത് കുറെ കരഞ്ഞു. ഞാന്‍ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യന്‍ സങ്കടപ്പെട്ട് കണ്ടിട്ടില്ലാ.നിനക്കറിയോ നിന്റെ പേരില്‍ ആയ്യാള്‍ എന്തൊക്കെ വാങ്ങി കൂട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്.”
“ജിജി പ്രേമം എന്നു പറയുന്നത്(എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട്) ഒരു തെറ്റല്ല എനിക്കും കോളേജിലൊക്കെ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഇഷടം തോന്നിട്ടുണ്ട്.അത് നമ്മുടെ നിലേം ഒക്കെ നോക്കിട്ടാവണം.”
“സാറ് എന്താ പറയണെ?.”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് മറക്കാന്‍ പറ്റുമോ ഈ കുട്ടിയേ?.”
“ഇല്ല ഞാന്‍ പെട്ടേന്ന് മുഖത്തടിച്ചപോലെ പറഞ്ഞു.
“എങ്കില്‍ നീ അവളോട് ഇപ്പോ വീട്ടില്‍ പോവാന്‍ പറ.ഞാന്‍ അവളുടെ പപ്പയുമായി സംസാരിക്കാം.”
“ഇല്ലാ ജിജി ഞാന്‍ പോവില്ലാ.”
ഷീബ പെട്ടെന്ന് എന്റെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു.
“കുട്ടി ഇതൊരൊഫീസാ‍ണ്‍.”
മനേജര്‍ പെട്ടെന്ന് ചൂടായി.
തുടരും

ദുബായി ഒരു പ്രണയതീരം-3

2008-06-19T00:37:00.000+05:30

“ഞങ്ങളെ പോലീസ് കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും അവര്‍ ഞങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലാ.
സ്റ്റഷനിലാണ് ഞങ്ങളെന്നറിഞ്ഞ് ബസ് മുതലാളി വന്ന് ഞങ്ങളെ ഇറക്കി.
പിന്നെ കുറച്ചു നാളെ ആ ബസില്‍ ജോലിചെയ്തുള്ളു“
“അതു കഴിഞ്ഞ് കോട്ടയം എറണാകുളം റൂട്ടില്‍ ഓടുന്ന ഒരു ബസിലും കുറച്ചുനാള്‍
ജോലി നോക്കി.“
“അതെന്താ പിന്നെ ഡ്രൈവറ് ജോലി നിങ്ങള്‍ വേണ്ടെന്നു വച്ചോ?.”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“അതല്ല എന്നും പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നു.“
“കഷ്ടകാലം കൂനുമെ കുരു പോലെയായിരുന്നു എനിക്ക് എവിടെ ചെന്നാലും അടി ഒറപ്പാ.അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു ചെയിഞ്ചാകട്ടേന്നു വച്ചത്“
“പിന്നെ എന്നാണ് ഗള്‍ഫില്‍ വന്നത്.?”
“ബസില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഏറണാകുളത്തു കടവന്ത്രയിലുള്ള ഒരു ട്രാവല്‍ ഏജന്റു മുഖേന ദുബായിക്ക് പോരാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി“
“പക്ഷെ അവര്‍ ചോദിച്ച പൈസ പെട്ടെന്ന് കൊടുക്കാന്‍ എന്റെ കൈയ്യില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.പിന്നെ അന്ന് കൊടുക്കാത്തത് ഒരു ഭാഗ്യവുമായി തോന്നി
അതൊരു തട്ടിപ്പ് എജന്‍സിയായിരുന്നു.
വീട്ടില്‍ കുറച്ചുനാള്‍ ജോലി ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഇരുന്നപ്പോള്‍ ഇടക്ക് ബസിലും ലോറിയിലും ഒക്കെ പകരകാരനായി കയറും.
അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് കോട്ടയത്തുകാരന്‍ ഒരു അച്ചായന്റെ മണല്‍ ലോറിയില്‍ കയറുന്നത്.മീനച്ചാലാറ്റില്‍ നിന്നും മൂവാറ്റുപുഴ ആറ്റില്‍ നിന്നുമൊക്കെ രാത്രി കൊല്ലിവല ഉപയോഗിച്ചും മറ്റും കോരുന്ന മണല്‍ അച്ചായന്റെ ആവശ്യകാര്‍ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കുക. വളരെ റിസക്കു പിടിച്ച പണിയായിരുന്നു.അച്ചായനു വേണ്ടി മണല്‍ ലോറില്‍ സ്പിരിറ്റ് വരെ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്.“
“അപ്പോ ജിജി ആള്‍ അത്ര നിസ്സാരകാരനല്ല. “
“എന്നിട്ട്?.”
“ആ ജോലി ആറുമാസം ചെയ്തു.പക്ഷെ കുരുത്തം കൊണ്ട് കേസുകളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
അതിനിടയില്‍ ഒരു ദിവസം പുഷപന്‍ നാട്ടില്‍ വന്നു എന്നെ കാണാന്‍
പല സ്ഥലങ്ങളില്‍ മാറി താമസിച്ച് അവസാനം നാട്ടില്‍ എത്തി. ഹസീന (അതായിരുന്നു ആ കുട്ടിയുടെ പേര്‍) മതം മാറി സീനയായി അവള്‍. ഒരു മുസ്ലിം
പെണ്‍കുട്ടി നെറുകയില്‍ സിന്ദൂരതിലകവും നെറ്റിയില്‍ ചന്ദനകുറിയും മുടിയില്‍ ദേവി ക്ഷേത്രത്തിലെ മഞ്ഞള്‍ പുരണ്ട പൂവും ചൂടി നിലക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.“
“എടാ അളിയാ എനിക്ക് അച്ചായനോട് പറഞ്ഞ് വണ്ടില്‍ എന്തേലും ഒരു പണി ഒപ്പിച്ചു തരണം ഇതിനെം കൊണ്ട് ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഓട്ടത്തിനിടേല്‍ പലയിടങ്ങളിലും തങ്ങി കൈയ്യിലെ കാശുമുഴുവന്‍ തീര്‍ന്നു.“
അവന്‍ എന്നെ മാറ്റി നിറുത്തി പറഞ്ഞു..
“ഞാന്‍ നിനക്കിപ്പോ എന്തു ചെയ്തു തരാനാ?.”“ അച്ചായന്റെ വണ്ടി പണി നിറുത്തുവാ ഞാന്‍ .തന്നെയുമല്ല ഇപ്പോ പാലാച്ചായനുമായിട്ട് യാതൊരു കണക്ഷനുമില്ല.“
“എന്തെ ?.”
അവന്‍ ചോദിച്ചു.
“അല്ല നിന്നെ പോലുള്ള ഒരുത്തന്‍ കൂടെ ഉണ്ടെല്‍ ഇടക്കിടെ കോട്ടക്കല്‍ പോയി നന്നായിട്ടൊന്ന് ചവിട്ടി തിരുമിയാല്‍ നന്നായിരിക്കും.അന്ന് നിന്നെ ഞങ്ങളുടെ കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയിരുന്നെല്‍ നല്ല ഒരു നാടകം ഞങ്ങളു നടത്തിയേനെ?”
“അതു പോട്ടെ അളിയാ. നിനക്ക് അറിയില്ല ഈ ഇഷടത്തിന്റെ വില.”
“ഇഷടം! ഇതു വരെ നീ എത്ര പെണ്ണൂങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഈ വാക്ക്.”
“ഇനി ആ കൊച്ചിനെം അങ്ങനെ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാനാണേല്‍ ഇവളുടെ കുടുംബത്തില്‍ ഒരു ജബാറ് എന്നു പറയുന്ന ഒരുത്തനുണ്ട് നല്ല ഇടിയനാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞ് കൊടുക്കും.”
“വേണ്ടാ അളിയാ.“
“ങാ ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ.”
“പുഷപന്‍ ഒരു ജോലി സംഘടിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുക.ഇനി മലബാര്‍ വണ്ടീല്‍ അവന്‍ പോകില്ല .അച്ചായനോട് ചോദിച്ചാല്‍ അയ്യാളിവനിട്ട് രണ്ട് കൊടുക്കും
തലകാലം അവനെ എന്റെ പുതിയ മുതലാളിയുടെ ലോറിയില്‍ ഒന്നില്‍ കയറ്റി.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ദുബായിലുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് മുഖേന അവീര്‍ എന്നാ സ്ഥലത്ത് ഒരു കമ്പിനിയില്‍ ഒരു ഹെല്‍പ്പറായി ജോലി കിട്ടുന്നത്.
ഇവിടെ നിന്നാല്‍ ഈ തല്ലും വഴക്കും പോലീസ് കേസുമൊക്കെയായിട്ട് പോകത്തെയുള്ളൂ .”
“ആയിരത്തിയഞ്ഞൂറ് രൂപ ശമ്പളത്തില്‍ ഒരു വിസ
നാട്ടിലാണെല്‍ അതില്‍ കൂടുതല്‍ കിട്ടും
രണ്ട് ലോറി സ്പിരിറ്റ് കടത്തിയാല്‍ മതി
എതായാലും പാലാ പള്ളീലെ മാതാവിനെം ഒക്കെ വിളിച്ച് പ്രാത്ഥിച്ച് രണ്ടും കല്പിച്ച് നന്നാകാനായി ദുബായിക്ക് കയറി.ശമ്പളം ഇത്തിരി കുറവാണേലും നന്നാകുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
അങ്ങനെ അധികം ആരെം അറിയിക്കാതെ ഞാന്‍ ദുബായിലെത്തി
പോകുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസം പുഷപനൊപ്പം പാലായിലെ ടൌണ്‍ഷാപ്പില്‍ കയറി
രണ്ട് കുപ്പി കള്ളടിച്ചു.
കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ ഞാന്‍ അവനോട് പറഞ്ഞു.”
“എടാ ഞാന്‍ നാളെ ദുബായിക്ക് പോകുവാ“
“ദുബായിക്കോ?.”
“അതെ“
“ഇനി ഇവിടെ നിന്നാല്‍ ശരിയാകത്തില്ല“.
“നീ എന്നിട്ട് മിണ്ടിപോലുമില്ല ഇതു വരെ“
“ഇപ്പഴും ഇതു ഞാന്‍ നിന്നോട് മാത്രമെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ“.
“എടാ എന്നാ എനിക്കൂടെ അവിടെ ഒരു പണിയൊപ്പിച്ചുതാടാ?.”
“ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ അവിടെ ചെന്നിട്ട്.“.
അവനോട് യാത്രപറഞ്ഞ് കള്ള് ഷാപ്പില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി.
“പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പത്തുമണിക്കുള്ളാ ദുബായി ഫൈറ്റില്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്നിറങ്ങി
വന്നപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഈ ഓഫിസിനോട് ചേര്‍ന്നമുറിയിലായിരുന്നു താമസം.”
(അപ്പോഴെക്കും നടന്ന് ഞങ്ങള്‍ അവന്റെ കമ്പിനിക്കടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു)
“ജിജിക്ക് ഉച്ചക്ക് ഓഫുണ്ടോ?.”
“രണ്ടുമണിക്കൂര്‍.ഇനി മൂന്നുമണിക്ക് കയറിയാല്‍ മതി“
“എങ്കില്‍ നമ്മുക്ക് എന്റെ ഓഫീസില്‍ പോകാം?’
ഞാന്‍ അയ്യാളെ അങ്ങോട് കൂട്ടികൊണ്ടു പോയി.
“പിന്നെ ഇവിടെ വന്നതിനുശേഷം കല്ല്യാണം കഴിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞല്ലോ
അത് ലൈന്‍ വല്ലോ ആയിരുന്നോ മാഷെ?.”
“ഓഫിസിലോട്ട് കയറുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ തിരക്കി.
“അതെ“
“എങ്ങനെ?.”
“ഇവിടെ എനിക്ക് ആയിരത്തിയഞ്ഞൂറ് രൂപയെ ശമ്പളമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലെ.നാട്ടില്‍ ലാവിഷായി ജീവിച്ച എനിക്ക് ഈ ആയിരത്തിയഞ്ഞൂറ് കൊണ്ട് എന്താകാനാണ്.
ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്ന് ചിലരൊടൊക്കെ ചോദിച്ച് ഉണ്ടി ഫോണിനെകുറിച്ച് പഠിച്ചു.
ഉണ്ടി ഫോണ്‍,ഉണ്ടിപണം തുടങ്ങിയകാര്യങ്ങളിലൂടെ കുറച്ചു പൈസ ഉണ്ടാക്കി
ആയിനത്തില്‍ രണ്ടായിരത്തിയഞ്ഞൂറ് എങ്കിലും മാസം ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്നു.“
“അപ്പോ നാട്ടിലെ തരികിട പരിപ്പാടികള്‍ ജിജി ഇവിടെ വന്നിട്ടും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല എന്നു സാരം.”
“എന്നിട്ടെന്തുണ്ടായി.?.”
“അഞ്ച് മൊബൈലില്‍ ഫോണിലൂടെയാണ് ഉണ്ടി ബിസിനസ്
കമ്പിനി മനേജര്‍ക്ക് പോലും ഒരു ഫോണുള്ളപ്പോള്‍ ഓഫീസ് ബോയിയായ എനിക്ക്
അഞ്ചു ഫോണ്‍ അതും എപ്പോഴും തിരക്ക്“
“ജോലിക്കിടയില്‍ ഈ ഫോണ്‍ വരവ് ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലെ?”
“വല്ല്യ തിരക്കൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഓഫീസില്‍“
“അപ്പോ മാസം അയിരത്തിയഞ്ഞൂറ് രൂപ ശമ്പളകാരന്‍ നല്ലൊരു തുക നാട്ടിലെക്ക് അയ്ക്കാന്‍ കിട്ടുന്നു എന്നു സാരം.എന്നിട്ട്?”
“അതികമൊന്നുമില്ല ബിയര്‍ അടിം വ്യാഴച്ചത്തെ വെള്ളകമ്പിനിയും കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അധികമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.“
“ങാ എന്നിട്ട് ലൈനങ്ങനെയാ ഉണ്ടായെ?.“
“കമ്പിനിലെ മനേജര്‍ ഒരു എറണാകുളത്തുകാരനാണ് . എന്നെ വലിയ കാര്യമാ മൂപ്പര്‍ക്ക്
മൂപ്പരുടെ സുഹൃത്ത് ഇവിടെ ദയറയില്‍ ഒരു കമ്പിനിടെ ജി.എം ആണ്.കക്ഷി ഒരിക്കല്‍ ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ തീരെ യാദൃച്ചികമായിട്ട് എന്നെ പരിചയപ്പെട്ടു.
മനേജര്‍ ചായ കൊണ്ടു വരാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചായയുമായി ചെന്നു.
ഇത് നിങ്ങളുടെ നാട്ടുകാരനാണ് പാലയിലാണ് ഇയ്യാളുടെ വീട്
എന്നെ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് മനേജര്‍ അയ്യാളോട് പറഞ്ഞു.“
“ഞാന്‍ പ്രതേകിച്ച് മൊടക്കൊന്നും ഇല്ലേലും കൈകൂപ്പി.“
“എന്താ പേര്‍ “ അയ്യാള്‍ പെട്ടേന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചു.
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു
“ജോജോ, ജിജിന്ന് വിളിക്കും“
“പാലായിലെവിടെയാ വീട് ?.”
“ടൌണില്‍ തന്നെയാ“
“എന്റെ വീട് പൊന്‍ കുന്നത്താ“
“പിന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക വല്ലോ ഉണ്ടിം കണക്റ്റ് ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ഇവനോട് പറഞ്ഞാല്‍ മതി ഇവന്‍ ഇവിടുത്തെ ഒരു എസചേഞ്ച് തന്നെ നടത്തുന്നുണ്ട്“
ആയ്യാള്‍ പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചു.
“ങാ ഞാന്‍ വിളിക്കണുണ്ട്.“
അയ്യാള്‍ പറഞ്ഞു.
“സാറ്“
ഞാന്‍ പെട്ടേന്ന് എന്റെ മനേജരെ വിളിച്ചു
“എങ്കില്‍ ജിജി പൊയ്ക്കോളു.“
ഞാന്‍ പുറത്തെക്ക് പോന്നു.
“ഞാന്‍ പ്രതിക്ഷിക്കാതെ ഒരു ദിവസം ആ ജി.എം എന്നെ വിളിച്ചു.
എടോ ഞാനാ ……….? മനസിലായില്ലെ തനിക്കെന്നെ അന്ന് ഓഫീസില്‍ വന്നാ
ങാ സാറ്“
ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ഭവ്യനായി
“എടോ എനിക്ക് ഒരു നമ്പര്‍ കണട് ചെയ്തു തരണം“.
“ഓക്കെ സാര്‍ ഇപ്പോ തരാല്ലോ.”
“ഞാന്‍ നാട്ടിലെ ആ നമ്പറിലേക്ക് ഉടന്‍ തന്നെ കണട് ചെയ്തു കൊടുത്തു.
അങ്ങനെ അയ്യാളെന്നെ ഇടക്കിടെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.“
“ഒരു ദിവസം ആയ്യാളെ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
എന്റെ മോള്‍ നിന്നെ വിളിക്കും.അവളുടെ കൂട്ടുകാരിക്ക് നീയൊന്നു കണറ്റ് ചെയ്തു കൊടുക്കണം.“
“ഓക്കെ സാര്‍“
“അയ്യാള്‍ പറഞ്ഞ് അരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് മോളുടെ മധുരശബ്ദം
ഡാഡി പറഞ്ഞില്ലെ എനിക്ക് ഈ നമ്പറിലേക്ക് ഒന്നു കണറ്റ് ചെയ്തു തരണം“
“നമ്പര്‍ പറയു“
“……………“
“ഓകെ ഇപ്പോ കണറ്റ് ചെയ്യാട്ടൊ“
“അങ്ങനെ ഞാന്‍ കണറ്റ് ചെയ്തു
അത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ഫലമായിരുന്നു അത്.
തുടരും.

ദുബായി ഒരു പ്രണയതീരം-2

2008-06-02T19:40:00.000+05:30

ജിജിക്കൊപ്പം നടക്കുമ്പോള്‍ അയ്യാളു പറഞ്ഞു.
"ആ കഥ രസമായിരുന്നു.അനൂപ്."
"എങ്കില്‍ പറയ് മാഷെ കേള്‍ക്കാന്‍ രസമുള്ള വല്ലോമാണെങ്കില്‍ ഒന്നു കേള്‍ക്കാമല്ലോ?.”
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“നാട്ടില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ബസിലെ ഡ്രൈവറായി ജോലിനോക്കിയിരുന്ന ഒരു കാലം.
“ഏതു ബസിലെ?.”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“……………….“
“മുണ്ടക്കയത്തു നിന്നും മലബാറിനു പോകുന്ന വണ്ടി. അല്ലേ?.
“അതെ.”
“ജിജി അതിലെ ഡ്രൈവറായിരുന്നല്ലെ?.”
“ഞാന്‍ ഒന്നു രണ്ട് തവണ കോഴിക്കോടിന് വന്നിട്ടുണ്ട് ആ വണ്ടീല്‍“
““ങാ
ജിജി മൂളി.
“ങാ എന്നിട്ടോ?”
“വണ്ടി പണിയല്ലെ.എന്നും പ്രശനങ്ങളാണ്.അടിയും തെറിവിളിയും ഒക്കെയായിട്ട്.
ഞങ്ങളുടെ വണ്ടിടെ കിളി ഒരു പുഷപനുണ്ട്(ചെല്ലപേര്‍) അവന്‍ എടപ്പാളുള്ള ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടിയായിട്ട് മുടിഞ്ഞ പ്രേമം.ആ കുട്ടി കോഴിക്കോടാണ് പഠിക്കുന്നത്.രാവിലെ
വണ്ടി എടപ്പാളെത്തുമ്പോള്‍ ഈ കൊച്ച് വണ്ടി കേറും.പുഷപന്‍ ഏതു പെണ്ണിനെയും
വളക്കാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക കഴിവാണ്‍.ഇവന്‍ കയറി ആ കൊച്ചിനെ അങ്ങ് കൊത്തി.“
അവളാണെല്‍ അവിടുത്തെ ഏതോ ഒരു നല്ല മുസ്ലീം കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയാണ്.സംഭവത്തിന്റെ സീരിയസ് മനസിലാക്കി ഞാന്‍ അവനോട് പറഞ്ഞു
ഇതു നമ്മുടെ പാലായല്ല മോനെ “
“നീയൊന്നു ചുമ്മാതിരി ഇഷടാ.“
“പ്രേമത്തിന് പാലായെന്നോ ഭരണങ്ങാനമെന്നോ ഒന്നുമില്ലാ.“
“നീ ചെല്ല് നല്ല മുസ്ലീ പിള്ളേരുടെ അടികിട്ടി കഴിയുമ്പോള്‍ നീ പഠിച്ചോളും.“
പുഷപനെ ഉപദേശിച്ചു നന്നാക്കിയിട്ട് വല്ല്യ കാര്യമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
അവന്റെ പ്രേമം തുടര്‍ന്നു.പാലായില്‍ രണ്ട്,എറണാകുളത്ത് ഇടപ്പിള്ളിലൊന്ന്.പിന്നെ
കോട്ടയത്ത്.അയര്‍ക്കുന്നത്ത് അവന്‍ എത്ര ലൈനുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്കു പോലും അറിയില്ല.കല്ല്യാണം കഴിക്കണെനു മുമ്പെ ചുരുങ്ങിയത് ഒരു നൂറ് പെണ്ണിനെ കൊണ്ടെങ്കിലും ഇഷടമാണെന്നു പറയിക്കുകയും അവരെ കൊണ്ട് കാര്യം നടത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു പുള്ളിടെ പോളിസി.
അങ്ങനെ അവന്റെ പ്രേമവും.ഞങ്ങളുടെ വണ്ടി ഓട്ടവും തുടരുന്നതിനിടയില്‍
ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ പുഷപനെ കാണാതെയായി.പുഷപന്‍ ലീവെടുക്കുമ്പോഴ്‍ സാധാരണ കിളിയായി കയറുക എന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ്.
അവന്‍ ഒന്നു പറയാതെ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന്നമ്മുടെ കുട്ടുകാരനെ കിട്ടാതെ വന്നു.അവനാണെല്‍ പാലാ തൊടുപുഴ വണ്ടീല്‍ പതിനഞ്ചു ദിവസത്തേക്ക് താല്‍കാലികമായി കയറിയിരിക്കുകയാണ്.
ഏതായാലും കണ്ടറ്റര്‍ തന്നെ ആ താല്‍കാലികമായി ആ വേഷവും കെട്ടി.
വണ്ടി പതിവു പോലെ വൈകുന്നേരം മുണ്ടക്കയത്തെ കാനന ഭംഗിയുള്ള ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു.കോട്ടയം ജില്ലയിലെ പല പ്രദേശങ്ങളും കിടന്ന് ഏറണാകുളത്ത് കലൂര്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നും കുറെ അധികം യാത്രക്കാരെയും വലിച്ചു കയറ്റി കണ്ണൂ‍രിലെ ട്രിപ്പ് അവസാനിക്കുന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടറ്ററ് നന്നായി ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.“
വണ്ടി എടപ്പാളെത്തുമ്പോള്‍ കുറെ ആള്‍ക്കുട്ടം വണ്ടി തടഞ്ഞു.
“എവിടെടാ അവന്‍…..*$#@@“
നല്ല സുഭാഷിതമാണ് രാവിലെ വണ്ടിലാണേല്‍ സ്ത്രിക്കളും പുരുഷന്മാരുമായിട്ട് കുറെ യാത്രകാരുണ്ട്.
“എന്താ ചേട്ടാ കാര്യം?.”
“ജമാലെ വലിച്ചെറുക്കടാ ആ നായിന്റെ മോനെ“
സംഭവം അത്ര പന്തിയല്ലെന്ന് മനസിലായി.
“എന്താ എന്താ?.”
യാത്രകാരും അന്നേരം എഴുന്നേറ്റു.
“എടാ ജബാറെ വലിച്ചിടാടാ അവരെ.”
പെട്ടെന്ന് ഡ്രൈവറുടെ ഡോറിലൂടെ ഒരുത്തന്‍ എന്റെ കഴുത്തിനു പിടിച്ചു.
ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ഡോറ് തുറന്ന് പുറത്തെക്ക് ചാടി.
പെട്ടെന്ന് ബിരിയാണി തിന്ന് കൊഴുത്ത ഒരു കൈ എന്റെ പുറത്ത് വന്നു പതിച്ചു.
ടപ്പെ.
“അയ്യോ“
“എന്നെ ഒന്നു ചെയ്യല്ലെ?”
“എവിടെടാ നിന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍?”
ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചിനെം കൊണ്ടാണ് അവന്‍ പോയിരിക്കണെ”
“ഇവന്മാര്‍ക്കിട്ട് അസല്‍ രണ്ടെണ്ണം കൊടുക്ക് അസനിക്കാ.”
“ഇവന്മാരുടെ വായില്‍ നിന്ന് തന്നെ അറിയാന്‍ കഴിയും.“
വീണ്ടും ഒന്നു രണ്ടെണ്ണം കവിളത്തും പുറത്തുമൊക്കെയായി വീണു.
“ഞങ്ങക്കറിയില്ല.“
“നിങ്ങള്‍ വണ്ടി തടയല്ലെ എന്റെ മോള്‍ക്ക് പരിക്ഷയുള്ളതാ ആ വണ്ടി
തടഞ്ഞു വയ്ക്കല്ലെ?”
“നിന്റെ മോളുടെ ഒരു പരുക്ഷാ”
പെണ്ണിന്റെ ഇക്കായാണെന്നു തോന്നുന്നു (ഷെയിപ്പ്) കലിപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
“അവളെ ഞങ്ങള്‍ താഴത്തും തലേലും വയക്കാതെ വളര്‍ത്തിയതാണ്. ഞങ്ങളുടെ
കൊച്ചിനെ കൊണ്ടാ ആ പന്നി പോയേക്കണെ.ഇങ്ങക്ക് അറിയുവോ അടുത്തയാഴ്ച്ച
അവളുടെ നിക്കാഹണ്.എടുത്ത് വച്ച പൊന്നും പണ്ടവും എടുത്തു കൊണ്ടാണ് അവള്‍ ആ പന്നിന്റെ കൂടെ പോയെക്കണെ”
“വച്ചേക്കില്ലാ ഞാന്‍ രണ്ടിനെം“
കൂട്ടത്തില്‍ അല്പം പ്രായമുള്ള ഒരു ഇക്ക പറഞ്ഞു.
“പറയടാ **#$ മോനെ എവിടെയാടാ അവന്‍?”
“ഞങ്ങക്കറിയില്ല.“
“ഞങ്ങളോട് ഒന്നും മീണ്ടാതെയാണ് അവന്‍ പോയിരിക്കണെ.“
പെട്ടെന്ന് എന്റെ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചു.
ജബാറ് ഫോണ്‍ തട്ടി പറിച്ചു.
“ഇവിടെ താടാ“
പെട്ടെന്ന് അങ്ങെ തലയക്കല്‍
പുഷപന്റെ ശബദം.
“അച്ചായാ ഒരപത്തം പറ്റി ഞാന്‍ കോഴിക്കോട് ഒരു ഹോട്ടലിലുണ്ട്.ഞങ്ങള്‍ നാളത്തെ മദ്രാസ് മെയിലിന്‍ മദ്രാസിനു പോകും.അവന്‍ ഹോട്ടലിന്റെ പേര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകണം(അവന്‍ പിന്നിട് കണ്ടപ്പോ പറഞ്ഞതാണി സംഭവം)
പെട്ടെന്ന് ജബാറ് പറഞ്ഞു.
“അസനിക്കാ ഇങ്ങള് വണ്ടി എട്.മ്മക്ക് ഒരിടം വരെ പോണം“
“ഇവന്മാര്
“വിടണ്ടാ“
“നിങ്ങള്‍ പോലീസിനെ വിളിക്ക്.”
അവര്‍ നേരത്തെ തന്നെ പോലീസിനെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം
പോലീസ് വന്ന് ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് പോയി
തുടരും

ദുബായി ഒരു പ്രണയതീരം-1

2008-05-28T00:04:00.000+05:30

വൈകുന്നേരം ഒരു ചായ കുടിച്ചേക്കാമെന്നു വച്ചാണ് ഒമാന്‍ ട്രാന്‍പോര്‍ട്ടിന്റെ അടുത്തുള്ള അമ്മ
റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് നടന്നത്.അവീറില്‍ ഉച്ചക്ക് നല്ലോരു ഭക്ഷണം കിട്ടുന്ന ഒരു ഹോട്ടല് പോലുമില്ല
അമ്മയാണ് ആകെ ഒരാശ്വാസം.
ചായ കുടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു ആപ്പിളു കഴിച്ചേക്കാമെന്നു തോന്നി.
തൊട്ടടുത്ത ഗ്രോസറിയില്‍ നിന്നും നല്ലൊരാപ്പിളു കോഴി ചികയുന്നതു പോലെ ചികയുന്നതിനിടയിലാണ് ജോജോയെ ഞാന്‍ കണ്ടു മുട്ടുന്നത്.
“ദാ ഇവിടെ വില കൂടുതലാണ്.അപ്പുറത്തെ ഗ്രോസറിയില്‍ എഴുപത്തഞ്ച് ഫില്‍സെയുള്ളു.“
ഞാന്‍ നല്ലൊരാപ്പിള്‍ കുട്ടയില്‍ നിന്നും ചികയുന്നതിനിടയില്‍ അയ്യാള്‍ പറഞ്ഞു
“ങാ എങ്കില്‍ അവിടെ പോകാ.“
ആയ്യാളും എന്റെ കൂടെ വന്നു.
“എന്താ പേര്?.“
““ജോജി
“നാട്ടില്‍ എവിടെയാ.?“
““പാലാ
“പാലായിലെവിടെയാ.?“
“.........................“
“ങാ ഞാന്‍ അറിയുന്ന “സ്ഥലമാണ്
“ഞാന്‍ ഏറ്റുമാനൂരാണ്.“
“ഇവിടെ എവിടെയാ വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നെ.?“
“................................“
“നിങ്ങളുടെ പേരെന്താ.?“
“എന്റെ പേര് അനൂപെന്നാ.അനൂന്ന് വിളിക്കും.”
“എന്താ ജോലി“
“ഞാന്‍ ഇവിടെ അക്കൌണ്ടന്റായി വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നു.‘
“താങ്കള്‍
“ഞാന്‍ ഓഫിസ് ബോയിയാണ്“
ഇവിടെ വന്നിട്ട് എത്രവര്‍ഷമായി.“
“രണ്ട് കൊല്ലം
“നാട്ടില്‍ പോയില്ലെ?.”
“കഴിഞ്ഞമാസം പോയി വന്നു. ഒരു പതിനഞ്ചു ദിവസത്തെ അവധിക്ക്”
“രണ്ട് വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ട് പതിനഞ്ചു ദിവസമൊ.?“
“കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണൊ?.’
“അതെ
“എന്നിട്ടാണോ പതിനഞ്ചു ദിവസം?.“
“എന്റെ ഭാര്യ ഇവിടെയുണ്ട്”
“അപ്പൊ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടാണൊ ഇങ്ങ് പോന്നത്?.”
“അല്ല ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഇവിടെ നിന്നാണ് കല്ല്യാ‍ണം കഴിച്ചത്.“
ആ കഥ അയ്യാള്‍ .പറഞ്ഞു
വളരെ രസകരമായിരുന്നു ആ കഥ.
കാത്തിരിക്കുക

ബര്‍ദുബായില്‍ ഒരു ക്ലൈമാക്സ്-10

2008-05-16T17:27:00.000+05:30

എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞതില്‍ നിന്നും വിഭിന്നമായി ഞാന്‍ ഷീനയെ കാണാന്‍ ബര്‍ദുബായില്‍ അമ്പലത്തിനു മുന്നിലെ ഒരു ചാരു ബഞ്ചില്‍ അബ്രയില്‍ നിന്നും ദയറക്കു പോകുന്ന ബോട്ടുക്കളും അതിലെ യാത്രക്കാരെയും നോക്കി ചിന്താമൂകനായിട്ടങ്ങനെ ഇരുന്നു.കാരി ഫോറില്‍ വരാത്തതിന്റെ മെയിന്‍ കാരണം പിള്ളേച്ചന്‍ അവിടെ നിന്ന് വായ് നോക്കുന്നത് കണ്ട് വല്ലവന്മാരും വല്ല ചിത്രവും എടുത്ത് ബ്ലൊഗിയാ‍ല്‍ എന്താവും എന്നു പേടിച്ചിട്ടാണ്.പിന്നെ കുറ്റ്യാടി,എകാകി,തണല്‍ പൊറാടത്ത്, തുടങ്ങിയ തുരപ്പന്മാര്‍ ആ പരിസരത്ത് എവിടെയോ ഉണ്ടെന്നാണ് അറിവ്.രാവിലെ അതിനു മുന്നില്‍ കുത്തി പിടിച്ച് നിലക്കുന്നത് കണ്ട് എപ്പോഴെലും ഒരു കൈയ് പിന്നില്‍ നിന്നു
വന്ന് തട്ടിട്ട് പിള്ളേച്ചനല്ലേ എന്നുങ്ങാന്‍ ചോദിച്ചാല്‍ ആ കാര്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അമ്പലമാണ് ബെസ്റ്റ് എന്നു തോന്നി.തന്നെയുമല്ല ഉത്തരേന്ത്യക്കാരുടെ ഭഗവാനെ ഒന്നു കാണുകയും ചെയ്യാലോ
അങ്ങനെ അവള്‍ക്ക് ഒരു മേസേജു അയ്ച്ച് അവിടെ ഇരുന്നു.
വെള്ള ഡബിളെ കമ്പിനിയുടെ ടിഷര്‍ട്ടും കറുത്ത പാന്‍സും മുഖം നിറയെ അര ഡ്യൂബ് ഫെയറാന്‍ ലൌലിയുടെ പകിട്ടുമായിട്ട് പിള്ളേച്ചന്‍ ഭഗവാന്റെ പ്രസാദവുമായി ഇരുന്നു.
സമയം പത്ത്.
പത്തിരുപത്.
പത്തു മുപ്പത്
അവള്‍ വരില്ലെ.? ഇനി എനിക്ക് ടെന്‍ഷനായി.
ഈ അനുഭവ കഥ ഒരു പോസ്റ്റാക്കിയപ്പോള്‍
പിന്നെ സ്വലപം പേടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവളുടെ കസിനെ കൂട്ടിയെങ്ങാനും അവള്‍ വന്നാല്‍ പെണ്ണല്ലെ പറയാം പറ്റ്വോ.?
ചിലപ്പൊ വല്ലൊ പോലീസുക്കാരും.
അവിടെ തിരിയുന്നിടത്ത് പോലീസ് വണ്ടി കിടക്കുന്നത് കണ്ട് അലപം ടെന്‍ഷനായി.
പിന്നെ എന്തു വരട്ടേ എന്നു വിചാരിച്ചു.
സമയം 11പത്ത് നാല്പത്തഞ്ച്.നെഞ്ചിന്റെ ഇടിപ്പ് കൂടുകയാണ് അവള്‍ വരുമോ? എന്നെ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കുമോ?.
ഞാന്‍ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു
..
ഇല്ല അവള്‍ എടുക്കുന്നില്ല
വീണ്ടും വീണ്ടും ഡയല്‍ ചെയ്തു
ഞാന്‍ ആ ചൂടത്ത് നന്നായി വിയര്‍ത്തിരുന്നു.
അറിയാവുന്ന അരേലും കണ്ടാല്‍ പറയുകയും വേണ്ടാ.
എതായാലും വരുന്നത് വരട്ടെ.
അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് മൂലകുരുവിന്റെ അസുഖം ഉള്ളതു പോലെ നേരെ ബോട്ട് പോകുന്ന വെള്ള പരപ്പിന്
അരുകില്‍ പോയി നിന്നു.
വീണ്ടും തിരിച്ചു വന്നു
വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു പോയി
വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടി വിളിച്ചു
മറുതലക്കല്‍ ഫോണ്‍ കട്ടാക്കി.
എനിക്ക് ടെന്‍ഷനായി.കുറച്ചു നടന്ന് ഒരു ജ്യൂ സ് കുടിച്ചിട്ട് വീണ്ടും വന്നു.
ഇല്ല അവള്‍ വന്നിട്ടില്ല.
പെട്ടെന്ന് ഒരു ഫോണ്‍ അല്ല ഒരു മേസെജാണ്.
ഒരു ബെല്ല്
എടാ ഞാന്‍ നിന്റെ മുന്നില്‍ വരില്ല.ഞാന്‍ നിന്നെ കണ്ടു.ഞാന്‍ ചീത്തക്കുട്ടിയാ ഞാന്‍ വരില്ല നിന്റെ മുന്നില്‍
അത്രമാത്രം.
ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ട് ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തതല്ലാതെ അവള്‍ എടുത്തില്ല.
എനിക്ക് വലിയ സങ്കടം തോന്നി
എന്തിനാ അവള്‍ എന്നോട്?.
ഞാന്‍ ചുറ്റുപ്പാടും നോക്കി.അവിടെ എവിടെലും അവളുടെ ഛായുള്ള ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടി.
ഇല്ല അവള്‍ എന്നെ പറ്റിക്കുകയാണ്.എന്നെയവള്‍ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയാണ്.
കുറെ നേരം കൂടി ഞാന്‍ അവിടെയൊക്കെ കറങ്ങി നടന്നു.
തലശേരിയില്‍ നിന്നും ഉച്ചക്കത്തെ ബിരിയാണി കഴിച്ച് റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഈ ക്ലൈമാക്സാണോ ഞാന്‍ എല്ലാവരോട് പറയാന്‍ ബാക്കി വച്ചത് എന്നു ചിന്തിച്ചു.
നാളെ ഒരു ദിവസം നാട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ ഏറ്റുമാനൂര് പോകും. അവിടെ ഒരു പക്ഷെ അമ്പലത്തിന്റെ പടവുകള്‍ ഇറങ്ങി താഴെക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍
എനിക്കും ദേവനുമിടയിലായുള്ള ആ ഗ്യാപ്പില്‍ ഒരു പക്ഷെ ദേവി ഒരു കുട്ടിയുമായി. ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍
കണ്ടുമുട്ടിയാല്‍ എന്താകും എനിക്കു പറയാനുണ്ടാകുക.
എനിക്കറിയില്ല.
ചിലപ്പൊ ഉറക്കത്തില്‍ അവളുടെ മുഖം മായാതെ.

(ഈ പ്രണയകാലത്തില്‍ നല്ല പ്രണയകഥകള്‍ ഉണ്ടാകണമെന്ന് അഗ്രഹമുണ്ട്।കഥകള്‍ക്കും കവിതക്കള്‍ക്കും നാടകത്തിനും സിനിമക്കും ഒക്കെയായി നമ്മള്‍ ഒത്തു ചേരുമ്പോള്‍ ജീവിതത്തില്‍
എവിടെലും വച്ച് നാം അറിയാതെ നമ്മുടെ മനസിലേക്ക് വന്ന് ഒരു പാട് സേനഹം വാരി തന്ന് മടങ്ങി
പോയ ഒരു കൂട്ടുക്കാരന്‍ അല്ലേല്‍ ഒരു കൂട്ടുക്കാരി നമ്മുക്ക് ഉണ്ടാവില്ലെ।ആ നല്ല കാലത്തെ സുഖമുള്ള
ഓര്‍മ്മകള്‍ ഈ പ്രണയകാലത്തിലൂടെ നമ്മുക്ക് ഒരുമ്മിച്ച് പങ്കു വച്ചു കൂടെ।? ഈ ചെറിയ ഉദ്യമത്തില്‍ ഒരു കണ്ണിയാകാന്‍ താല്പര്യമുള്ളവര്‍ മെയില്‍ അയ്ക്കുമല്ലോ.
anoopaweer@gmail.com

ദുബായിയില്‍ ഒരു പ്രണയകാലത്ത്-9

2008-05-16T01:19:00.000+05:30

ഞാന്‍ അവളെ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
അപ്പോഴൊക്കെ അവള്‍ ഫോണ്‍ മനപൂര്‍വ്വം എടുക്കാതെയായി.
എനിക്ക് ആകെപ്പാടെ മനോവിഷമമായി.
ഇനി എന്തു ചെയ്യും.
അത്രയും ദിവസം എനിക്ക് സാന്ത്വനമേകിയിരുന്ന ആ ശബ്ദം പെട്ടെന്നു നിലച്ചപ്പോള്‍
എനിക്ക് വല്ലാത്ത ശുന്യത അനുഭവപെട്ടു.
ഭൂമി കറങ്ങുന്നതു പോലെയും ആകാശം എന്റെ തലയിലേക്ക് അടര്‍ന്നു വീഴുന്നതു പോലെയൊക്കെ എനിക്ക് തോന്നി.
മനസ് അസ്വസ്ഥകള്‍ കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.
എവിടെ അവള്‍.?
വീണ്ടും വീണ്ടും നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു.
എന്തിനാണ് അവള്‍ പിണങ്ങീത്.ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ കൊള്ളില്ലാത്തവനാണെന്ന് അവള്‍ക്ക്
തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും.അല്ലെല്‍ എന്തിന്.?
മനസ് പെരുമ്പറ കൊട്ടി.ഹൃദയം ഇപ്പോ പൊട്ടി പോകുമെന്ന് തോന്നി.
ഞാന്‍ തന്നെ തന്നെ പിറുപിറുത്തു.
വീണ്ടും ഡയല്‍ ചെയ്തു.
അങ്ങെ തലക്കല്‍ മുറ്റത്തെ മുല്ലെ ചൊല്ലു.
വീണ്ടും വീണ്ടും ആ പാട്ട് എന്റെ ചെവിയില്‍ വന്നുലച്ചു.
എവിടെ അവള്‍.?
രണ്ടാഴ്ച്ച തുടര്‍ച്ചയായി വിളിച്ചിട്ടും അവള്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തില്ല.
ചിലത് കട്ട് ചെയ്തു കളഞ്ഞൂ.
വീണ്ടും ഞാന്‍ വിളിച്ചത്.
ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ഫോണില്‍ നിന്നാണ്.
ഇത്തവണ അവള്‍ ഫോണെടുത്തു.
“ആരാ.?”
“ഞാനാടി കട്ട് ചെയ്യരുത് എനിക്ക് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്“
“എനിക്ക് ഒന്നും കേള്‍ക്കണ്ട. നിന്റെ തമാശക്ക് ഒപ്പം തുള്ളാന്‍ എന്നെ കിട്ടില്ല.”
“കേള്‍ക്കണം ഞാന്‍ നിന്നോട് കുറെ തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ട് .വലിയ പ്രേമം ആണെന്നു പറഞ്ഞ്
നിന്റെ സേനഹം പിടിച്ചു വാങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചു അതു തെറ്റാണ് ക്ഷമിക്ക്.”
“നിനക്ക് നാണമില്ലെ.? “എനിക്ക് ഒന്നും കേള്‍ക്കണ്ട അവള്‍ വീണ്ടും കട്ടു ചെയ്തു.
ഞാന്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചിട്ടൊന്നും അവള്‍ എടുത്തില്ല.
വീണ്ടും മൂന്നാലു ദിവസം ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കി.
ഫലമുണ്ടായില്ല.
മൂന്നാല് മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഓഫീസില്‍ എന്തൊ പേപ്പര്‍ നോക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവള്‍
അന്ന് അയ്ച്ച് സി.വി കിട്ടി.
ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടി വിളിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
മനസില്‍ വലിയ ആശങ്ക.
അവള്‍ എടുക്കുമോ.
ഏതായാലും അവള്‍ എടുത്തു.
“എടി ഞാനാടി“
“ങേ“
“ഷീനയല്ലേ.?“
“അല്ല. താനാരാ.? തനിക്ക് എന്തു വേണം.?“
“എടി ഞാന്‍.”
അവള്‍ വീണ്ടും കട്ട് ചെയ്തു.

പിന്നെയാണ് ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്.ഈ കഥക്ക് നല്ലൊരു ക്ലൈമാക്സ് വേണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് ഞാനവളെ ഒരു കൂട്ടുക്കാരന്റെ ഫോണില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു.
അവള്‍ ഫോണെടുത്തു.
ഞാനാ. എനിക്ക് ഒന്നു കാണണം നിന്നെ. ഞാന്‍ അടുത്ത ദിവസം നാട്ടില്‍ പോകുവാ.ഇനി നാം തമ്മില്‍ ഒരിക്കലും കാണാനില്ല.ഞാന്‍ ഒരിക്കലും നിന്നെ ശല്യം ചെയ്യില്ല.നാളെ ബര്‍ദുബായില്‍
കാരി ഫോറില്‍ വരണം നീ. ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കും.(വെറുതെ ഒരു കള്ളതരം കൂടി പറഞ്ഞു)
വരണം.രാവിലെ പത്തുമണി
ഞാന്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“നീ വരുമെന്നു ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചോട്ടെ.?”“ ഈ മൌനം നിന്റെ സമ്മതമായി ഞാന്‍ കണ്ടോട്ടേ.?”
അവള്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ഞാന്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കും.“
പിന്നെ ഞാന്‍ തന്നെ കട്ട് ചെയ്തു.
അവള്‍ വരുമോ കൂട്ടുക്കാരെ.?
ഞാന്‍ നാളെ രാവിലെ അവിടെ കാത്തു നിലക്കും എന്തായാലും.
തുടരും

ദുബായിയില്‍ ഒരു പ്രണയകാലത്ത്-8

2008-05-15T23:03:00.000+05:30

അവളുടെ വിസിറ്റ് തീരാന്‍ പോകുവാണ്. ഇതു വരെ ജോലി പോലും ശരിയായിട്ടില്ല.അലോചിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് വലിയ വിഷമം തോന്നി।മറ്റുള്ളവര്‍ തരുന്ന ഭക്ഷണവും
കഴിച്ച് ഏതോ ഒരു ഹോസറ്റല്‍ മുറിയില്‍ ആ പാവം കുട്ടി.
ഞാന്‍ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പൊഴൊക്കെ ഞാന്‍ അവളെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ ചിന്തിച്ചു.
അവള്‍ എന്തെടുക്കുകയാവും ഇപ്പോ.
അങ്ങനെ ചിന്തകള്‍ മൂക്കുമ്പോള്‍ അവളെ ഒന്നു വിളിക്കണമെന്നു തോന്നും.
ഞാന്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ മനപൂര്‍വ്വം ഫോണ്‍ എടുക്കാതെയിരുന്നു.
എനിക്ക് അവളുടെ ശബദം ഒന്നു കേട്ടില്ലേല്‍ മനസില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു ആശങ്കയാണ്.
എടാ എന്നുള്ള ആ വിളി മാത്രം മതി.
അതില്‍ ഒരുപ്പാട് സേനഹം പതിഞ്ഞൂ കിടക്കുന്നതു പോലെ.
ഒരു ദിവസം കുറെ പ്രാവശ്യം ബെല്ലടിച്ചപ്പോഴാണ് അവള്‍ എടുക്കുന്നത് തന്നെ.
“നീയെവിടെ ആയിരുന്നെടാ.?”
“ഞാന്‍ കണ്ടായിരുന്നു നിന്റെ ഫോണ്‍ മനപൂര്‍വ്വം ഞാന്‍ എടുക്കാതെയിരുന്നതാണ്“
“എന്താടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ.?”
“എല്ലാവരെയും പോലെ ചുമ്മാ വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ അല്ലെ നീ വിളിക്കുന്നത്.?”അതല്ലാതെ എന്തു സേനഹമാടാ നിനക്ക് എന്നോട് ഉള്ളത്.?”
“ഉണ്ടടാ ഒരുപ്പാട് സേനഹം ഒരുപ്പാട് ഇഷ്ടം.ഇന്നലെ വരെ നീയെന്റെ ആരുമായിരുന്നില്ല.പക്ഷെ ഇപ്പോ എന്തോ നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പമുള്ളതു പോലെ.ഞാന്‍ മുമ്പ് ഒരിക്കലും ഇല്ലാത്ത വിധം നിന്നെ സേനഹിക്കുന്നതു പോലെ.ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയാത്തതു പോലെ.”
അവള്‍ പെട്ടെന്നു ചിരിച്ചു.
“എടാ ജീവിതത്തില്‍ ഒരുപ്പാട് അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള പെണ്ണാണ് ഞാന്‍.ഇന്നലെ വരെ വീട്ടുക്കാര്‍ക്കും എന്റെ അനിയത്തിക്കും ഒക്കെ വേണ്ടി ഞാന്‍ ജീവിച്ചു. നിനക്കറിയോ അബുദാബിലുണ്ട് എന്റെ അനിയത്തി .അവളും അവളുടെ
ഹസ്ബെന്‍ഡും കൂടിയാണ് എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടു വന്ന് വിട്ടത്.ഇപ്പോ ഒരാഴ്ച്ചായി അവള്‍ എന്നെയൊന്നു വിളിച്ചിട്ട്.(കരയുന്നു) അവള്‍ക്കിപ്പോ ചേച്ചിയെ ഒന്നും വേണ്ടടാ“
“എടാ കരയാതെടാ.ചുമ്മാ തമാശക്കാണ് ഞാനും നീ പറഞ്ഞ പോലെ നിന്നെ സേനഹിച്ചെ.ശരിക്കും
പറഞ്ഞാല്‍ ഇവിടുത്തെ ടെന്‍ഷന്‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ അരേലും ഒന്നു സേനഹിക്കാന്‍ ഉണ്ടാവണമെന്നു തോന്നി.ഞാന്‍ മുമ്പ് പറഞ്ഞില്ലെ പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു സ്വപനം. ഗൌരിയെന്ന് നിനക്ക് ഞാന്‍ പേരിട്ടതും ഒക്കെ അതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു.
മുമ്പ് നിന്നെ കാണണമെന്ന് ഞാന്‍ കുറെ പറഞ്ഞു.പക്ഷെ ഇപ്പോ ശരിക്കും കാണണമെന്ന് ഒരു
തോന്നല്‍. നിനക്ക് പൈസ വല്ലോ ആവശ്യമുണ്ടോ? എനിക്ക് ശമ്പളം കിട്ടില്ല എങ്കിലും എവിടെന്നെലും ഞാന്‍ അഡജ്സ്റ്റ് ചെയ്തു തരാം.”
“നീയാരാ എന്റെ രക്ഷാ കര്‍ത്താവോ.?”
“ഷീന ഇവിടെ നിനക്കാരുമില്ല.നീയാരെയൊക്കെയോ സേനഹിച്ചു.പക്ഷെ എല്ലാവരും നിന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു.ഈ ഞാന്‍ പോലും. സത്യം.പക്ഷെ നീ രക്ഷപെടണമെന്ന് മറ്റെല്ലാവരെക്കാളും
കൂ‍ടുതല്‍ ഞാന്‍ അഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.“
“വേണ്ടടാ എനിക്കാരുമില്ല എനിക്കാരുടെയും സഹായവും വേണ്ടാ നീയൊക്കെ വലിയ സ്വാര്‍ഥനാണ്.
നീയത് മാത്രം പറയരുത്.”
“വേണ്ടാ ഞാന്‍ വയ്ക്കുവാ“
അവള്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു।
തുടരും
വെള്ളിയാഴ്ച്ച ക്ലൈമാക്സ്.

ദുബായിയില്‍ ഒരു പ്രണയകാലത്ത്-7

2008-05-14T23:13:00.000+05:30

അവള്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
“എടാ എന്നെ ജോലിക്ക് ഒരു സ്ഥലത്ത് നിന്നും വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.”
“ഞാന്‍ ഫാക്സ് ചെയ്ത ഇടത്തു നിന്നു വല്ലോ ആണോ മോളെ.?”
“അറിയില്ലടാ”
“എതാ കമ്പിനി.?”
“....................“
“ഹോ അത് ഞാന്‍ അയ്ച്ചതല്ല“
“നീ ശരിക്കും ആര്‍ക്കെങ്കിലും അയ്ച്ചിട്ടുണ്ടോടാ.?”അതോ വെറുതെ എന്നെ പറ്റിക്കാന്‍ പറയുന്നതാണോ?”
“നിന്നെ ഞാന്‍ പറ്റിക്കുവോ അങ്ങനെ പറയല്ലേടാ“.
“ങാ നീ ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഇതു പറയുന്നത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ.”
“പിന്നെ നീയെനിക്ക് പേര് കണ്ടെത്തിയോ?.”
“ഇല്ല നീ ഇപ്പോ എന്നെം അങ്ങനെയല്ലല്ലോ വിളിക്കാറ്.”
“വേണ്ടടാ അല്ലേല്‍ നീയെന്നെ എടാന്നു വിളിച്ചാല്‍ മതി നീയങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ഒരു
കുളിര്.”
“അങ്ങനെ നീ കുളിരണ്ടാ”
“എവിടെയാ നിന്റെ ഹോസ്റ്റല്”
“എടാ ഇതു വനിതാ ഹോസ്റ്റലാണ്.ഇങ്ങോടെങ്ങാന്‍ വരണ്ട.വന്നാല്‍ വല്ലവരും പിടിച്ച് പോലീസില്‍
ഏല്പിക്കും.”
“ഒരു കാമുകന്റെ കഷട്പാട് നോക്കണെ?.“പ്രേമിക്കാന്‍ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണോടാ?.”
“അതെ നല്ല പെണ്‍പിള്ളേരുടെ കൈയ്യിന്റെ ചൂട് അറിയാത്ത കൊണ്ടാണ്”
‘അതെ നിന്റെ ഹോസറ്റലില്‍ ഇപ്പോ ആരൊക്കെയുണ്ട്?“
“നാലഞ്ചു കൂട്ടുക്കാരിക്കളുണ്ട്.”
“ഒരു ശാരി,ഒരു മീര, ഒരു ജ്യോതി.”
“ങ്ങാം എന്നെ ഒന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി താടാ?.”
“അതു വേണ്ടടാ.”
“നീയാ മീരക്ക് കൊട്?.”
“വേണോടാ?.”
“മീരെ ദേ ഇവന്‍ വിളിക്കണു.”
അവള്‍ വിളിച്ചു.
“എടാ അവള്‍ വരുന്നില്ലടാ”
“കൊട് ഞാനാ വിളിക്കുന്നത് എന്നു പറ.കൊടടാ.”
പെട്ടെന്ന് മീര വന്നു ഫോണെടുത്തു.
“എന്തുണ്ട് വിശേഷങ്ങള്‍.“
“ങ്ങാ മീര എന്തെടുക്കുന്നു.”
“ഞാന്‍ ഇപ്പോ വെറുതെ ഇവിടെ നിലക്കുവാണ്”
“വല്ല്യ തമാശക്കാരിയാണെന്നു തോന്നുന്നു.”
“ഹോ അത്ര വലിയ തമാശയൊന്നുമില്ല.”
(പെട്ടെന്ന് ആ ശബ്ദം ഷീനയുടെ തന്നെയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി)
“എടി നീയാളെ പറ്റിക്കുവാ.അവള്‍ക്ക് കൊടുക്ക്.?”
പെട്ടെന്ന് മീര വന്നു ഫോണെടുത്തു.
“എന്താടാ നീയിവളെ കെട്ടാന്‍ പോകുവാണെന്ന് ഇവള്‍ പറഞ്ഞു”
“ഞാന്‍ ചുമ്മാ അവളെ പറ്റിക്കാന്‍ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതാണ്.”
“നീ നായാരാണൊ?. നിന്നെ കണ്ടാല്‍ നായാരാണെന്നു പറയുമോടാ?.”
“അതെ നല്ല തറവാട്ടില്‍ പിറന്ന നാ‍യരാടി.”
“എടിന്ന് ഒന്നു വിളിക്കണ്ടാട്ടോ?”
“പിന്നെ?.”
“ഈ നിറത്തിലൊക്കെ പറയുന്നതു പോലെ എടാന്നു വിളിച്ചോ അങ്ങനെ വിളിക്കണ കേള്‍ക്കാന്‍
നല്ല രസമാണ്.”
“ഹോ എങ്കില്‍ എടാ.അല്ല എടാ നീ നായരാ?.
“അതേടാ ഞങ്ങളെല്ലാം നായരാണ്“
‘അപ്പോ നിങ്ങളവിടെ നായമ്മാരുടെ ഒരു അസോസിശേഷന്‍ അണെല്ലെ ?”
“കൊള്ളാം.”
“മീര എവിടെയാ വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നെ.?”
“ഞാന്‍ ജബലലിയില്‍ ഒരു കമ്പിനീല് ഫിനാസ് മനേജരാടാ?”
“വല്ല്യ ജോലിയാല്ലെ?.”
(ഞാന്‍ ചിരിച്ചു)
“എന്താടാ ചിരിക്കുന്നെ?.”
“നീയാ ഷീനക്ക് കൊടുക്ക്?.”
ഷീന പെട്ടേന്ന് ഫോണ്‍ എടുക്കുന്നു.
“ഷീനെ നീ ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചൊ?.”
“കഴിക്കണമെടാ.”
പിന്നെ അവള്‍ പുറത്തെക്ക് ഇറങ്ങി എന്നു തോന്നുന്നു.
“ഇപ്പോ ഇവരെ അശ്രയിച്ചാടാ കഴിയുന്നെ.ഇവര് ഭക്ഷണം തരുന്നുണ്ടേലും നമ്മുടെ മനസിന്
എതാണ്ടു പോലെ.”
“ഒക്കെ ശരിയാകുടാ നീ ഇന്റര്‍വ്യുവിനു പോയിട്ട് വന്നിട്ട് വിളിക്ക്.”
“ശരിടാ“
“എന്റെ ദൈവമെ അവള്‍ക്ക് എവിടെലും ഒരു ജോലി കിട്ടിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു.എത്ര സ്ഥലത്ത് ഞാന്‍ ഫാക്സ് അയ്ച്ചതാണ്.”
തുടരും.
വെള്ളിയാഴ്ച്ച ക്ലൈമാക്സ്